Active Now
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจที่ไม่ได้เห็นข้อความตอบกลับของเธอ ผมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก่อนจะสไลด์เข้าแอพ Messenger ของเฟซบุ๊กครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ เพื่อดูข้อความที่เราคุยกันครั้งสุดท้าย ซึ่งมันเป็นเวลา 2 ทุ่มของเมื่อวานนี้ และตอนนี้ก็เป็นเวลาเที่ยงกว่าของอีกวันแล้ว ก็ไร้ซึ่งวี่แววข้อความจากเธอ

เธอไม่แม้แต่จะเปิดอ่านข้อความของผม แต่จุดสีเขียวตรงช่องแชททำให้รู้ว่าเธอกำลังออนไลน์อยู่ เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะไม่เห็นข้อความ ผมพยายามคิดในแง่ดีว่าเธออาจจะออนไลน์ทิ้งไว้แต่ไม่ว่างตอบหรืออาจจะกำลังทำธุระส่วนตัวอยู่ ผมพยายามคิดแบบนั้นแต่มันก็ยากซะเหลือเกิน ผมไม่อยากเป็นคนงี่เง่าในสายตาเธอแต่บางครั้งมันก็เหมือนว่าผมกำลังหลอกตัวเองเช่นกัน

เธออาจจะรำคาญผมรึเปล่า เธอกำลังหนักใจที่จะต้องคอยตอบข้อความของผมรึเปล่า หรืออาจจะไม่ใช่ผมคนเดียวที่ได้รับถ้อยคำที่แสนดีเหล่านั้น คำถามเหล่านี้มันวนอยู่ในหัวผมซ้ำ ๆ จนผมเริ่มสับสน
ก่อนหน้าที่เธอคนนี้จะเข้ามาในชีวิต ผมปฏิญาณกับตัวเองอย่างแน่วแน่แล้วว่าจะไม่ยอมให้ใครมาทำให้ผมรู้สึกแย่หรือไขว้เขวอีก ผมพอใจกับการใช้ชีวิตคนเดียวอยู่คนเดียว เพราะผมรู้สึกว่ามันสบายดีอยู่แล้ว ไม่ได้เดือดร้อนอะไร จนวันนึงที่เธอเป็นฝ่ายเดินเข้ามาในชีวิตผม ทุก ๆ อย่างก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป

...
..
.

วันนึงในขณะที่ผมกำลังนั่งดูเกมโชว์ในยูทูบ เสียงแชทจากแอพ Messenger ก็ดังขึ้น ผมจึงพับหน้าจอเกมโชว์ที่กำลังดูอยู่ลงแล้วเลื่อนไปเปิดดูข้อความจากเฟซบุ๊กแทน

สิ่งที่ผมเห็นคือสติกเกอร์รูปหน้ายิ้มที่ถูกส่งมาจากใครสักคนหนึ่ง ซึ่งผมไม่รู้จัก รูปโปรไฟล์เป็นหญิงสาวน่ารักหน้าตาจิ้มลิ้ม ผมบ๊อบสั้นดูเป็นธรรมชาติ ผมค่อนข้างแปลกใจเล็กน้อยที่อยู่ ๆ เธอก็ทักผมโดยการส่งสติกเกอร์มาเช่นนี้ ผมยังไม่กดอ่านข้อความของเธอทันทีแต่เลือกที่จะเข้าไปส่องเฟซบุ๊กของเธอแทน

เธอเป็นผู้หญิงที่ดูมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองอย่างชัดเจน บอกตรง ๆ นะครับ เพียงแรกเห็นเธอจากรูปถ่ายที่เธออัพโหลดลงเฟซบุ๊กผมก็ตกหลุมรักเธอซะแล้ว ทุก ๆ อย่างที่เป็นเธอมันถูกใจผมไปซะหมด เมื่อเป็นเช่นนี้ผมจึงไม่รีรอที่จะตอบข้อความกลับทันที

"สวัสดีฮะ :)"

นั่นคือประโยคแรกที่ผมส่งไปหาเธอพร้อมสติกเกอร์รูปสุนัขสีน้ำตาลกำลังโบกมือทักทายและมีคำว่า hi เขียนอยู่ข้าง ๆ เพียงเสี้ยวเวลาไม่กี่วินาทีเธอก็ตอบข้อความผมกลับ ผมและเธอคุยกันได้อย่างถูกคอ และเราก็เริ่มคุยกันทุกวัน ต่างฝ่ายต่างบอกเล่าเรื่องราวในแต่ละวันที่พบเจอให้อีกฝ่ายฟัง และทุก ๆ ครั้งที่ได้คุยกับเธอผมจะมีความสุขมาก เธอเป็นฝ่ายบอกชอบผมก่อน คำพูดนั้นจากเธอทำให้หัวใจผมพองโต ความรู้สึกเหมือนมีผีเสื้อเป็นร้อย ๆ ตัวบินอยู่ในท้องของผม ทุกอย่างมันปั่นป่วนไปหมด  และหลายครั้งที่ผมเผลอยิ้มให้หน้าจอโทรศัพท์โดยไม่รู้ตัว

แล้ววันหนึ่งเธอก็เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของผมอย่างสมบูรณ์แบบ...

มันเหมือนจะดีใช่มั้ยครับ แต่ก็แค่ช่วงแรก ๆ เท่านั้น พักหลังมานี้ผมสังเกตว่าเธอตอบข้อความผมช้าลง เรื่องที่เมื่อก่อนเราเคยคุยกันเยอะแยะมากมายมาวันนี้กลับกลายเป็นว่าเราไม่รู้จะคุยอะไรกัน ผมพยายามหาบทสนทนาที่ไม่น่าเบื่อเพื่อที่จะชวนเธอคุย แต่ทำไมผมรู้สึกเหมือนว่าผมพยายามอยู่ฝ่ายเดียวก็ไม่รู้ เธอเริ่มถามคำตอบคำจนผมหมดมุกที่จะชวนเธอคุยต่อ บทสนทนาส่วนใหญ่ระหว่างผมกับเธอจึงวนอยู่เพียงไม่กี่ประโยค ส่วนใหญ่ก็คำซ้ำ ๆ เดิม ๆ อย่าง 'ทำอะไรอยู่' 'กินข้าวยัง' 'วันนี้ไปไหนมั้ย' และสิ่งที่ผมได้รับกลับมาก็เช่นเคยคือข้อความตอบกลับสั้น ๆ ตามที่ผมถามไป แล้วเธอก็เงียบหายไปเลยทั้งวัน

จากใจผมเลยนะครับ คำว่า Active Now และจุดสีเขียวที่แสดงบนช่องแชทของเธอค่อนข้างทำผมรู้สึกแย่อยู่พอสมควร

ตอนเธอยังไม่เข้ามาในชีวิต ผมสามารถทำอะไรก็ได้ที่ผมอยากทำ ผมสามารถอยู่ตัวคนเดียวได้อย่างสบายใจ ไม่เคยรู้สึกแย่อย่างนี้เลย เพราะเมื่อก่อนผมและเธอเราคุยกันทุกวัน พอมาเดี๋ยวนี้เราค่อย ๆ ห่างเหินกันไป จะว่าไปมันก็เหมือนสารเสพติดน่ะครับ คล้ายกับผมกำลังเสพโคเคน ตอนผมยังไม่ลองมันผมก็อยู่ได้ แต่พอวันหนึ่งที่ผมได้ลิ้มลอง มันทำให้ผมรู้สึกเคลิบเคลิ้มและมีความสุข เธอคนนี้ก็เช่นกัน เธอเปรียบเสมือนสารเสพติดที่ทำให้ผมรู้สึกคล้ายคนติดยา แน่นอนเมื่ออยู่ ๆ เธอหายไปมันก็เหมือนกับผมหยุดยาแบบชะงักอาการผมจึงคล้ายคนลงแดง

หลายครั้งนะครับที่ผมคิดจะตัดใจ หักดิบให้รู้แล้วรู้รอดกันไป ผมจะไม่คุยกับเธอแล้ว ผมจะหยุด ผมจะพอแล้ว จะเลิกหลอกตัวเองแล้ว แต่แล้วเธอก็ดันทักมาอีก ความตั้งใจที่ผมพยายามรวบรวมไว้ทั้งหมดถูกพังทลายลงไปทันที และก็เป็นตัวผมเองที่ต้องกลืนน้ำลายตัวเองทุกครั้งไป

ผมเหนื่อยกับความรู้สึกแบบนี้ จะสุขก็ไม่สุด เอนเอียงไปทางทุกข์เสียมากกว่า ที่ผมต้องทนกับความรู้สึกแบบนี้อาจจะเป็นตัวผมเองที่แข็งแรงไม่พอที่จะเดินออกมาก็ได้

ผมไม่รู้หรอกครับว่าเหตุผลในวันนั้นที่เธอเลือกที่จะเข้ามาในชีวิตผมคืออะไร เธออาจจะบังเอิญมาเจอผมตอนที่เธอกำลังเหงาหรือเปล่าเปลี่ยวอยู่พอดี หรือจะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ แต่ก็นับว่าเป็นเรื่องดี ๆ ที่เกิดขึ้นกับผมถึงแม้จะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ ผมพยายามคิดในแง่ดีเอาน่ะครับ

มาถึงจุดนี้ผมเดาเอาว่าเธอคงจะเจอคนที่ใช่มากกว่าผมแล้วแหละ ถึงแม้วันนี้แชทของผมอาจจะอยู่ล่างสุด สู้คนในแชทบนของเธอไม่ได้ ผมไม่โกรธเธอหรอก เธอมีสิทธิ์เลือกคนที่เธอคิดว่าดีและเหมาะกับเธอ ส่วนตัวผมสักวันคงเข้มแข็งและตัดขาดจากเธอได้อย่างจริงจังสักที
SHARE
Writer
error404
Loading...
ยินดีต้อนรับเข้าสู่บล็อกของเราค่ะ เรามีอะไรอยากจะเล่าให้คุณฟังเยอะแยะเลย แวะมาฟังเรื่องเล่าจากเราก่อนสิคะ ♡ | Instagram : @fairkannika

Comments

bblittbitc
5 months ago
แค่เค้าทักมา ก็ใจอ่อนทุกที ; - ;
Reply
allaboutus
5 months ago
โคตรเราเลยอะ
Reply
Mystery__
5 months ago
เดี๋ยวเวลามันจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเองค่ะ ถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะยากก็ตาม แต่มันต้องดีขึ้นแน่ๆค่ะ
Reply
Ninip
5 months ago
แงงงงง๊
Reply
11
5 months ago
:(
Reply