I don't stand a chance, It sad but it's true.
ฉันไม่เจ้าของโลกใบนี้ และไม่ใช่ผู้สร้าง เป็นเพียง
ผู้อาศัยอยู่ บางครั้งเผลอทำลายมันด้วยซ้ำ หลายต่อหลายครั้ง จึงหลงลืมไปว่า 'โลกไม่ได้หมุนรอบตัวฉัน' 

ทุกความคาดหวัง ทุกความปรารถนาต่างเป็นแรงดึงดูดระหว่างโลกและฉัน ขยับเข้าใกล้เรื่อยๆ ทีละนิด ทีละน้อย ... จนกระทั่งมีแรงต้านจากภายนอกมาทำลายแรงดึงดูดระหว่างโลกกับฉัน 
ฉันตระหนักดีว่า เหลือเวลาอีกไม่นาน ฉันต้องกลับไปในที่ที่จากมา 

โลกคงไม่เหงา เมื่อฉันจากไป สิ่งมีชีวิตต่างๆก็ถือกำเนิดขึ้น  ยิ่งฝืน ยิ่งยื้ิอเวลายิ่งเจ็บปวด สองมือที่โอบกุมชื่อเสียงเงินทองเริ่มไร้เรี่ยวแรง ถึงเวลาที่ต้องทิ้งมันไป ใครนะ มาหลอกล่อให้ฉันอยากได้ให้ฉันอยากถือ ทำได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องจากไป 

... ฉันเริ่มมองเห็นเลือนลาง ความถี่ของเสียงลดลงเรื่อยๆ  กลิ่นหญ้ายามเช้าหายไป แม้กระทั่งไร้กลิ่นดินยามพิรุณโปรยปราย ไม่มีรสสัมผัสที่คุ้นเคย การหายใจครั้งสุดท้ายพาร่างกายล้มลงสู่ผืนดิน จิตล่องลอยไปที่แห่งใหม่... การเดินทางคงไม่มีสิ้นสุด ถ้าฉันยังไม่มีจุดหมาย เดินทางตามแรงสะท้อนจากการกระทำ 
And to every action, there's always  an equal and opposite or contrary, reaction by Isaac Newton

SHARE
Written in this book
ณ. วันหนึ่ง

Comments