My relationship between Me and ' Don't answer '
1. หน้าจอโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นมาอีกครั้ง 'ไม่ต้องรับ' โทรเข้ามาครั้งที่ 3 แล้ว 
ฉันพยายามต่อต้านเสียงที่ได้ยินนั้นอีกครั้ง โดยการพยายามจดจ่อกับงานที่อยู่ตรงหน้า
แต่ฉันก็ไม่เคยหนีสิ่งที่อยู่ลึกๆในใจของฉันได้
" มีอะไรคะ นี่มันดึกละ... " ฉันยังพูดไม่ทันจบเขาก็พูดสวนขึ้นมาในแทบจะทันที
" ผมต้องการคุณ คุณอยู่บ้านไหม ผมต้องการเจอคุณในอีกครึ่งชั่วโมง.. ไม่ เดี๋ยวนี้เลย"

2. ฉันว่าฉันก็เป็นเพียงเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ตอนอนุบาลเต้นเพลงออกกำลังกายตอนเช้า ตอนประถมฉันอ่านก็แฮร์รี่ พอตเตอร์  ตกพักเที่ยงฉันออกไปกระโดดหนังยางกับเพื่อนหลังกินข้าวเสร็จ ฉันสอบหนังสือเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเหมือนคนอื่นเขา เต้นเพลงมะหมี่ตอนโดนรับน้อง ฉันก็พยายามทำเหมือนคนปกติมากที่สุดคนหนึ่งจะทำได้ 

แต่เพราะอะไรไม่รู้ ฉันเหมือนถูกสาปให้ตกอยู่ในความสัมพันธ์ที่น่าอึดอัดทุกครั้ง

ฉันไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่มีชื่อเรียก

เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่เคยชัดเจน ฉันไม่ได้เลือกเขา และเขาก็ไม่เคยเลือกฉัน ห่างกันบ้าง แต่ก็ไม่เคยหายไป ตกตะกอนค้างไว้อย่างนั้น รอก้อนหินสักก้อนที่เผลอตกลงไป แล้วทำให้ตะกอนมันลอยขึ้นมาอีกครั้ง

3. " วันนี้ฉันยอมให้คุณได้แค่ครั้งเดียวนะคะ ฉันเหนื่อยแล้ว และอีกอย่างถุงยางไซส์คุณเหลือเป็นชิ้นสุดท้ายแล้ว "
" ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ป้องกันแค่ใช้ถุงยางหรอก คนแบบคุณน่ะ วันนี้เป็นอะไรอีก ทำไมล่ะ ไหนคุณเคยบอกว่าคุณแพ้สายตาของผมทุกครั้งไงละครับ " 
เขาขยับเขามาใกล้ฉันมากขึ้น ก่อนที่จะมองฉันด้วยสายตาแบบเดิมทุกครั้งที่เขาต้องการฉัน สายตาที่เคยแผดเผาดวงใจฉันจนมอดไหม้ สายตาที่ทำให้ฉันยอมนั่งรอเขาอยู่ในร้านอาหารเป็นชั่วโมงๆ เพื่อให้เขาเคลียร์เรื่อง 'คนของเขา' ให้เสร็จ
"แล้วถ้าฉันบอกว่าครั้งนี้ มันไม่ได้ผลล่ะ"

4. ฉันจำความรู้สึกตอนนั้นได้ แม่ของฉันพยายามจัดงานวันเกิดให้ฉันตอน 9 ขวบ ฉันชวนเพื่อนๆทุกคนในห้องเรียนฉัน ไม่สิ ฉันแค่ชวนตามคำสั่งของคุณแม่ ฉันช่วยแม่จัดโต๊ะ เลือกสีเทียนวันเกิด และจัดเก้าอี้เป็นรูปหัวใจ มองออกไปนอกหน้าต่าง แล้วตะวันก็ค่อยๆคล้อยต่ำลงช้าๆ เสียงนาฬิกาที่บ้านไม่เคยดังขนาดนี้มาก่อน แล้วฉันก็สำเหนียกได้ว่า จะไม่มีใครมางานวันเกิดฉันอีกแล้ว จะไม่มีใครมางานของฉันทั้งนั้น
หลังจากนั้น ฉันก็ไม่เคยพยายามทำความเข้าใจเรื่องความรักอีกเลย

5. " ฉันไม่อยากทำชั่วอีกแล้ว "
กลิ่นบุหรี่ยังคงคละคลุ้งอยู่ในห้อง เจือกับกลิ่นน้ำหอม CK Free ของเขา เขายังคงนอนอยู่บนตักฉัน ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นจ้องมามองที่ฉันด้วยแววตาที่ฉันเดาไม่ออก ฉันจ้องเขากลับ ฉันว่าเขาสัมผัสได้ถึงความจริงจังในสายตาของฉัน
"ทำไมล่ะ? เราเคยคุยกันแล้วว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันไม่ได้ผิดนี่"
"ฉันแค่ไม่อยากเก็บส่วนที่แย่ๆของคนอื่นเอาไว้แล้ว"
"คุณจะหนีออกจากสิ่งที่คุณเป็นได้จริงๆเหรอ"
"คุณอาจจะไม่เคยเหนื่อย กับการคิดถึงคนที่ไม่ควรคิดถึง แต่ฉันเหนื่อยแล้ว .." ฉันหยิบบุหรี่ที่มือข้างขวามา ก่อนจะปล่อยควันออกไป ให้มันฟุ้งจนเต็มห้องอีกครั้ง " ฉันไม่อยากเชื่อคำบอกรักของผู้ชายที่พร่ำบอกฉัน ในขณะที่เขากำลังสวมถุงยางอีกแล้ว ไม่รู้สิ ฉันอาจจะอยากมีความสัมพันธ์ที่จริงจังแล้ว"
เขาเงียบไปนานมาก ความอึดอัดแผ่ไปเต็มห้อง จนถึงจุดที่ถ้าฉันนั่งต่ออีก 1 นาที ฉันคงจะวิ่งไปอ้วกแน่ๆ แต่เป็นเขาที่ลุกขึ้น ก่อนจะไปใส่เสื้อผ้าของเขาที่กองอยู่บนพื้น ฉันหันไปมองนาฬิกา อีกไม่กี่ชั่วโมงฟ้าก็จะสว่างแล้วเหรอ

6. ฉันค่อยๆมองรถเขาขับออกไปจากคอนโด ผ่านหน้าต่างที่ห้องฉัน ฉันยังคงปล่อยควันบุหรี่ออกมา เพื่อกลบกลิ่นน้ำหอมของเขา ที่ยังคงแตะจมูกของฉันอยู่ในห้อง เป็นกลิ่นที่ฉันจำได้มาตลอด และคิดว่าคงไม่ลืม เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง เป็น Message จาก 'ไม่ต้องรับ' ส่งมา
" ผมขอให้คุณโชคดี ลาก่อน "
ฉันกลับไปสูบบุหรี่ต่อ คืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับอีกแล้ว
รู้สึกตัวอีกที น้ำตาอุ่นๆก็ไหลอาบแก้มด้านซ้ายของฉัน
SHARE
Writer
iamyourbear
Writer,Dentist
Relationship

Comments