เธอไม่อาจเอารักไปจากหัวใจ

27 May 20xx

ความโสดกลับมาหาเราอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนานเกือบ 6 ปี

เราทักแชทไปบอกเลิกเขา เขาไม่ได้ทำอะไรผิด เราก็ไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ได้มีเรื่องทะเลาะกัน ไม่มีเรื่องมือที่สามเข้ามาเกี่ยว

เราแค่หมดรักเขาแล้ว

แค่นั้นจริงๆ...

ก่อนจากกัน เธอเตรียมหัวใจมาก่อน
เตรียมจะหายไปอย่างใจร้อน
จบทุกอย่างที่สองเราเคยฝันใฝ่

เราคิดทบทวนเรื่องนี้มานานมาก เราไม่เคยแน่ใจเลยว่าตลอดเวลาที่คบกันเรารักเขาหรือเราแค่ผูกพัน หลายครั้งที่เราอยากเลิก แต่ความทรงจำดีๆก็ผ่านเข้ามาในหัวทำให้เราเก็บความคิดนี้ไว้ตลอด

ด้วยความที่ปีนี้เป็นปีสุดท้ายในการใช้ชีวิตเป็นนักศึกษาในมหาลัย เราเริ่มวางแผนการต่างๆให้กับอนาคตที่กำลังจะมาถึง จะสมัครงานที่ไหน เงินเดือนเท่าไหร่ ทำงานอะไร ใช้ชีวิตยังไง อีก 5 ปีจะเป็นยังไง คิดเยอะแยะไปตามเรื่องตามราว

...แต่ไม่มีเรื่องของเขาเลย

เราพึ่งมารู้ตัวตอนนั้นเองว่า เราไม่เคยมีเขาอยู่ในแผนการชีวิตของเราเลย

ชุดนอนที่เคยสวมใส่ 
ของขวัญรูปถ่ายอยู่มุมไหน
เก็บทุกอย่างไม่เหลือร่องรอยหายไป
  
เรากลับมาใช้ชีวิตปกติของเรา มันไม่ได้ยากเย็นอะไรเลยเพราะตอนคบกันพวกเราก็ไม่ได้เจอกันบ่อยอยู่แล้ว ของขวัญต่างๆที่เขาเคยซื้อให้เรายังคงเก็บไว้ รูปคู่ที่เราเคยถ่ายกันเราก็ยังเก็บไว้ และทั้งหมดนี้ทำให้เรารู้สึกผิด เรารู้สึกผิดที่เราไม่รู้สึกอะไรกับของพวกนี้อีกแล้ว ของขวัญที่เขาให้ รูปภาพที่ถ่ายด้วยกันกลายเป็นเพียงแค่ของชิ้นหนึ่งที่เราไม่รู้สึกถึงคุณค่าทางใจอีกต่อไป

ของเหล่านั้นยังคงอยู่ แต่สิ่งที่หายไปคือความรู้สึกที่เรามีต่อมัน

แตกต่างกัน ของที่สำคัญรอบกาย
คืนวันพ้นผ่าน แหลกสลาย
แต่ความทรงจำไม่ลบเลือนจากหัวใจ

หลังจากหลายเดือนที่เลิกกัน เขาก็มีติดต่อมาบ้างในช่วงแรกๆ แต่พอนานวันเข้าก็เลือนหายไป เราเห็นชีวิตเขาผ่านทางโซเชียลต่างๆที่เขาเล่น เขาดูปกติดี มีงาน มีเพื่อน มีสังคมใหม่ๆ และเหมือนว่าเขาจะทำใจเรื่องของเราได้แล้ว ตามประสาคนที่รู้จักกันมานาน เราเองก็ดีใจไปกับเขาด้วยที่เห็นชีวิตเขาดีขึ้น 
ตลอดเวลาที่เลิกกัน เรายอมรับว่ามีหลายครั้งที่คิดถึงเขา มีหลายครั้งที่เป็นห่วงเขา อยากรู้ความเป็นอยู่ของเขา แต่เราเลือกที่จะวางเฉยเพราะเรารู้ว่าถ้าเราทักไป คนที่เจ็บคงไม่ใช่เรา

ตามวิถีคนนอนดึกติดเกม เรานั่งเล่นโซเชียล ตีป้อมไปเรื่อยตามปกติแม้เวลาจะเกือบเที่ยงคืนแล้วก็ตาม แล้วสิ่งไม่ปกติก็เกิดขึ้นเมื่อแชทเมสเสจเจอร์แจ้งเตือน พอเปิดดูเราก็เห็นว่าเป็นเขาทักมาอวยพร
เรามองดูเวลา ตอนนี้เวลา 00.01น. ของเช้าวันใหม่

..วันเกิดเรา..
 
เราคุยกันนิดหน่อย ก่อนจะแยกย้ายไปทำกิจกรรมเดิม แต่แล้วเรากลับรู้สึกว่าความทรงจำต่างๆมันตีกลับเข้าหาเรา ความรักที่เรามีให้เขามันยังคงอยู่ แต่มันไม่ใช่ในรูปแบบเดิม
เรายังรักเขา...แม้จะไม่ได้รักในสถานะของคนรัก
เรายังรักเขา...แต่เป็นสถานะของเพื่อนที่อยู่ข้างๆกันมาตลอดหลายปี

เรื่องราวภาพทรงจำ
ติดตรึงในใจฉันเสมอไป

เราคิดมาตลอดว่าที่เราบอกเลิกเขาเป็นเพราะความรักที่เรามีให้เขามันหมดไปแล้ว แต่เปล่าเลย ความรักที่เรามีให้เขามันยังคงอยู่ เพียงแค่กาลเวลาทำให้มันเปลี่ยนรูปแบบไปเท่านั้นเอง

เรายังห่วงเขาในสถานะของคนที่รู้จักกันมานาน

เรายังคิดถึงเขาในสถานะของคนที่สนิทกันมาตลอด

เรายังรักเขาในสถานะของเพื่อนคนหนึ่งที่หวังดีกับเขาเสมอ

และมันจะอยู่แบบนี้ตลอดไป
.
.

ถึง...แก
 
ถ้าวันหนึ่งแกได้อ่านอันนี้ ขอให้แกรู้เอาไว้นะว่าถึงแม้สถานะของเราสองคนมันจะเปลี่ยนไป แต่ความรักของฉันที่มีให้แกอะมันยังอยู่ในใจฉันเสมอ

รัก
L. 
เธอไม่อาจเอารักไปจากหัวใจ
เครดิต: เพลง เธอไม่อาจเอารักไปจากหัวใจ - Tattoo Colour
SHARE
Written in this book
A Song To A Story
ฟังเพลงมากไปเลยเพ้อแบบนี้ไง
Writer
29th
Fine, thanks.
Try to be positive thinker even though I’m not.

Comments