ฉันจะเขียนถึงเธอเป็นครั้งสุดท้าย


วันนี้เป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง
วันที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษ
และวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวัน
วันที่ฉันคิดถึงเธอ


ฉันคิดถึงเธอ
ฉันอาจจะพูดคำนี้เป็นครั้งที่ล้าน
แต่เธอคงไม่เคยรับรู้
เพราะฉันไม่เคยพูดมันออกไปให้ใครได้ยิน

การคิดถึงใครซักคน
โดยที่เค้าคนนั้นไม่เคยรับรู้อาจจะเจ็บ
แต่การคิดถึงใครคนนั้น
โดยที่เค้าคนนั้นไม่เคยคิดถึงเรานั้นเจ็บยิ่งกว่า


ความคิดถึงทั้งหมดที่มีของฉัน
ถูกร้อยเรียงเป็นบทกวี
พรรณนาถึงเธอในทุกๆถ้อยคำ

ฉันจะเขียนถึงเธอ
ในทุกๆครั้งที่ฉันนึกถึงเธอ

ช่วงเวลานี้ที่ฉันกำลังเขียนบทกวีนี้
ฉันก็ยังคิดถึงเธอ

หากจะถามว่าทำไมฉันยังคิดถึงเธออยู่

อาจเพราะวันนี้คือวันครบรอบระหว่างเรา
อาจเพราะฉันเห็นรูปของเธอในinstagram
อาจเพราะฉันได้ยินเพลงที่เธอชอบฟัง
อาจเพราะฉันเห็นตั๋วหนังเรื่องแรกที่เราไปดูด้วยกัน
อาจเพราะฉันเห็นแหวนวงเดียวกันนั้นที่เธอไม่เคยใส่
อาจเพราะฉันเดินผ่านที่แห่งนั้นที่ฉันเจอเธอครั้งแรก
และอาจเพราะฉันยังอยู่ข้างๆเธอตลอดเวลา
เธออยู่ในทุกสถานที่ที่เราเคยไป
อยู่ในความคิด
อยู่ในความทรงจำ
ภาพของเธอยังคงชัดเจนเสมอมิเคยเลือนราง


ฉันเคยวาดฝันถึงอนาคตของเราเอาไว้มากมาย
ฉันอยากชดเชยช่วงเวลาที่หายไปในอดีตเหล่านั้น
ฉันอยากจะทำมันให้ดีกว่าความรักครั้งไหนๆ

แต่แล้วการคาดหวังก็มาพร้อมกับความผิดหวัง
หากความหวังนั้นคือความฝันของคนเพียงหนึ่ง
มิใช่ความฝันของเราสอง

การเลิกรากับเธอไม่เคยอยู่ในหัวของฉัน
หากแต่เธอต้องการจะไป
ฉันคงมิอาจรั้งเธอไว้ให้คงอยู่

"เลิกกันนะ"
เมื่อสิ่งที่คาดหวังพังทลาย
ในวันที่ปัจจุบันจางหายเป็นอดีต
การร้องไห้คร่ำครวญเสียใจไม่ทำให้รักกลับคืนมา
การยอมรับปัจจุบันที่อยู่ตรงหน้าคือสิ่งที่พึงกระทำ

ฉันคงจะยอมรับมันได้หากเธอหายไปจากชีวิตของฉัน
แต่สุดท้ายโชคชะตามักจะเล่นตลกกับเราเสมอ
ฟ้าได้เหวี่ยงเธอกลับเข้ามาในชีวิตของฉันอีกครั้งโดยที่ฉันไม่ทันได้เตรียมใจ

รอยแผลที่เธอฝากเอาไว้ยังคงบาดลึก
ฉันยังคงลืมเธอไม่ได้

สาเหตุที่เธอไม่เคยหายไป
เพราะเธอยังคงอยู่ในหัวใจของฉันตลอดมา



เธออยู่ใกล้เกินไป
ใกล้เกินกว่าที่ฉันจะทำใจได้

มือของเธอที่เคยกุม
สายตาคู่นั้นที่เคยจ้องมอง
สิ่งที่แต่ก่อนเคยเป็นของกันและกัน
วันนี้ถูกคืนกลับไปเป็นของตัวเอง

จากสถานะคนรู้ใจ
กลายเป็นคนเคยรัก
หากจะพูดว่าเพื่อนคงจะง่ายยิ่งกว่า
ง่ายเพียงคำพูด
หากแต่ไม่เคยง่ายที่จะยอมรับความจริง

การเริ่มต้นใหม่กับคนเก่าไม่เคยมีจริง
ความรักเกิดขึ้นพร้อมกับสายใยสัมพันธ์เส้นหนึ่ง
ในวันที่มันขาดสะบั้นลงไปแล้ว
ความสัมพันธ์นั้นไม่อาจหวนคืน

ฉันรู้ดีว่าการที่ฉันยังทำดีกับเธอไม่เคยต่างไปจากวันแรกที่เราคบกัน
มันไม่ได้ทำให้เธอกลับมารักฉันเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

ฉันรูัอยู่เสมอว่าต่อให้ฉันเขียนบทกวีพร่ำเพ้อถึงเธอไปอีกนานแค่ไหน
เธอคนดีคงไม่มีวันเปิดมันขึ้นมาอ่าน
แต่ฉันก็ยังคงทำทุกสิ่งเหมือนเดิม

ฉันไม่ได้หวังให้รักของเรากลับคืนมาดั่งเดิม
เพียงแค่ฉันอยากที่จะมองหน้าเธออีกครั้งโดยไม่รู้สึกอะไร
ฉันอยากเห็นรอยยิ้มของเธอโดยที่ฉันไม่หวั่นไหว
ฉันไม่ได้อยากที่จะคิดอะไรอีกแล้ว



ทุกคนย่อมเคยมีความสุขและความเศร้า
ทุกคนย่อมเคยเหงาและเคยมีใคร
ทุกคนย่อมเคยมีวันดีๆและมีวันที่ร้ายๆ

สิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเป็นเพียงแค่บทเรียนบทหนึ่ง
เธอก็เป็นเพียงคนๆหนึ่งที่ผ่านเข้ามาในช่วงชีวิตหนึ่งของฉัน
ฉันก็เป็นเพียงคนๆหนึ่งที่ผ่านเข้ามาในช่วงชีวิตหนึ่งของเธอ
เราต่างเรียนรู้ซึ่งกันและกัน

การเลิกรา
ในบางครั้งไม่ได้แปลว่าเราจะต้องลบล้างความจริงที่ครั้งหนึ่งเราเคยรักกันไปจนหมดสิ้น
เราสามารถเลือกที่จะเก็บมันเอาไว้ในส่วนลึกที่สุดของจิตใจ
ปล่อยให้เวลาได้รักษาความเจ็บปวดนั้น
ให้สมองจดจำช่วงเวลาดีๆที่เคยมี
ลบล้างสิ่งร้ายๆที่เคยกระทำต่อกัน

ต่อไปนี้อนาคตคือสิ่งที่เราต้องนึกถึง
ให้ความทรงจำกักขังอดีตร้ายๆนั้นไว้
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

ปล่อยให้ความคิดถึงจางหายไปกับกระแสเวลา
วันนี้
ฉันจะเขียนถึงเธอเป็นครั้งสุดท้าย



SHARE
Writer
9before10
complicated
Feel the pain through the poetry.

Comments

Petcharat
2 years ago
ชอบค่ะ เข้าใจความรู้สึกเลย
Reply
9before10
2 years ago
ขอบคุณครับ

malilyn
2 years ago
เราพูดกับตัวเองนับครั้งไม่ถ้วนว่าจะไม่คาดหวังในความรัก แต่เมื่อถึงเวลาความสัมพันธ์แตกหัก เรามักจะเสียใจมากๆ ขอบคุณที่เขียนมันขึ้นมานะคะ  
Reply
9before10
2 years ago
ขอบคุณที่อ่านด้วยนะครับ :)
Reply
T_Tanyarat
2 years ago
ปล่อยให้เวลารักษาความเจ็บปวด
Reply
Mydearme
1 year ago
บอกตัวเองว่าเราจะเขียนถึงเขาเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกัน แต่ทุกครั้งที่เขียนก็ยังเต็มไปด้วยเรื่องราวของเขาในความทรงจำเหมือนเดิม
Reply