เราอยู่กันสองคน
"เหนื่อยจัง"
ตอนนี้ผมอยู่ห้องแล้วครับกิจกรรมวันนี้ดูเหมือนไม่มีอะไรแต่ก็สูบพลังไปเยอะพอสมควร หนักสุดก็เป็นกิจกรรมกลางแจ้งที่ให้นิสิตปี1 ไปรับของจากสปอนร์เซอร์ เหนื่อยนะครับแต่ก็สนุกดี 555
แกร๊ก..
"กลับมาแล้วหรอ" คนมาถึงใหม่ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเพื่อนร่วมห้องผมเอง
"อื้ม เรากลับมาถึงตะกี้ก่อนขวัญมาแปปเดียวเอง"
"อ่อ"
"^_^"
"พรุ่งนี้ก็กลับกรุงเทพแล้วหนิ"
"ช่ายพรุ่งนี้ก็กลับแล้ว พี่ปี2 นัดขวัญกี่โมงอ่ะ"
"8 โมงมั้ง เพื่อนมันพูดกันงั้นนะ"
"อ่า~ เหมือนกันเลย พี่เขาก็นัดเรา 8โมง"
"อ่อๆ เออ วันนี้กูขออาบน้ำก่อนนะ เชี่ยโคตรร้อนง่วงด้วยตาจะปิดอยู่ล่ะ"
"อ่อ ได้ๆ อาบก่อนเลย เรารอได้ ^^"
ปกติผมจะอาบน้ำก่อนขวัญครับ ตั้งแต่อยู่ห้องด้วยกันมาขวัญจะชอบไล่ให้ผมไปอาบน้ำก่อน พอผมบอกให้เขาไปอาบก่อนก็ไม่ยอม บอกรีบๆไปอาบจะได้อาบต่อ 

ผมนอนเล่นโทรศัพท์ได้สักพัก เสียงน้ำในห้องน้ำก็หยุดลงบ่งบอกว่าขวัญอาบน้ำเสร็จแล้ว
แกร็ก! ตึง!  (เสียงเปิดและปิดประตูครับ ไม่ต้องตกใจประตูระเบียงมันค่อนข้างจะฝืด)
ผมเงยหน้าไปมองขวัญที่ออกจากห้องน้ำมา
'เชี่ย!!!' 
ผมตกใจครับ ตกใจจนโทรศัพท์ในมือล่วงลงเบาะที่นอนเลย ขวัญแม่งออกมาจากห้องน้ำทั้งๆ ที่ไม่ใส่เสื้อผ้า มีเพียงแค่ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่พันรอบเอวไว้เท่านั้น ปกติแล้วขวัญจะ
ใส่เสื้อผ้าออกมาทุกครั้งที่อาบน้ำเสร็จ 
แต่วันนี้ไม่ใช่!!  
"ตกใจไรมึง กูลืมหยิบเสื้อผ้าเข้าไปด้วยแค่
นั้นเอง มึงคงไม่ถือใช่ไหมยังไงก็ผู้ชาย
เหมือนกัน"
"อ่อๆๆ แฮ่ โทษทีเราไม่ได้ตั้งใจที่จะตกใจนะ"
ถ้าเป็นคนอื่นผมก็คงไม่ได้คิดอะไรและคงไม่ตกใจขนาดนี้หรอกครับ แต่นี่เป็น 'ขวัญ'   คนที่ผมชอบมันก็ต้องตกใจเป็นธรรมดาที่
คนที่เราชอบมาเปลือยอยู่ตรงหน้า ถึงจะมีผ้าเช็ดตัวพันเอวเอาไว้ก็เถอะ  แต่แผงอกที่มีหยดน้ำเกาะ กล้ามเนื้อหน้าท้องที่ดูแข็งแรง และไหนจะกระดูกเชิงกรานที่โผ่ลพ้นขอบผ้าเช็ดตัวออกมานั่นแล้วด้วย... โอ๊ยยยๆๆ พอๆ ไม่คิดๆ จีน! มึงอย่าเป็นคนแบบนี้!!
ไม่ดีๆ ผมส่ายหัวแรงๆ ให้ตัวเองออกจากความคิดอกุศลนั่น จนคนที่กำลังยืนใส่เสื้อผ้าอยู่พูดออกมา
"เป็นไรมึง คิดอะไรอยู่ไง"
"ไม่ใช่ๆ ไม่ใช่นะ เราไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับขวัญเลยนะ 🙊 เอ่อ.. เราว่าเราไปอาบน้ำดีกว่า"
ผมเหมือนเด็กที่ทำผิดแล้วโดนจับได้ เนื้อตัวดูร้อนรนทำอะไรไม่ถูก เมื่อคว้าผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าได้ผมก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปเลยทันที ขวัญชักจะอันตรายต่อหัวใจผมมากเกินไปแล้ว ถ้าเกิดเขารู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ ผมจะทำยังไงดีล่ะ
"หึ" 
คนตัวเล็กรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปโดยที่ไม่ได้สังเกตเห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะในลำคอของคนที่กำลังใส่เสื้อผ้าอยู่เลยสักนิด การกระทำของจีนมันช่างเหมือนเด็กน้อยที่น่าเอ็นดูนัก ความคิดหนึ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวขวัญก็คือ..
' น่ารักว่ะ '
ขวัญไม่ได้กล่าว.. แต่ความคิดขวัญกล่าว
ท่าทางที่ดูเงอะงะ การกระทำที่ดูร้อนรน มันทำให้จีนดูน่ารักขึ้นมาไม่น้อย อาจจะดูเหมือนเด็กก็เถอะแต่ว่า...- น่ารัก -
 ***เห็นหลายคนสืบว่าใครเป็นคนแต่ง***
จะบอกว่า..ชิปหลินฮุนนะจ้ะ 😁
*** ขอบคุณที่อ่านเรื่องที่เราเขียน แต่ละตอนอีดิทหลายรอบมาก กลัวจะใช้ภาษาไม่อ่านแล้วไม่ลื่น แต่งๆไปก็กลัวจะหลุดคาแร็กเตอร์ของตัวละคร *** ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ 😊

 










SHARE

Comments