เรื่องเล่าซองผ้าป่า



สมัยม.ปลาย เป็นช่วงหนึ่งของชีวิตที่ต้องคร่ำเคร่งกับการเรียนพิเศษข้างนอก เพื่อสอบเข้ามหาลัย เราก็เป็นหนึ่งคนที่ทำเช่นนั้น  ช่วงพักกลางวันหลังรอเรียนรอบบ่ายต่อ เราต้องรีบกินข้าวทำเวลาเเละรีบขึ้นห้องเรียนเพื่อเรียนต่อ ก็ได้ร้านก๋วยเตี๋ยวปลาข้างๆที่เรียนนี่เเหละที่ฝากท้องด้วยบ่อยๆ

ไอ้เรื่องราวที่ว่าเนี่ย มันก็เกิดขึ้นที่ร้านก๋วยเตี๋ยวปลานี่เเหละ
เราสั่งเมนูเหมือนอย่างเคย เหตุการณ์มันก็เกิดขึ้นเหมือนอย่างที่เคยเกิด ต่างจากวันอื่นๆ เมื่ออยู่ดีๆ ก็มีกลุ่มชายประมาณ 4-5 คนเดินเข้าร้านมาพร้อมเเจก "ซองสีขาว" ตามโต๊ะ ตอนนั้นเรากับเพื่อนก็ได้เเต่มองหน้ากัน ...


ซองดังกล่าวถูกวางลงตามโต๊ะอย่างชำนาญ จนในที่สุดซองสีขาวก็วางจนครบทุกโต๊ะ
  

เรากับเพื่อนนั่งอ่านที่หน้าซอง หน้าซองดังกล่าวถูกจ่าหน้าว่าเป็น "ซองผ้าป่า" ปกติเหมือนที่เราเคยเห็นๆกัน พร้อมช่องใส่จำนวนเงินเเละชื่อวัดตามปกติ อ่านไปได้ซักพัก หนึ่งในกลุ่มชายที่นำซองมาเเจกก็ตะโกนขึ้นมาว่า "ทำบุญกันครับ ตามศรัทธาเลยนะครับ ทำกันเถอะครับ ได้บุญได้กุศล"  เรากับเพื่อนในวันนั้น ไม่ได้มีเจตนาที่จะอยากทำบุญเเต่อย่างใด เนื่องด้วยเพราะกำลังทรัพย์ที่กำลังจน เเละยังไม่เเน่ใจว่านี่เป็นพวกมิจฉาชีพหรือป่าว จึงไม่ได้ใส่เงินลงซองเเต่อย่างใด เเต่วางซองเปล่าไว้ข้างโต๊ะเช่นเดิม จนเมื่อเวลาผ่านไปประมาณ 5 นาทีหลังชายคนนั้นพูดจบ กลุ่มชายเหล่านั้นก็เดินไล่เก็บซองตามโต๊ะ พร้อมกล่าวคำขอบคุณ จนเรากับเพื่อนมองหน้ากัน 

เรา  : ไม่ใส่เงินมันจะเป็นอะไรไหมวะ เค้าใส่กันหมดเลยอ่ะ เเต่ไม่มีตังค์
เพื่อน : เออน่า ไม่เป็นไรหรอก ทำบุญมันบังคับกันได้หรอ มันอยู่ที่ศรัทธา 

ยังไม่ทันที่เรากับเพื่อนจะได้พูดกันมากกว่านี้ กลุ่มชายดังกล่าวก็เดินมาถึงที่โต๊ะอาหารของเราพอดี ชายกลุ่มนั้นมองซองของโต๊ะเรา ซึ่งถ้าใส่เงินมันก็จะเห็นเป็นสีรางๆเนื่องจากซองไม่ได้หนาขนาดมองไม่เห็นเงินข้างใน เเละหนึ่งในผู้ชายเหล่านั้นก็พูดขึ้นมาว่า "น้องใส่เงินกันหมดเเล้วใช่ไหมครับ ใส่กันยังเอ่ย ทำบุญเนอะ" เมื่อเค้าถามขนาดนี้เราก็ต้องตอบ ใช่เเล้วเเละคนตอบก็คือเราเอง 

เรา : ขอโทษนะคะ 

กลุ่มชายดังกล่าวเมื่อรู้ว่าเราไม่ร่วมบริจาคเงินลงซองก็มองหน้ากันไม่พอใจ เเละเค้าก็พูดประโยคที่ติดอยู่ในหัวเราตลอดเวลาจนถึงทุกวันนี้  
ไม่ทำบุญหรอวะ เฮ้ย!!ไม่ใช่คนไทยหรอวะ ไม่ใช่คนไทยสินะ ทำบุญไม่รู้จักหรอ? เสียงของคนที่พูดดังมาก ดังขนาดที่ว่าคนทั้งร้านหยุดกินข้าวได้เเละทุกสายตาก็จับจ้องมาที่โต๊ะเรา กลุ่มชายเหล่านั้นยังคงไม่ไปจากโต๊ะเราเเต่มองเเละหยุดนิ่งอยู่นาน ท้ายสุดหนึ่งในกลุ่มนั้นก็ตะโกนก่อนจากว่า "เห้ย เเม่งไม่ใช่คนไทยว่ะ" เเล้วก็เดินออกไปจากร้าน 


ไม่ใช่คนไทยหรอวะ ทำบุญไม่รู้จักหรอ เห้ยเเม่งไม่ใช่คนไทยว่ะ "เเม่งไม่ใช่คนไทยหรอวะ" วนอยู่ในหัวเราตลอดเวลา เราเป็นคนไทย ไทยเเท้ด้วย เเต่การที่เราไม่ทำบุญกับเค้า มันเเปลว่าเราไม่ใช่คนไทยหรอ?  เราว่าความคิดเค้าเเปลกนะ การทำบุญมันบังคับกันได้หรอ มันอยู่ที่ใจของเราสิ ทุกวันนี้เรายังหาคำตอบจากคนเหล่านั้นไม่ได้ เเต่มันได้ให้อะไรหลายๆอย่างกับเราเเละเพื่อนมาก เเละเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเราก็รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ทำอะไรตอบโต้เลย เสียใจที่เราไม่มีสิทธิเเม้เเต่จะพูดอะไรออกมา เเละเราโดนใครไม่รู้หาว่า "เราไม่ใช่คนไทย" 
คุณตัดสินคนไทยจากการทำบุญหรือไม่ทำบุญหรอ คุณโลกเเคบไปนะ 
เเละอีกอย่างนะคุณ เราไม่ได้มีเเค่ศาสนาพุทธเรายังมีอีกหลายศาสนา นั่นเเหละ เราจะถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิต ที่ครั้งหนึ่งเราโดนด่ากลางร้านอาหารนั่นเพราะเราไม่ทำบุญซองผ้าป่า Lol

SHARE
Writer
onewayticket
Writer,Traveller
ผู้หญิงตลกผู้รักการท่องเที่ยวเเละการเขียน ฝันว่าซักวันหนึ่งเธอจะเหยียบบนเเผ่นดินมากกว่า 50 ประเทศในเวลา10ปี พร้อมกับการมีหนังสือซักเล่มในชีวิต

Comments