เหตุผลหนึ่งที่ไม่อยากเล่าปัญหาของตัวเองให้คนอื่นฟัง
เราทุกคนมีความต่างทั้งในแง่ของความชอบ ความสามารถ และความคิด
มันก็เหมือนเสื้อผ้า เหมือนรองเท้าที่แต่ละคนจะชอบไม่เหมือนกัน หรือใส่ไซส์ที่ต่างกันออกไป 
บางคนอาจใส่ขนาดเล็ก บางคนอาจใส่ขนาดใหญ่
แต่กระนั้นแล้ว ถึงจะใส่ไซส์เดียวกัน ก็ใช่ว่าจะใส่สบายเหมือนๆกัน

ปัญหาหรือเรื่องที่เจอะเจอก็เช่นกัน หรือแม้กระทั่งสถาณการณ์ก็อาจต่างกันออกไป 
คนหนึ่งอาจมีปัญหาเหมือนกันกับอีกคนหนึ่ง แต่ก็ใช่ว่า วิธีการแก้ปัญหาจะเหมือนกันเสมอไป 
วิธีหนึ่งอาจใช้ได้ หรืออาจใช้ไม่ได้ ก็ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมและคนรอบข้างด้วยเช่นกัน หรือแม้กระทั่งตัวเราก็ยังรับความกดดันมากน้อยต่างกันออกไป
เรื่องของเราหนักกว่าเรื่องของเธออีก
เราผ่านอะไรมาตั้งเยอะ..กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ ทำไมเธอจะผ่านมันไปไม่ได้ล่ะ
ทุกครั้งที่บทสนทนามาถึงคำพูดด้านบน เรามักจะตัดจบด้วยความเงียบ เพราะถึงจะพูดอะไรต่อไป ก็คงไม่ได้มีอะไรดีขึ้นมา ไม่ได้แม้กระทั่งกำลังใจ หนำซ้ำเราจะยิ่งรู้สึกแย่กว่าเดิม

ปัญหาบางอย่าง มันไม่ได้มีทางออกทุกทาง และถึงแม้จะมีป้ายบอกทางออก ก็อาจมีโอกาสที่จะออกไปไม่ได้เช่นกัน

หลายครั้งการเล่าปัญหาหรือเล่าเรื่องให้ใครสักคนฟัง เราแค่ต้องการระบายสิ่งเหล่านั้นที่อัดอั้นไว้ 
บางครั้งเราก็ไม่ได้อยากได้วิธีแก้หรือคำปลอบใจ เราแค่อยากระบายมันออกมาเท่านั้นเอง

แต่ถ้าระบายมันออกมาให้ใครฟังแล้ว แล้วจบด้วยประโยคเดิมๆ ก็สู้เก็บมันและอัดอั้นมันไว้เหมือนอย่างเคย
SHARE
Writer
Feeldownwithme
Other
นี่คือเรื่องราวเศร้าๆหม่นๆ ของคนๆหนึ่ง

Comments