;วงจร,โคจร
เคยอยากหลุดออกจากวงโคจรไหม
แต่..บางทีก็มีเพียงวัฎจักรที่ทำให้เราได้เจอกัน

1
เราอาจเคยพบกันหรือไม่เคยเจอกันมาก่อน
แต่ฉันเชื่อในเรื่องที่ว่า "คนที่เราเจอกันในชาตินี้ เราอาจเคยเจอกันมาก่อนในชาติที่แล้ว"
แต่ฉันก็จะมีคำถามต่อมาว่า "แล้ว..ถ้าเราเจอกันในชาตินี้ ชาติหน้าเราก็ต้องเจอกันอีกนะสิ?"
"เหมือนไม่มีวันสิ้นสุดเลยเนอะ"
โป๊ะ!คุณเอามือวางบนหัวฉัน
"เมื่อไหร่ จะเลิกสงสัยในเรื่องที่ไม่น่าสงสัยสักที" เขาเอ่ย
"ก็มันน่าคิดนี่นา.. .แล้วชาติหน้าเราก็ต้องเจอกันอีกใช่ไหม" ฉันยังคงถามต่อ
"ฉันอยากเจอคุณอีกนี่ ไม่มีคุณแล้วจะมีใครคอยห้ามปรามมนุษย์อย่างฉันไหม."

ฉัน ผู้หญิงธรรมดา หัวยุ่ง ผิวผสม ตาตี่ ที่ไม่มีอะไรพิเศษ
คุณ ผู้ชายธรรมดา มีความเป็นผู้ใหญ่ ก็ไม่แน่ใจว่าพิเศษไหม แต่ดีที่รับฟังและเข้าใจ?@$&#%
เอ่อ. ฉันไม่ได้บอกนะ ว่าเราเป็นแฟนกันน่ะ

ฉันไม่เชื่อในความสัมพันธ์เชิงชู้สาวขนาดนั้น มันทำให้ขยาดบ่อยๆ
หากฉันจะบอกว่า ฉันเชื่อในความสัมพันธ์แบบมิตรสหาย เรามาพบกัน รู้จักกัน แลกเปลี่ยนกันเพียงช่วงเวลาหนึ่ง ความรักก็น่าจะไม่ต่างกันนัก.
ฉันเห็นคู่รักที่คบกันมายาวนาน จนเส้นผมสีขาว ฟันสูญหาย วัยร่วงโรย
สิ่งที่คงอยู่ยาวนานคือ ความสัมพันธ์ฉันมิตร การคบกันอย่างเข้าใจ ปล่อยให้ต่างฝ่ายได้เป็นตัวของตัวเอง โดยที่ช่วงเวลาเหล่านั้นมีกันและกัน คงเป็นเวลาที่ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวแม้สุดท้ายจะนอนคนเดียวก็ยังรู้สึกว่าตัวเองเคยมีตัวตนอยู่ในความทรงจำที่ไหนสักแห่ง

2
"คุณ ฉันไม่อยากนึกถึงวันที่ต้องต่อสู้"
"เพื่อให้ได้มาซึ่งความชนะหรือความสบายใจเพียงคนเดียวเลยอะ"
เขากำลังง่วนกับโปรเจ็คอะไรสักอย่างอยู่ เหมือนไม่ได้ยินแต่รู้ว่าฟังอยู่
"อะไรอีกล่ะ แม่คุณ"
"ขณะที่ความสัมพันธ์กำลังไปได้ดี คุณอยากจะเป็นเจ้าของฉันเพียงคนเดียวไหม?"
"หรือ อยากให้ความสบายใจของคุณมาล้อมรอบตัวของฉันรึเปล่า"
"นั่นไม่เรียกว่า ความสบายใจแล้วล่ะมั้ง" เขาบอก
"ดูเห็นแก่ตัวหน่อยๆเนอะ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าวันหนึ่ง หากรู้สึกกับใครมากๆ เราจะยังอยากเข้าใจเขาเหมือนที่อยากให้เขาเข้าใจตัวเราแบบนี้ไหมนะ"
"ก็ธรรมดาแหละเธอ อย่าไปคิดมากเลย"
"คนเราก็ชอบยึดถืออะไรแบบนี้ ยึดถือได้แต่อย่าไปยึดติด"
"คำถามที่เธอพูดมาทั้งหมด มันก็กลายอากาศไปแล้ว เธออาจจะหายใจเข้าหรือออกอยู่ สิ่งที่ทำให้รู้คือเธอได้เรียนรู้อะไรจากความสงสัยนั้น ซึ่งบางเรื่องมันก็เป็นอากาศดีๆนี่เอง อากาศที่หมายถึงลมอะ ไม่ได้หมายถึงออกซิเจนหรือคาร์บอนน่ะ สุดท้ายก็เป็นร่างกายเธอที่กลั่นกรองเหมือนความคิดเธอนั่นล่ะ"
"สาระก็มานะคุณ นึกว่าไม่ได้ฟังอยู่"
"ไม่ฟังได้ไง ก็อยู่กันสองคน" คำตอบจากเขาทำเอาฉันชื้นใจเหลือเกิน

3
"ไปเจออะไรมา หืมม"
"ก็ไม่เชิงคะ ฉันรู้สึกเนือยๆ"
"คือ คุณก็รู้ว่าฉันน่ะ ภายนอกดูเข้มแข็งขนาดไหน แต่มันก็ไม่ใช่ตลอดเวลาป่ะ" ฉันทำเสียงงึมงำ
"จ้าา แม่คนเข้มมม"
"บางวันที่ฉันอ่อนแอฉันก็ไม่อยากแอ๊บว่าเข้มแข็ง แล้วพอมาเจอคนที่อ่อนแอกว่า ที่คิดว่าเราวางใจจะเล่าให้ฟัง เขาจะปลอบนะ กลับเป็นฉันที่ต้องไปปลอบเขา โอ๋เขาแทน มันก็งงนิดหน่อย คือ มันเหมือนโอเคขึ้นนะ ถ้าคิดกลับกันว่า เห้ย มีคนทุกข์กว่าอะ เรื่องเรามันเรื่องเล็ก แต่คือ มันคนละเรื่องกัน สิ่งที่ฉันเป็นทุกข์น้อยๆมันก็ยังอยู่ไม่ได้สลายไป"
"จะบอกว่า เธอวางใจผิดคนว่างั้น"
"..จะว่างั้นก็ได้"
"มาซบป๋ามา"
"ไอ่บ้า! ฟังให้จบก่อน"
"ก็แค่คนที่ตั้งใจฟังเราจริงๆสักคนมันก็บรรเทาแล้วล่ะ" ฉันเขยิบไปนั่งตรงข้าม
"เฮ้อ เธอนี่นะ ไม่เป็นไรนะ" เขาเอื้อมมือมาขยี้หัวรอบที่ร้อย
"ไม่เก่งเอาซะเลย เวลาใครต้องการพลัง ตัวเองก็ดันมีพลังไม่เต็มร้อยซะงั้น"
"งี้แหละ คนเราใช้ชีวิตก็ต่างมีเรื่องราวที่ต้องเจอของตัวเอง"
"จะบอกว่าเรามีทุกข์และสุขเป็นของตัวเองก็ได้นะ"
"อะไรที่เกินความรับผิดชอบก็ปล่อยไป กลับมารับผิดชอบตัวเองให้ไหวก่อน"
"โอเคไหม"
"อืม"

4
"ถ้าฉันต้องเวียนว่ายตายเกิด ฉันก็อยากเจอคุณอีก"
"จะเกิดเป็นธรรมชาติสักอย่าง เม็ดทรายกับพระอาทิตย์ หมากับแมว ครูกับนักเรียน แม่กับลูก หรือหญิงกับหญิง ฉันก็อยากจะเจอคุณอีก"
"ฉันเคยอยากหลุดออกจากวงโคจรนะ แต่..บางทีก็มีเพียงวัฎจักรที่ทำให้เราได้เจอกัน""มันคงน่าเบื่อแหละ ที่ต้องเจอฉันบ่อยๆ"
"แต่มันคงมีความหมายมากขึ้นกว่าเดิม"
"ครับ"
SHARE
Writer
nicecii
^___^
nice to meet you : ) เราอยากตื่นเช้ามาเพื่อพบว่าเวลาที่ผ่านไปเป็นเพียงตัวเลขที่มากขึ้นไม่ได้เกี่ยวกับระยะเวลาที่อยู่บนโลกมานานเท่าไร ถึงได้พบว่าความเก่าใหม่ไม่ได้ห่างหายหรือเหินห่างเพียงแค่จังหวะที่ไปข้องเกี่ยวจดจำประสบการณ์ของการหายใจ.

Comments