Memories3

ถ้ากลัวก็ลงมานี่

"แค่กๆ"


.
.
.



"แค่กๆ"

.
.


"แค่กๆ"



"แกเป็นอะไรเนี่ยซิง เราเห็นแกไอมานานละนะ"

"เออ ไม่รู้ว่ะแป้ง อยู่ๆก็เจ็บคออ่ะ"

"ให้เราบอกพี่จีจี้ให้มั้ย?"

"ไม่เป็นไรๆ เรามียาอยู่ที่หอ เราเอามาเผื่อละ ค่อยไปกินที่หอ"

"โอเคๆ ตามใจ"





นั่นแหละครับ พอผมเข้ามาในยิมได้สักพัก ผมก็เริ่มไอ น้ำมูกไหล ผิดสังเกตจนเพื่อนข้างๆถาม พ่อนะพ่อ เอาหวัดมาให้ซิงอีกละ



ละทำไมต้องมาติดหวัดพ่อตอนมาค่ายด้วยเนี่ย ว้อยยยยย-- แค่กๆๆ




การเข้ายิมวันแรกก็ไม่มีอะไรมากครับ แค่ซักซ้อมพิธีการของวันพรุ่งนี้นิดหน่อย เล่นโค้ดนิดๆ เกือบจะนั่งหงอยแล้วครับ แต่ก็ยังส่งโค้ดไปเล่นกับนวัตบ้าง เภสัชบ้าง






ถ้าจะถามว่าทำไมไม่เล่นกับคณะข้างๆหรอครับ..




.
.
.
.
เพราะเขาเล่นข้ามคณะผมไปเลยไง!!




ฮึก มันน่าเจ็บใจนัก ใช่สิ้ อีซีอีก็แค่คนนอกสายตาของเธอใช่มั้ยล่ะเอไอ เธอถึงสนใจแต่พละ เพราะมีเซฟใช่มั้ย เธอถึงไม่สนใจเรา ใช่มั้ยเอไอ!!



อ่ะ ละกูจะหัวร้อนทำไม




แต่ไม่เป็นไรครับ เพราะใจของซิงอยู่ที่พยาบาลศาสตร์♡ ฮรุฮริฮรุฮริ





ขณะนี้เป็นเวลา ยี่สิบนาฬิกาตรง ปี1อย่างพวกผมกำลังทยอยออกจากยิม พี่จีจี้บอกว่าให้เก็บของทุกอย่างลงกระเป๋า ผูกเชือกรองเท้าให้แน่น เพราะ




.
.
.
เราจะวิ่งกลับหอกันครับ.





เนื่องจากฝนที่เริ่มตกลงมาหน่อยๆ(แต่เม็ดใหญ่ซิกหัย)เลยทำให้พวกผมแล้วก็พี่ๆที่มาดูแลต้องรีบกลับเข้าที่พัก ถ้าตากฝนนานๆตื่นเช้ามาคงไข้ขึ้นกันพอดี







และตอนนี้









ผมก็กำลังวิ่งอยู่ครับ! ว้อยยยยซิงเหนื่อย หอบแฮ่กๆ ไอก็ไอ แล้วยังจะต้องมาวิ่งตากฝนกลับหออี๊ก ว้อทททท ถ้าพน.ซิงเป็นหวัดจะทำยังไง!









.
.
.
.
.
เอาล่ะครับ และตอนนี้ ซิงแอนด์เดอะแก๊งก็มาถึงห้องโดยปลอยภัยแล้ว หลังจากหลังนั้น ไอจินเพื่อนรักมันก็วิ่งไปอาบน้ำก่อนทันที



จ่ะ ไอเพื่อนเลว



พวกผมสี่คนที่เหลือก็เลยตกลงกันว่าจะโอน้อยออก อ่ะการละเล่นปัญญาอ่อนสุด แต่มันก็คือทางออกที่สุดอ่ะครับ



.
..
ดีก็แย่ละ! กูได้อาบคนสุดท้าย!! พอดีกัน หวัดแดกกูแน่ๆ สงสัยเอ็งจะมีดวงแค่กับอูโน่แล้วล่ะไอซิง






"อาบนานจังวะมึง"

"เรื่องกู"




อ่ะ พอกูอาบเสร็จก็โดนบ่นเลย ก็กูอาบน้ำสระผม มันก็ต้องเป็นธรรมดาม่ะที่จะต้องนาน ไอหมีควายแดน! ไอง่าว!(ด่าในใจ)





"มึงไม่สบายป้ะซิง?"

"ห้ะ"

"ก็กูเห็นตอนอยู่ในยิมมึงไอตลอดเลย มียาใช่มั้ย?"

"มีๆ กูเอามาเผื่ออยู่แล้ว งี้แหละ ต่างถิ่นอ่ะ กูจะชอบไอจาม"

"เออ ดูแลตัวเองดีๆ ถ้าไม่สบายคงหมดสนุกแย่"

"จ้าพ่อจ้า เออแล้วคนที่เหลือไปไหนวะ?"

"ไออู๋กับไอจินไปห้องไอเดวิด ส่วนไอเจไปห้องไอกุน"

"ละพวกมันจะกลับมานอนห้องป้ะเนี่ย"







"กลับมาสิ้จ้ะ น้องอู๋คิดถึงพี่ซิง จุ้บบบบ"

"จุ้บกับตีนกูนี่"





พอถามหามันก็กลับมากันมาหมดทุกคน จากนั้นเราก็นั่งคุยกันสักพัก โดยที่ไอจินกับเจนั่งบนเตียง ส่วนผมกับไออู๋ก็ลากเก้าอี้มานั่ง





ครับ แค่นี้แหละ





เหมือนจะขาดใครไปคนนึงใช่ป้ะครับ ถูกจ่ะ น้องหมีควายแดนนอนอืดอยู่เตียงของมันจ่ะ มันบอกว่ามันง่วง จะนอนแล้ว เบาๆหน่อย แต่กูไม่เงียบให้หรอกจ่ะ





มึงไม่ได้นอนแน่ไอแดน 555555555555555555555555555--





"พูดมากจังวะ"

"..."

"มึงทำไรของมึงเนี่ยแดน"

"ก็เช็ดผมให้ไอซิงมันไง กูเห็นผมมันไม่แห้งแล้วมันขัดหูขัดตา"

"มึง ไอจิน กูเขินได้ป้ะวะ แง อู๋ชอบ"

"นี่มึงทำงี้ให้กับเพื่อนทุกคนลยป้ะเนี่ย"

"ไม่อ่ะ ไอซิงคนแรก"

"เหยด"

"เหยด"

"เหยด"

"..."





อ่ะ ใบ้แดกเลยกู ว้อย ไอหมีควาย! ผีเข้ารึไงวะ อยู่ๆก็เดินมาเช็ดผมให้กูเนี่ย คือผมแค่วางผ้าไว้บนหัวตัวเองอ่ะครับ ยังไม่ได้เช็ด เพราะขี้เกียจ คือปล่อยไว้เฉยๆมันก็แห้งได้ไง ผมเลยไม่เช็ด



ละอยู่ๆไอหมีควายมันก็เดินมาพูดกับผมว่าพูดมากจังวะ พร้อมกับหยิบผ้าบนหัวผมไปเช็ดให้แบบเนียนๆ เออแต่ผมก็นิ่งให้มันเช็ดอ่ะครับ งง อยู่ๆก็มาเช็ดผมให้



พอจะแย่งมาเช็ดเอง มันก็ทำหน้าเป็นหมาขี้ไม่ออก แล้วบอกว่าจะเช็ดให้ ให้ผมนั่งคุยไป ไม่ต้องสนใจมัน









.
.
.
กูจะไม่สนใจได้ยังไงฟะ มึงมายืนเช็ดผมให้ขนาดนี้ สตงสติกูกระเจิดกระเจิงไปหมดแล้วว้อย!






01:43 AM



ชิบหัย นอนไม่หลับ





กูนอนเกร็งเป็นแพลงกิ้งชาเล้นเลยฮะ โอ่ย ซิงกลัว แม่แว๋ว แง ซิงนอนไม่หลับ แล้วพรุ่งนี้ซิงต้องตื่นตีสี่ครึ่งด้วย แง แม่แว๋ว น้องซิงคิดถึงแม่ ฮื่ออออ







"มึงนอนนิ่งๆได้มั้ยวะไอซิง กูนอนไม่หลับ"

"เชี่ย! ว้อยไอแดน กูตกใจหมด!"




แม่มึง ไอแดน กูนอนนับแกะอยู่ดีๆ มึงกูโพล่งขึ้นมา ใจกูหายว๊าบไปกับยุงองครักษ์ ผมนอนกระพริบตาเรียกสติอยู่สักพัก แล้วก็ค่อยๆก้มหัวลงไปคุยกับไอแดนมัน



"ไอแดน"

"..."

"มึงหลับยังอ่ะ.."

"..."

"หลับแล้วหรอวะ"

"..."

"ฮื่อ กูนอนไม่หลับอ่ะ กลัว"

"ลงมา"

"ห้ะ?"

"กูบอกให้ลงมา"

"..."

"ถ้ากลัวก็ลงมานอนด้วยกันนี่"




โอเอ็มจี /เอามือทาบอก





ให้กูลงไปนอนกับมึงเร้อะไอแด๊น! ฝันไปเถอะ!!!







.
.
.
.
"มึงเขยิบออกไปหน่อยดิวะแดน ถ้ากูหันขวาไปกูได้จูบกับฝาผนังแน่"

"กูก็จะตกเตียงแล้วเนี่ย เขยิบไม่ได้แล้ว"

"ไอหมีควาย กูอึดอัด!!"

"เตียงก็มีแค่นี้ นอนๆไปเถอะหน่า"

"นอนก็ได้ แต่มึงจะเอาแขนมึงมาพาดตัวกูไม่ได้ว้อย!"

"มันไม่มีที่วางแล้ว"

"แล้--"

"ถ้ายังพูดอีก กูกอดมึงจริงๆแน่"





ไอหมีควาย ไอหมีชั่ว มึงมันร้าย ฮื่อ ละเอ็งเอาแขนมาพาดตัวกูเบอนี้ แม่งก็เท่ากับว่ามึงกอดกูละม้ะ เวร หน้าก็ห่างกันไม่ถึงสิบเซน ปากมึงจะชนแก้มกูอยู่แล้วนะ!



นึกสภาพนะครับ ผมนอนข้างใน มันนอนข้างนอก ผมนอนหงาย มันนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาผม บวกกับแขนมันที่พาดตัวผมไว้ อ่ะ สบายเลยนะมึง



"ไอแดน"

"..."

"นี่หลับจริงๆแล้วใช่ป้ะ"

"..."

"เออ นอนท่านี้ได้ แต่ห้ามซุกนะเว้ย"


!!!




กูบอกว่าอย่าซุกไงไอหมีควาย!!





ว้อยยยยยยยยย ฮื่อ ช่วยด้วย โดนหมีควายซุกคอ ฮื่อ กูขนลุก หมอนมึงก็มี มึงมานอนไหล่กูทำม้ายยย ไอแด๊นนนนนน





"งืม นอนนิ่งๆ"

"ก็กูอึดอัดอ่ะ"

"..."

"กูรู้ว่ามึงยังไม่หลับไอแดน"

"..."

"พรุ่งนี้ตื่นก็ปลุกกูด้วยละกัน"

"..."






"ฝันดีนะ"







TBC






ไม่มีอะไรจะพูดข่ะ เขินคุณแดนมารุย แงงงง ตอนนี้ก็ปูให้คุณแดนเริ่มรุกก่อนเนอะ คุนแดนอาจเมื่อยนั่งมานาน ผ่ามผ๊าม!! ไปค่ะ ไปเล่นตรงนู้น

โดนเพื่อนมาเร่งให้อัพ อ่ะ เราก็อัพให้ ไม่เป็นไรพรุ่งนี้มีเรียน10:30 ขอบคุณที่ชอบงานเขียนหนุนะคะ /กราบสี่ทิศ
SHARE
Written in this book
memories
ความทรงจำระหว่างที่เข้าค่าย และระหว่าง 'เพื่อนคนนั้น' :)
Writer
nameii
writer
ส่งแต้มบุญให้หนูทีค่ะ

Comments