ความเศร้าในแก้วเหล้า
เราเชื่อว่าชีวิตคนเราก็เหมือนน้ำทะเล ที่มีขึ้นก็ต้องมีลง แต่ไอ้การขึ้นและลงของมันนี่แหละที่ทำให้ทะเลสวยงาม
ชีวิตก็ไม่ได้ต่างอะไรกัน
บางวันดี บางวันมันก็เหี้ย(ขอโทษที่หยาบคาย อารมณ์มันพาไปจริงๆ)
แต่ไอ้วันเหี้ยๆนี่แหละ มันทำให้เราเห็นคุณค่าของวันดีๆ
วันที่เราลองมองย้อนกลับไป เห็นตัวเองนอนร้องไห้กอดหมอนข้างเพราะฝันถึงแฟนเก่า
บอกตามตรงว่าเป็นวันที่แย่ที่สุดในชีวิต 
เราไม่เคยมีแฟนมาก่อน ตอนเห็นเพื่อนร้องไห้ตอนเลิกกับแฟน เราก็ไม่เข้าใจ แม่งจะร้องทำเหี้ยไรวะ อะไรมันจะรักกันขนาดนั้น บ้าป่าว
แต่พอเจอกับตัวเท่านั้นแหละ ร้องไห้หนักกว่ามันอีก 
แม่งเหมือนเราวางอนาคตของเราในแบบที่มีเขาอยู่อะ
ในอนาคตของกู มันมีเค้าอยู่เว้ยมึง
เราเคยพูดประโยคนี้กับเพื่อนหน้าแก้วเหล้า
ทุกอย่างแม่งพังลงในวันๆเดียว
วันก่อนเรายังมีเค้า
แต่วันนี้เค้าหายไปไหนก็ไม่รู้ เราจะทำอะไรต่อก็ไม่รู้ ตอนนั้นเรายอมทำทุกอย่าง ยอมให้ทุกอย่างเพื่อให้เค้ากลับมา อ้อนวอนขอโอกาส แต่นั่นแหละ เค้าก็ไม่กลับมาอยู่ดี
เรากินไม่ได้นอนไม่หลับ พึ่งรู้ว่าคำๆนี้แม่งจริง
กินอะไรไม่ลงเลยจริงๆ
นอนไม่หลับ มันก็นอนไม่หลับจริงๆ วันนั้นเราเชื่อแล้ว ว่าการเลิกกันมันหนักหนาขนาดไหน
เราอยู่คนเดียวไม่ได้ เราต้องเดิน เดินออกจากที่เก่าๆที่เราเคยอยู่ด้วยกัน เราเดินไปเรื่อยๆ เดินแม่งทุกวัน หลงไปไหนก็ช่างแม่ง ขอแค่ได้เดินไปเรื่อยๆก็พอ
จนวันนึงเราเดินมาไกลพอที่จะออกมาจากความเศร้า
เราหนีมันออกมาได้แล้ว
เราหาย
พูดเหมือนง่าย
แต่จริงๆแม่งโคตรยาก ชีวิตพังๆของคนๆนึงกว่าจะหายแม่งโคตรต้องใช้เวลา
จนวันนี้เรามองรูปคู่มันโดยไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว เรารู้สึกได้ว่าเราได้มูฟออนไปอีกขั้น

เราไม่ได้คิดถึง
ไม่ได้เศร้าที่ต้องเดินไปเจอสถานที่เก่าๆที่เคยอยู่ด้วยกัน
ไม่ได้รู้สึกแปลกๆเวลาเดินสวนกัน
กว่าจะเป็นแบบนี้ได้ก็หนักหนาอยู่เอาเรืื่อง
แต่ความเศร้าก็สอนเราหลายๆอย่าง
มันได้ทำให้เราเห็นความหมายของการรักตัวเอง
ทำให้เราเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียว
เรามีพื้นที่ให้แกว่งแขนมากขึ้นเมื่อไม่ต้องจับมือใคร
เราเรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากครูที่ชื่อว่าความเศร้้า

ขอบคุณนะ
SHARE
Writer
SpocK
นักบินอวกาศ
ชอบถ่ายรูปไปเรื่อย เก็บไว้เป็นความทรงจำ ชอบมองท้องฟ้า ชอบกลิ่นฝน ชอบเธอ

Comments