ค่ำคืนแห่งการเยียวยาตนเอง


22/08/60
23.20
นอกระเบียงห้องของหอพักนิสิตในมหาวิทยาลัยตอนนี้สำหรับเราเป็นที่ที่เฟอร์เฟ็กต์สุดล่ะ ลมเย็นๆเหมาะแก่การมายืนปลดปล่อยความงุ่นง่านในจิตใจ สาเหตุของอาการงุ่นง่านคือก็ไมเกรนกำเริบ หงุดหงิด อารมณ์แปรปรวน นอนไม่หลับ แถมยังรู้สึกหิวทั้งที่ท้องยังอิ่มอยู่ 
เราขาดหายจากการปวดไมเกรนมาเกือบหนึ่งปีเต็ม ครั้งล่าสุดที่ปวดคือช่วงปิดเทอม ตอนนั้นสุจภาพจิตอาจจะย่ำแย่หน่อย แต่หมอที่รักษาก็ให้ยามาทานและกำชับว่าควรดูแลตัวเองดีๆ ไมเกรนเกิดได้หลายสาเหตุไม่ใช่เพียงแต่ความเครียดอย่างเดียว เราอาจจะเป็นคนไข้ที่ไม่ค่อยมีวินัยสักเท่าไหร่ ไม่ชอบการทานยา ไม่ยอมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและติดนิสัยเดิมๆ 
นี่ถ้าเล่าให้แม่ฟัง ต้องโดนบ่นอีกแน่ๆ วิธีเดียวที่ทำได้ก็คือ...
อยู่กับตัวเอง สังเกตตัวเอง ใจเย็น ไม่เครียด

ปิดโน้ตบุ๊ค หยุดใช้สายตา....
หยุดคิดอะไรที่หนักๆ 
.
.
เราใช้เวลาสั้นๆในการพาตัวเองออกมายืนนิ่งๆอยู่ตรงระเบียงห้อง เปิดเพลงฟังคนเดียวเบาๆ ยื่นหน้าออกไปสัมผัสกับสายลมเย็นๆที่พัดแผ่วมา 
วิเศษสุด อย่างน้อยก็ลดความหงุดหงิดลงไปเยอะเลย 

23.47
แสงไฟจากห้องฝั่งตรงข้ามยังคงสว่างจ้าแทบจะทุกห้อง เหล่านิสิตหญิงทั้งหลายยังคงทำธุระของตัวเองไม่หยุด บางคนนี่ยังเดินเตร่อยู่ด้านล่างของหอ คึกคักดี...
เมื่ออารมณ์กลับมาเป็นปกติ ก็ควรจะไปนอนสักที มัวแต่พร่ำเพ้อพรรณนาเสียอยู่ได้ 

แล้วค่ำคืนนี้จะผ่านไป 
ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ 


SHARE
Writer
N-I-C-H-A
My diary...
บันทึกเรื่องราว ความรู้สึกที่สัมผัสได้ในแต่ละวัน บางความรู้สึกอาจจะเกิดขึ้นและกลายเป็นอดีตไปแล้ว...

Comments