ความรัก ความฝัน ดวงดาว และ ผีเสื้อตัวนั้น
..จินตนาการเพ้อฝันของผีเสื้อ..

ฉันจะเล่าเรื่องในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในกาลครั้งนั้นมีนักปราชญ์ท่านหนึ่งได้ตั้งคำถามไว้ว่า.. “เราเป็นสิ่งมีชีวิตเพราะเรามีตามองฟ้าดูดวงดาว..หรือว่าที่เรามองดาวเพราะเราเป็นสิ่งมีชีวิตกันแน่” ดวงดาวมองตอบเรากลับมาอย่างนั้นหรือ? นั่นคือปัญหา..ฉันชักจะคิดอะไรเพ้อเจ้อใหญ่แล้ว และนี่คือจุดเริ่มต้นของจินตนาการเพ้อฝันของเรื่องราวนี้...


..แรกเริ่ม..

มีดาวนับล้านดวงเปล่งประกายระยิบระยับบนท้องฟ้า คล้ายส่งสายตาสอดส่องกลับมายังโลก และในบางวัน ดวงดาวก็จะตกลงมาบนพื้นโลก ไม่มีใครรู้ว่าดวงดาวเฝ้าดูโลกยังไง ตกลงมาบนพื้นโลกเพราะความรัก หรือเกลียดชัง หรือเพียงเพื่อบอกกล่าวอะไรที่ดวงดาวได้เฝ้าดูอยู่...ถ้ามีใครรู้ ใครบางคนคงจะต้องอับอายกันบ้างในสิ่งที่ตัวเองได้ทำให้ขายหน้า หรือทำอะไรไม่ดีไม่งามให้ดาวได้รู้ได้เห็น แต่ก็มีผู้ที่ทำความดีให้ดาวได้รับรู้ เช่นกัน


==============


..การพบกันของผีเสื้อและดาวตก..

ดาว : น่าขันชะมัด ข้าเคยแต่มอง...เคยแต่เฝ้ามองคนอื่นเขาผจญภัยกัน เขาท่องเที่ยวกันไปในโลกกว้าง ดูเขาใช้ชีวิตกัน แล้วก็อิจฉาจนเก็บเอามาฝัน ออกมาผจญภัย จนตกลงมาที่นี่

ผีเสื้อ : เคยได้ยินคำกล่าวนี้มั้ย “พึงระวังสิ่งที่ใจปรารถนา”

ดาว : แปลว่าข้าคิดผิดสมควรถูกลงโทษงั้นสิ

ผีเสื้อ : ไม่ใช่ ใครจะบ้าหมายความยังงั้น ข้าชื่นชมนะที่เจ้ามีฝัน ผีเสื้อต่ำต้อยไร้อนาคตอย่างข้า ไม่กล้าคิดฝันถึงการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้หรอก

แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะให้กัน

ดาว : สิ่งหนึ่งที่ข้าเรียนรู้จากการเฝ้าดูโลก...คือคนเราไม่ใช่อย่างที่เราเห็นเสมอไป หรืออาจจะมีผีเสื้อหนุ่มน้อยที่บังเอิญใช้ชีวิตต่ำต้อยสามัญ เชื่อสิ เจ้าผีเสื้อ เจ้าไม่ใช่แค่ผีเสื้อต่ำต้อยไร้ค่า


==============

..ความรัก..

ดาว : รุ้มั้ยตอนที่ข้าบอกว่า ข้ารู้จักความรักเพียงน้อยนิด มันไม่จริงเลย ข้ารู้จักความรักดี ข้าเห็นมามาก ประสบพบเห็นมานานปี มันเป็นสิ่งเดียวที่ปลอบประโลมใจให้ข้าทนมองดูโลกของเจ้าได้ โลกของเจ้ามีแต่สงคราม ความเจ็บปวด เข่นฆ่ากันทั้งๆที่ทำหน้ายิ้มแย้มเข้าหากัน คำลวง ความเกลียดชัง เห็นแล้วข้าอยากจะเบือนหน้าหนี ไม่มองลงมาอีก ทว่าพอได้เห็นความรักที่เป็นความรักจากใจจริงๆในหมู่มวลมนุษย์ แม้นหาจนทั่วจักรวาลนี้ ก็ไม่มีวันพบสิ่งใดสวยงามดังเช่นนี้อีก ที่ข้า...อยากจะบอกก็คือ...ความรักนั้นไม่มีเงื่อนไข...รักนั้นมิอาจคาดเดาได้ ...เหนือความคาดหมาย...เหนือการควบคุม... แล้วก็...หลงเข้าใจผิดคิดว่าเป็นความเกลียดชังได้ง่ายดายจนน่าอัศจรรย์...

A love so beautiful


---+---

..ความพลัดพราก คำรำพันของผีเสื้อ..

ความรักของใครก็ไม่เหมือนของเรา

ชีวิตของเราช่างเงียบเหงาอ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว

กลายเป็นว่าอยากจะนอนเพื่อฝันเพียงอย่างเดียว

อยากลืมวัน ลืมเวลา และลืมชีวิตจริงๆ ตอนที่ตื่น

เพื่อให้ได้พบกัน ได้คุยกัน ในความฝัน

เพื่อให้ได้บอกกล่าวพูดคุย

ในเรื่องที่ยังไม่มีโอกาสได้บอกกัน...

----+---


..โลกสวย..

คำกล่าวที่ว่า .. ภาพถ่าย ภาพวาด เป็นความงามความยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าสาระในแต่ละส่วน .. ทุ่งหญ้า มันก็เป็นแค่หญ้า .. ดอกไม้ ดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงผ่านต้นไม้ มันก็แค่แสงแดด แต่พอเอามารวมกัน .. มันกลายเป็นเรื่องมหัศจรรย์ได้ มันสามารถบอกเล่าเรื่องราวได้ .. ฉันเองก็ยังไม่เข้าใจมากนัก จนกระทั่งวันหนึ่ง ฉันเริ่มบินสูงขึ้นไปตามความสูงของต้นไม้ .. สูงขึ้น สูงขึ้น ยิ่งสูงขึ้นก็ยิ่งทึ่งกับวิวที่ได้เห็น จนเริ่มสังเกตถึงกลิ่นลมที่โชยมา แสงแดดและต้นหญ้าพลิ้ว ฉันสูดหายใจอย่างต่อเนื่อง เติมเต็มให้ปอดด้วยกลิ่นที่หอมหวนที่สุด ทัศนียภาพสวยงามมาก ฉันหยุดอยู่ตรงนั้นเนิ่นนานเพื่อมองดูโลก บางวันพระอาทิตย์ตกเป็นสีม่วงอมชมพู บางวันก็เป็นสีส้มสดจี๊ด ทอประกายไปสู่เมฆที่เส้นขอบฟ้า บางวันฉันจะไปแต่เช้าตรู่เพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น พยายามจดจำให้ขึ้นใจ ถึงแสงสีส้มและชมพูที่ตัดกันขึ้นไปบนฟ้า ช่วงพระอาทิตย์ตก และ ช่วงพระอาทิตย์ขึ้นจึงเป็นความยิ่งใหญ่กว่าสาระของแต่ละส่วน ที่แล่นจากหัวเข้าสู่ใจฉัน เราเห็นทุกอย่างจากมุมมองนี้ เห็นความงาม เห็นโลกทั้งโลกจากที่ตรงนี้...

----+---

..ฉันจะบิน..

ฉันต้องไป ฉันต้องไป คืนนี้จะไม่มีฉันอีกต่อไป

ฉันไม่ได้หนีหายไปไหน ฉันจะบิน ได้โปรดเข้าใจ ฉันจะบินไป ฉันจะบินไป

อย่าหันหลังกลับ จงก้าวไปข้างหน้า จากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง ไปให้ถึงจุดหมาย

ฉันต้องไป ฉันต้องไป คืนนี้จะไม่มีฉันอีกต่อไป

ฉันไม่ได้หนีหายไปไหน ฉันจะบิน ได้โปรดเข้าใจ ฉันจะบินไป ฉันจะบินไป

ฉันสงสัยว่าระหว่างทางจะมีใครรู้บ้างไหม ว่าน้ำตาฉันไหลอาบแก้ม

เชื่อมั่นในชีวิต เชื่อมั่นในสิ่งที่สัญญากับตัวเองที่จะก้าวไปข้างหน้า

กรงนี้น่าแปลกเหลือเกิน มันขวางทางเดินหายใจ จนฉันหายใจไม่ออก

ฉันต้องไป ฉันต้องไป คืนนี้จะไม่มีฉันอีกต่อไป

ฉันไม่ได้หนีหายไปไหน ฉันจะบิน ได้โปรดเข้าใจ ฉันจะบินไป ฉันจะบินไป

ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ฉันจะบินไป ฉันจะบินไป


----+---

กอดข้าแน่นๆแล้วหลับตา

ทำไม?

ดาวมีไว้ทำอะไรล่ะ... ส่องแสงไง

พลันแสงจากดาวก็เจิดจรัสสว่างไสว ขจัดความกลัวชั่วร้ายมืดมิดหมดสิ้น...

ทำไมไม่ส่องแสงตั้งแต่แรก

ดาวจะเจิดจรัสได้ไงหากใจสลาย...ข้านึกว่าเจ้าทิ้งข้าไปแล้ว แต่เจ้าก็กลับมา

ต้องกลับมาสิก็ข้ารักเจ้านี่...ผีเสื้อตอบดวงดาวไปตามนั้น


----+---


ขอเชิญท่านชมวิดีโอคลิป

ความรัก ความฝัน ดวงดาว และ ผีเสื้อตัวนั้น

https://youtu.be/bQ2mVZxyQ_M



==============

แล้วพบกันใหม่ในโอกาสต่อๆไปนะครับ

ขอบคุณครับ

==============




SHARE
Written in this book
เรื่องเล่าจากประสบการณ์ลุงชาติ
ทุกเรื่องราวล้วนมีสาระให้ค้นหา
Writer
loongchat
wriTER,PHOtographer,
ทุกเรื่องราวล้วนมีสาระให้ค้นหา แชร์ประสบการณ์ สอนถ่ายภาพและเทคนิคตบแต่งภาพ

Comments