บทที่ 4  ชายวัยกลางคน ผู้เผชิญฟ้าหม่นท่ามกลางฝนพรำ
พ่อไม่เคยทิ้งแม่ เขาขับรถมินิสีดำสนิด บนถนนเส้นกรุงเทพ - นครนายก ช่วงเวลาดวงอาทิตย์ยังหลับปุ๋ย 
ดวงดาวใกล้ตอกบัตรเลิกงาน ดวงจันทร์ทำงานกะดึก เจ้าเมฆก็ดันร้องให้งอแง

ฝนตกโปรยปรายกระทบกระจกรถ ที่ปัดน้ำฝนทำงานเป็นจังหวะที่ไม่ถี่จนเกินไป ปัดซ้าย ปัดขวา รวมหยดน้ำผนวกกันเป็นก้อนไร้รูปทรง ก่อนจะไหลรินลงสู่พื้นถนน  

เขาใช้มือปาดผมหน้าม้าของลูกสาว ใช้หลังมือสัมผัสหน้าผากอย่างแผ่วเบา เขาเพียงแต่สัมผัสว่าลูกสาวตัวร้อนหรือไม่  เมื่อรู้ว่าไม่ร้อน เขาจึงกลับไป Focus การขับรถ มือขวาเอื้อมหยิบแก้วมอคค่า จิบเล็กน้อย สัมผัสรสชาติ เมื่อซึมซับ จึงวางมันลงที่เก่า

เครื่องเสียงของรถยังคงเล่นเพลง Almost blue ของ Chet Baker ที่เปิดจาก iphone 5
เพลงซึ่งทำให้เขานึกถึงบรรยากาศเก่า ๆ ของเขาและภรรยาที่รัก

Almost blue
Almost doing things we used to do
There's a girl here and she's almost you
Almost
All the things that your eyes once promised
I see in hers, too
Now your eyes are red from crying 


ภรรยาของเขาเสียชีวิตเมื่อ 10 ปีก่อน เธอฆ่าตัวตาย มันยังเป็นคำถามคาใจเขาเสมอมา ว่าการกระทำใดที่ทำให้ภรรยาของเขาคิดเช่นนั้น           มันต้องใช่แน่ๆ  เพราะพฤติกรรมของเขา ? 
เพราะลูกสาว ?  หรือเพราะตัวเธอเอง ?  เขาตั้งคำถามอยู่เรื่อยมา ครั้งลูกเขาแบเบาะจนเติบใหญ่ เขาพยายามมันซ่อนไว้ตรงซอกใจ ไม่ให้มันทำงานอยู่หลายปี ป้อนเงินเดือนจ่ายเป็นความรู้สึกผิดที่กัดกินใจทีละเล็ก ก็ดีกว่าความเจ็บปวดแสนสาหัส จากความรู้สึกผิดจะทำงานเต็มอัตตรา 

ทุกวันนี้การคบหาสตรีของเขา ก็เพื่อการแก้เหงาทางกาย ไม่ใช่ทางใจ  เขาไม่เคยลืมใบหน้าของภรรยา  เขาช่างใจดำ  หญิงเหล่านั้นที่เขาร่วมรักไม่อาจรู้เลยว่าเขานึกถึงหน้าภรรยาทุกลีลาและกระบวนท่า  ประหนึ่งว่าหญิงตรงหน้าคือภรรยาตน  เขายอมทำตัวน่าเกลียด โอเคเขาน่าเกลียด  ยังดีกว่าปล่อยให้ใจกายทรมาน

ลูกสาวเธอรู้เรื่องนี้  เขาสอนลูกไม่เหมือนแม่ เขาให้อิสระแก่ลูก ใช้เหตุผลในการแก้ปัญหา พูดคุยมากกว่าบังคับใจ ด้วยวิธีนี้ บางครั้งเขาเหมือนพ่อ บางครั้งเขาเหมือนเพื่อน  

สิ่งสำคัญที่เขาให้ลูกจำไว้เสมอ คือไม่ว่าชีวิตจะบัดซบแค่ไหน   จงมีชีวิตอยู่  จงมีชีวิตอยู่เพื่อใครสักคน  ไม่ว่าเขาจะมีตัวตนอยู่ หรืออันตธานหายไปแล้วตาม  

เขาทะเลาะกับลูกสาวนับครั้งได้  ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องเล็กๆ  ที่ดูจะใหญ่  อาทิ  เถียงกันเรื่องรสชาตของป๊อปคอนในโรงภาพยนตร์ว่ารสไหนอร่อยกว่า เรื่องนี้งอนกันหลายวัน  หรือเรื่องเหล้านอกที่ห่วยแตกของเขาที่ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดลูก  เธอบอกว่ารสชาติเหมือนน้ำล้างโคลนล้อรถผสมแอลกอฮอล้างแผล  อันนี้งอนกันเป็นเดือน 

การพูดเรื่อง Sex ของเขาและลูกสาวพูดกันอย่างเปิดเผย  เป็นการสนทนาที่สนุกปากของทั้งสองในวันหยุด  แน่นอนเขาไม่ใช่พ่อที่ดี แต่เป็นพ่อที่รู้ดีว่าเรื่อง Sex นั้นบันเทิงพอที่จะเป็น Topic  ในการสนทนาเป็นที่สุด 

พ่อคิดว่า พ่อเป็นคนฆ่าแม่รึเปล่า 
นั่นน่ะสิ เขาตั้งคำถามอีกแล้ว คราวนี้เป็นเสียงตั้งคำถามจากลูก

เขาพบกับพิมเมื่อ 20  ปีก่อน  เธอเป็นผู้หญิงสวย เธอเป็นหญิงมีเสน่ห์  คนมีเสน่สองคนเจอกันการ Spark ย่อมมีได้   และนั่นคือจุดเริ่มต้นรักทะเล้นกลางเวหา   

เขาจีบกันไม่ยากเย็น เที่ยวบินกรุงเทพ - โตเกียว ที่ทำให้ทั้งสองได้เกี้ยวกันในจุดที่สูงเหนือเมฆ 

ข้อดีของการมีแฟนเป็นแอร์
1. มี Sex บนที่สูง 
2. มี Sex ในเครื่องแบบ 

พิมหัวเราะเมื่อเขาเล่นมุขนี้ครังแรก  

พิมอายุน้อยกว่าสามีหลายปีนัก  เขาเคยถามเธอว่า แน่ใจแล้วเหรอที่จะใช้ชีวิตโลดโผนกับเขา 
เธอตอบว่า "แน่นอนค่ะ  ชีวิตโลดโผน ก็ดีกว่าชีวิตราบเรียบชวนเหี่ยวเฉา"

แต่มันโลดโผนเกินเธอจะรับไหว  เมื่อทางบ้านของพิมไม่พอใจในตัวเขาเลย  ไม่พอใจถึงขนาดที่ไล่ออกจากบ้าน และสาบแช่งเผาพริกเผาเกลือ แม้แต่งานศพของพิมเขายังไม่มีโอกาสแม้แต่จะเข้าไปเพื่อบอกลา

เรื่องมันน่าเศร้า   แต่มันน่าเศร้าที่แม้แต่ลูกที่ให้กำเนิดจากเขาและพิมยังถูกพาลรังเกียจไปด้วย 
เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ครอบครัวมันเป็นสิ่งที่อบอุ่น หรือมันเป็นเพียงสิ่งอุปโหลกขึ้นเพื่อสนองความอบอุ่นจอมปลอม

สำหรับเขา พ่อลูกก็ถือเป็นครอบครัว  เป็นครอบครัวมากกว่าพวกที่อวดครอบครัวซะอีก


นิ้ง           มาตอนไหน 
พ่อ           ตอนที่แกหลับ 
นิ้ง           เหรอ 
.
.
.
นิ้ง            ขับไปส่ง ? 
พ่อ           เปล่า เอาไปขาย น่าจะได้กำไรดี 
นิ้ง            มุขปัญญาอ่อน 
.
.
.
พ่อ           มอคค่ามั้ย 
นิ้ง            ไม่เอาหน้าแก่ 
พ่อ            สูบบุหรี่แก่กว่า 
นิ้ง            ...
.
.
.
นิ้ง          Happy Birthday 
พ่อ          จำได้ 
นิ้ง           ได้ดิ  3 สิงหา 
พ่อ           เออขอบใจ  
นิ้ง           เดี๋ยวเลี้ยงเหล้า 
พ่อ           รวยจัง 
นิ้ง           ได้เงินถ่ายแบบ 
พ่อ           ชุดชั้นใน 
นิ้ง            ต่ำ 
พ่อ           แล้วอะไร 
นิ้ง           แบรนด์ 
พ่อ           ก็ดี
.
.
.
.
พ่อ            อยากกินอะไรก่อนถึงค่ายมั้ย
นิ้ง            ตี 5 มีบ้าอะไรให้กิน 
พ่อ            Mac 
นิ้ง            จะสั่ง Happy meal?
พ่อ            เอามั้ย ตอนเด็กๆ เห็นชอบกิน
นิ้ง            ตอนนี้เม็นจะทะลักตายอยู่ละ 
พ่อ            เอาเหอะ ถือว่าวันพิเศษ 
นิ้ง            วันไรวะ 
พ่อ            วันครบรอบ
นิ้ง            สายการบิน ? 
พ่อ            หยาบคายจริงๆ มึงลูกใครเนี่ย 
นิ้ง            ลูกมึง 
พ่อ            ............ครบรอบแต่งงาน 
นิ้ง             อ่อ 
.
.
.
พ่อ             เลี้ยงเอง 
นิ้ง             ไม่ต้องเลย เลี้ยงมาตลอดแล้ว 
พ่อ             จะเลี้ยง?
นิ้ง             อยากให้แม่ยิ้ม 
พ่อ             ..... เหรอ 
.
.
.
.
นิ้ง              คิดว่าแม่เป็นไง 
พ่อ              สวยไม่ส่าง
นิ้ง              อื่ม....
พ่อ              จำแม่ได้มั้ย
นิ้ง               ได้ 
พ่อ              เหรอ 
นิ้ง              เพราะรูปถ่ายในกระเป๋าตังค์พ่อ 
พ่อ              อ่อ 
.
.
.
นิ้ง              เจ็บมั้ย 
พ่อ              ...
.
.
.
พ่อ              เจ็บอยู่แล้ว 
นิ้ง              หนูก็เจ็บ 
.
.
.
นิ้ง              สักวัน เราจะลืมคนที่เรารักได้มั้ยพ่อ 
พ่อ              ได้ 
นิ้ง              นานแค่ไหน 
พ่อ              นิรันดร์ 
นิ้ง              นั่นแปลว่า ไม่มีวันลืม 
พ่อ              ใช่  แต่ลืมได้นะ  ลืมเรื่องเลวร้ายที่เคยได้รับจากเขา  แล้วก็เก็บไว้แต่เรื่องดีดี 
นิ้ง              ไม่เลวไปหน่อยเหรอ 
พ่อ              บางทีต้องยอมเลวบ้าง จำเรื่องแย่ๆของเขานานนานไม่ไหวหรอก หนักสมอง 
คนเรามันเอาไปจำเรื่องอ่ืนบ้างจะดีกว่า  ชีวิตมันสั้น  เปลืองพื้นที่สมอง
นิ้ง              พูดง่าย 
พ่อ             ......ใช่   พูดง่าย   แต่ทำยาก
.
.
.

เขาจอดรถที่ Mac ใกล้มอรังสิต เดินเข้าร้าน สั่งชุด Happy Meal และชุดใหญ่ 2 ชุด เวลาตอนนี้ ตี  5 .15 นาที
ทั้งสองเลือกนั่งติดกระจกริมถนน ฝนยังเกาะกระจกเป็นหยดเล็กๆ  ในร้านเปิดเพลง Bossa คลอๆ  มีเพียงทั้งสองและป้าแม่บ้านที่กำลังถูพื้นด้วยน้ำร้อน พนักงานสาวชาวเมียนม่างัวเงียขี้ตาตอนรับออเดอร์ 
เขาเหยีดกายคลายเมื่อยทันที่ที่ก้นดิ่งลงเบาะนุ่มๆ  ลูกสาวนั่งฝั่งตรงข้าม และถามคำถาม

นิ้ง             พ่อไม่ได้ทิ้งแม่ ?
พ่อ             พ่อไม่เคยทิ้งแม่ 
.
.
.
นิ้ง              หนู เกลียดการถูกทอดทิ้ง 
พ่อ              ขอโทษ 
นิ้ง              หนูไม่ได้หมายถึงพ่อ 
พ่อ              พ่อหมายถึงเขา พ่อขอโทษแทนเขา แฟนของลูก
นิ้ง              ขอโทษแทนทำไม 
พ่อ             ก็ ... พ่อเข้าใจเขา แล้วก็ เข้าใจลูกด้วย
นิ้ง              พ่อ....
.
.
.

นิ้งเริ้มร้องให้  พ่อเดินไปนั่งข้างๆ สวมกอดลูกสาว ลูบหัวเบาๆ 


พ่อ             ไม่อยากกลับไปใช่มั้ย 
นิ้ง              หนู่แค่. . . . หนูกลัวรับมันไม่ไหว 
พ่อ              ต้องไหวสิ   ยัยหนูประจัญบาญ 


ฟ้าเริ่มสว่าง  ดวงอาทิตย์ตอกบัตรเข้างาน  แสงส่องผ่านจักวาลลอดผ่านกระจกส่องมาที่ทั้งสอง 
อากาศที่เย็นชื้น เริ่มอบอุ่นอีกครั้ง หลังจากฟ้าหม่นได้เลือนหายไป  ความสว่างไสวมาประจำการแทนหยาดฝน 

















SHARE
Writer
mightyptk
นักเขียน
เราชอบงานตลกร้าย มันมีสีสันในความเศร้าหมองดี ขอบคุณคุณที่เข้ามาอ่านงานเขียนของเรา ถ้าอยากแลกเปลี่ยนความคิดเห็น อยากพูดคุยก็ Inbox มาได้นะครับ ตอนนี้มีเพจที่ชื่อว่า ไม่หลับไม่นอน ฝากติดตามไว้อ่านงานสารคดีของก็ได้เช่นกัน ยินดีที่ได้เขียนงานให้คุณอ่านนะ

Comments