สิ่งที่ผมคิดถึงเมื่อมาอยู่ต่างแดน #2
ตอนเย็นในสวนหลังบ้านยาย



คิดถึง...

สวนหลังบ้านยาย  คิดถึงต้นมะพร้าวต้นใหญ่ 8 ต้นในสวนนั้นที่ตากับยายปลูกไว้ตั้งแต่สมัยทั้งสองยังหนุ่มสาว   จัดเรียงห่างกันระหว่างต้น 10 ตารางเมตร  กับอีกสองต้นเล็กที่โตมาภายหลัง  แต่ก็สามารถออกลูกให้ผลได้แล้ว



คิดถึง...

ช่วงเย็นของทุกวันที่ผมจะแวะเข้าสวน  ลาดตระเวนตามแนวต้นมะพร้าวเหล่านั้นมองหาผลแก่ที่หล่นจากต้นกระจัดกระจายอยู่บริเวณโคนต้น  บางวันได้มากหน่อย 10 กว่าผล  ส่วนใหญ่จะได้ไม่เกิน 5  หรือบางวันก็ไม่ได้เลย  หิ้วกลับมากองไว้ที่เดียว  ครบสัปดาห์จะปลอกเปลือกไปขาย  ขายให้ร้านขายกะทิสดใกล้บ้าน  และเจ้าของร้านก็ไม่ใช่ใครอื่นคือน้าผมเอง  ราคาตอนนั้นตกลูกละประมาณ 8-10 บาท  ตามขนาดของลูก 



คิดถึง...

เครื่องแบบที่ผมใส่ขณะลาดตระเวน   คือกางเกงสามส่วนกับเสื้อแขนกุด  พร้อมพร้าคู่ใจอีกหนึ่งด้าม  เวลาผมใช้พร้ากวาดแกว่งตามต้นหญ้าบรรดายุงทั้งหลายก็จะบินพรูออกมา   ผมชอบยุงพวกนี้อย่างหนึ่งเวลาพวกมันกำลังดูดเลือดอยู่เพลิน ๆ ผมจะรอทีมันเผลอตบทีเดียวตายสามสี่ตัว   แต่พักหลังไม่ไหวจะเคลียร์กับจำนวนยุงที่มากเหลือเกินเลยใส่ขายาวและแขนยาวแทน



คิดถึง...

ช่วงเวลาที่กำลังลาดตระเวน  ผมจะพกโทรศัพท์มือถือเครื่องโปรดติดตัวด้วย  จำได้ตอนนั้นยี่ห้อโนเกียรุ่นยังไม่มีกล้อง   เสียบหูฟังเปิดวิทยุคลื่นความถี่ 105.75 mhz  สถานีวิทยุกระจายเสียงประจำมัสยิดกลางจังหวัดยะลา  ตลาดเก่า  ฟังบรรยายธรรมโดยอุสตาส(อาจารย์) อัสฮาร  อิดรูส(Azhar Idrus)  อุสตาสอารมณ์ดีจากมาเลเซีย



คิดถึง...

รายได้จากการขาย  ส่วนใหญ่จะใช้เติมน้ำมันรถเครื่องเวลาจะไปธุระส่วนตัว  เพราะถ้าเป็นธุระของยายแกจะออกค่าน้ำมันให้  พอตังค์เหลือหน่อยก็เอาไปซื้อหนังสือ.





ปล. ต้นไม้ในรูปไม่ใช่ต้นมะพร้าวในสวนหลังบ้านยาย  เป็นรูปที่ถ่ายที่นี่(ต่างแดน)  ใช้เป็นภาพตัวอย่างเฉย ๆ.
SHARE
Written in this book
เมื่อผมมาอยู่ต่างแดน
เรื่องราวดีดีที่น่าจดจำขณะอยู่บ้าน พาให้คิดถึงเมื่อจากมา
Writer
SanK-One
นัก(อยาก)เขียน
ชอบมองดูอะไรที่เคลื่อนไหว.ชอบสังเกตุอะไรที่สงบนิ่ง, f:San K-One Pandeksab, ig:san_k_one

Comments