อยากหนีความจริง
ในวันที่ภาระมากมายก่ายกองจนแบกรับไว้ไม่ไหว
ร่างกายแสนอ่อนเพลียกับหัวใจที่แหลกสลายไม่มีชิ้นดี
มันเป็นความรู้สึกที่แบบว่าเห้อถอนหายใจสักร้อยครั้งก็ยังไม่มีอะไรดีขึ้นเลย
อยากย้อนเวลากลับไปในวันที่เรายังเยาว์วัยใช้ชีวิตแบบไม่คิดอะไร
แต่ในความจริงวันนี้เราโตขึ้นทุกวันกับภาระที่เราต้องแบกแสนหนักอึ้ง
จนบางทีก็เผลอร้องไห้ออกมาเพราะความเหนื่อยล้า
บางทีชีวิตก็ไม่ควรซัดใส่เราขนาดนี้ด้วยวัยเพียงเท่านี้
วันนี้เราทำได้เพียงระบายออกมาด้วยน้ำตา
ไม่ใช่เพราะความเศร้าหรือผิดหวังแต่เป็นความหนักที่ใจต้องแบกรับมันไว้
อยากทิ้งตัวนอนลงให้หลับโดยไม่คิดอะไร ปลีกตัวเองจากโลกแห่งความจริง
หนีไปซ่อนตัวอยู่ในโลกแห่งความฝันที่แสนหอมหวานตลอดกาล
ไม่อยากตื่นขึ้นมาพบอะไรแบบนี้เลย

ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
SHARE
Writer
windybum
dreamer
Love me love my life

Comments