DESTINY
ตอนที่3

"โอยยยยย เจ็บชะมัด วิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือเลย" ฉันบ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมกับปัดฝุ่นที่มือ 
หางตาเห็นกลุ่มผู้ชายที่วิ่งชน วิ่งผ่านไปแบบไม่หันกลับมาขอโทษซักคำ
"เป็นอะไรรึเปล่า" เสียงผู้ชายคนนึงถาม
"ก็เจ็บน่ะสิ ถามได้" ฉันตอบด้วยความหงุดหงิด
"ขอโทษแทนเพื่อนเราด้วยนะ" ผู้ชายคนเดิมพูดพร้อมกับยื่นมือมาข้างหน้า
"ลุกขึ้นมาเร็ว กางเกงเลอะหมดแล้ว"
ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองก่อนที่จะยื่นมือไปจับ 
มันเหมือนกับว่าโลกทั้งใบของฉันหยุดหมุน หัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากอก ใบหน้าร้อนผ่าวและที่มือมีเหงื่อออกเต็มไปหมด ผู้ชายคนที่อยู่ตรงหน้า คือคนที่ทำให้ฉันอยากไปยิมทุกวัน
"เป็นอะไรรึเปล่า" 
"ไม่เป็นอะไรหรอก" ฉันตอบพร้อมกับปัดฝุ่นที่เปื้อนกางเกง
บ้าจริง ทำไมใจต้องเต้นแรงขนาดนี้ด้วย ละทำไมอีตาบ้านี่ต้องมองเราขนาดนี้ ><
"เราไม่เป็นไรแล้วแหละ ขอบคุณมากนะ" ฉันบอกกับเค้าพร้อมเดินหันหลังเตรียมตัวแยกย้าย
"เดี๋ยว!!"
อะไรอีกล่ะ อีตาบ้า ฉันทำตัวไม่ถูกนะโว้ยยย
"เธอใช่คนที่มองเราในโรงยิมมั้ย"
ตายแล้ว เค้ารู้ได้ยังไง จะตอบว่ายังไงดีๆๆๆๆ ม่ายยยยยย
"แกรู้ได้ไงอ่ะ" ฉันหันกลับไปตอบแบบหน้านิ่งๆ กลัวเค้าสงสัย
"ก็.. ก็... ก็...."
"หืม" ฉันคิ้วขมวดด้วยความสงสัยปนอยากรู้
"ก็เพราะว่าเราก็มองเธออยู่ตลอดเหมือนกันไง"
เราทั้งสองยืนจ้องหน้ากัน คำตอบของเค้าทำให้ฉันอึ้งมาก ทำตัวไม่ถูก ยืนแข็งทื่อเป็นขอนไม้ รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนอีกครั้ง ทุกอย่างรอบตัวกลายเป็นสีชมพูไปหมด ทำไมความรักของฉัน มันถึงได้ลงตัวอย่างนี้
.
.
.
.
.
.
.
กริ๊งงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!
เสียงนาฬิกาปลุกคู่ใจดัง บอกเวลา10.30น.

"นี่ฉันฝันไปหรอ!!!!!! ม่ายยยยยยยยย!!!!!! ผู้ชายของช้านนนนน!!!!!! ฮื่ออออออ!!!!!"



เป็นกำลังใจให้กับความรักของมินด้วยนะคะ 

ปล. เรายังรอเจอแกอยู่นะ นายหน้านิ่งของฉัน

ปล.2 เห็นแกมั้ย แกอยู่ในรูป :) 

ปล.3 อยากรู้จักจริงๆนะ พ่อหนุ่มวิดวะผมปัดขวา

SHARE

Comments