THE SIM(ulation) society
1.
เขารู้จักโยโกะครั้งแรกในวันที่สองหลังจากย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังใหม่ได้ไม่นาน 

เขายังจำบรรยากาศในผับแห่งนั้นได้แม่นทีเดียว ไฟทางเดินสลัวๆ ผู้คนกระจุกตัวรวมกันอยู่หน้าซุ้มดีเจ เธอเดินเข้ามาหลังจากที่เขาสั่งเครื่องดื่มแก้วแรก มันอาจเป็นเพราะความหลงไหลในท่าทางการเต้นของเธอเวลาอยู่บนฟลอร์ หรืออาจเป็นเพราะใบหน้ารีๆ รูปไข่ของเธอช่างสวยและเหมาะกับชุดที่เธอใส่อยู่เสียเหลือเกิน ยามอยู่ท่ามกลางแสงสี เธอช่างดูมีเสน่ห์กว่าทุกๆคนในนั้น

เขาจำไม่ได้แล้วว่าใครเป็นฝ่ายเริ่มต้นบทสนทนาก่อน แต่ที่แน่ๆ ความตั้งใจของเขาคือก่อนหมดคืนนี้ ต้องพิชิตใจเธอให้ได้ ทั้งคู่เริ่มต้นทักทายกันแบบมิตรสหาย คุยกันอยู่พักใหญ่ก่อนจะย้ายตัวจากฟลอร์มานั่งด้วยกันที่โต๊ะด้านนอก สั่งเครื่องดื่มให้เธอ ก่อนจะถามไล่ถามเรื่องรสนิยม ความชอบ ไปจนถึงสถานะความสัมพันธ์ของเธอ และแน่นอนว่าเธอโสด

นาฬิกาบอกเวลาเดินไปข้างหน้าพร้อมๆกันกับค่าความรักระหว่างเขาทั้งสอง บทสนทนาโรแมนติกของทั้งสองช่างสอดคล้องกันได้ดีเหลือเกินกับบรรยากาศแบบนี้ มันอาจจะมีบ้างในบางเวลาที่ทั้งคู่นั่งจ้องหน้ากันเฉยๆ ไร้บทสนทนา แต่ไม่รู้ว่าทำไม เขาไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของจบลงแค่ที่บาร์แห่งนี้ เธอช่างสวยเหลือเกิน สวยเสียจนอยากครอบครองเธอไว้ตลอดไป

ราวๆตีสาม เขาตัดสินใจเอ่ยปากชวนเธอไปเดทต่อที่บ้าน เธอไม่ปฏิเสธ เขาพาเธอออกจากที่นั้น ก่อนจะขับรถหรูคันใหม่เอี่ยมพาเธอมาถึงบ้านหลังมหึมาถ้าเทียบกับจำนวนผู้อยู่อาศัย ในความเป็นจริง บ้านหลังนี้ไม่ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงในการทำงานของเขาเลยซักนิด ทุกสิ่งทุกอย่างมันเกิดขึ้นมาจากการโกงซ้ำแล้วซ้ำเล่า จู่ๆก็มีเงินเข้ากระเป๋าครั้งละห้าหมื่น เผลอเป็บๆเขาก็ได้ครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างที่อยากได้โดยง่ายดายโดยใช้เงินกว้านซื้อ มันไม่ถูกต้องนักหรอกหากว่ากันตามหลัก ผลตอบรับที่ได้กลับมาก็คุ้มค่าเกินกว่าจะตั้งคำถามถึงความถูกต้องมิใช่หรือ มีชีวิตสะดวกสบาย ไม่ต้องทำงาน มีเวลาว่างเหลือเฟือ

เขากดเปลี่ยนเพลงในเครื่องเล่นไปเป็นเพลงคลาสสิก ชวนเธอเต้นรำ ทั้งสองคนเต้นด้วยกันอยู่ราวๆชั่วโมง ก่อนเขาจะตัดสินใจจูบเธอ บทจูบร้อนแรงและต่อเนื่องพาทั้งคู่จบลงสู่เตียงนอนคิงค์ไซท์ในห้องพักของเขา ทั้งสองซุกตัวกันอยู่ในผ้าห่มร่างกายเคลื่อนไหวไปในจังหวะเดียวกัน ก่อนจะนอนกอดและหลับไหลผ่านพ้นคืนวันอันแสนวิเศษไปด้วยกันจนเช้าวันใหม่


2.
"แค่สร้างตัวละครแค่นี้ ทำไมนานจัง" ผมถามน้องสาวตัวเองหลังจากที่เห็นเธอจมอยู่กับหน้าสร้างตัวละครราวๆชั่วโมงกว่า ในหน้าจอปรากฏรูปตัวละครชายหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มท่าทางกวนๆ เขาสวมแว่นสายตาโดยไม่รู้ว่ามีปัญหาสั้นยาวเท่าไร ดั้งถูกปรับให้โด่งเป็นสันตามการการเคลื่อนไหวของเมาส์ที่มีน้องสาวผมเป็นคนควบคุมอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ปรับสรีระร่างกายให้ดูล่ำ ออกตี๋ๆ แต่มีมวลกล้ามเนื้ออัดแน่น ไปจนถึงเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายที่ดูเนี๊ยบดูดีมีรสนิยม

"ก็นี่มันแฟน อยากได้แฟนหล่อๆตรงเสป๊กแบบที่ต้องการ"

"ไม่เห็นจะหล่อเลย" ผมตอบน้องสาวไปแบบนั้น แต่ก็ยังนั่งดูเธอปลุกปั้นตัวละครชายของเธอต่อไป ดูท่ารสนิยมด้านความหล่อของผมกับน้องสาวอาจไม่ตรงกันเท่าไร

"เสร็จแล้ว" เธอบอก หลังคลิกเครื่องหมายถูกยืนยันการสร้างตัวละคร ชายหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มคนนั้นก็ปรากฏตัวยืนอยู่ข้างตัวละครสาวสวยหน้าตาดีคนหนึ่ง น้องสาวของผมคลิกตรวจสอบตัวละครทั้งคู่อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ แล้วกดเริ่มเล่นเกม

ทั้งชายหนุ่มและหญิงสาวถูกหยุดเวลาเอาไว้ ยืนงงงันอยู่เช่นนั้นไม่ขยับไปไหน เคอเซอร์เป็นเพียงสิ่งเดียวในจอคอมพิวเตอร์ที่ได้รับการอนุญาตให้เคลื่อนไหวได้ คล้ายเครื่องมือสร้างโลกของพระเจ้า กำแพง ห้อง เฟอร์นิเจอร์ อุปกรณ์ใช้สอยยิบย่อยถูกเนรมิตขึ้นมาในเวลาอันสั้น ทุกอย่างดูเข้าที่เข้าทาง บ้านเริ่มดูเป็นบ้านมากขึ้นจากการแบ่งพื้นที่ใช้สอย ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้น ตัวละครทั้งคู่ที่แน่นิ่งอยู่เสียนานก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง



3.
เช้าวันต่อมาโยโกะตื่นก่อนและขอตัวกลับบ้านเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน เธอส่งข้อความแสดงความขอบคุณสำหรับค่ำคืนดีๆที่ผ่านมา ไร้วี่แววในการติดต่อของเธอหลังจากข้อความนั้น

จนสองวันผ่านไป เขาตัดสินใจนัดเจอโยโกะโดยการชวนเธอไปเดทในพิพิธพันธ์ศิลปะแห่งเดียวในเมืองที่พวกเขาอาศัยอยู่ ระหว่างที่ทั้งคู่เดินเล่นอยู่ในนั้น ท่าทีของเธอดูเหมือนจะไม่เอนจอยเสียเท่าไร และเขาเอง ก็ไม่รู้ว่าทำไมในวันนี้ บทสนทนาของทั้งคู่ไม่ค่อยจะลงลอยกันนัก เธอแสดงอาการงงๆเวลาเขาพยายามพูดแสดงทรรศนะเกี่ยวกับงานศิลปะ อาจเพราะมันไม่ใช่สิ่งที่ตรงกับความสนใจของเธอ หรือเพราะในชีวิตของเธอไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เลยก็ได้ ไม่เคยมีความชอบที่จะอ่านหนังสือหรือแสวงหาความสุนทรีย์ เธอบอกว่าความฝันของเธอมีเพียงการตอบสนองต่อความต้องการในด้านความรักของตัวเองเท่านั้น และเขาอาจเป็นเพียงหนึ่งในชายหนุ่มที่เธอสนใจ ผิดกับตัวเขาที่ต้องการเป้าหมายสูงสุดของชีวิตชัดเจนแล้วตั้งแต่วันที่เกิด ต้องการมีคู่ชีวิตที่ยืนยาว อยู่สร้างครอบครัวเล็กๆมีลูกมีหลานน่ารักๆไปด้วยกันกับใครซักคนหนึ่ง

คงไปต่อกันไม่ไหวแน่แล้ว เขาตัดสินใจเอ่ยปากยุติความสัมพันธ์ของเราลงที่ตรงนั้น ค่าความรู้สึกดีๆที่มีให้กันดิ่งฮวบ เธอด่าเขาเสียยกใหญ่ก่อนตบหน้าและเดินจากไปในไม่กี่นาทีต่อมา

เขาเสียใจในการจากไปแบบไม่ทันตั้งตัวของเธอ นั่งเสียใจอยู่นานทีเดียว นานจนแนนซี่ หญิงสาวร่างใหญ่ที่อยู่ในพิพิธพันธ์แห่งนั้นต้องเดินมาปลอบ เธอไม่ใช่หญิงสาวที่ตรงเสปกความต้องการของเขาซักนิด แต่น่าแปลก ทั้งคู่กลับมีบทสนทนาที่ลื่่นไหลจนกราฟความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ถูกเติมเต็มโดยใช้เวลาไม่นานเท่าไร มันอาจไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบแฟน แต่เป็นความสัมพันธ์แบบเพื่อนที่พร้อมจะช่วยเหลือและปลอบใจกัน

เขากลับมาถึงบ้าน ทำอาหารใส่ตู้เย็นไว้เผื่อในส่วนของพรุ่งนี้เช้า ระหว่างกำลังนั่งดูทีวี โยโกะโทรเข้ามาชวนเขาออกไปปาร์ตี้ที่ผับเดิม ไม่มีความลังเลใจ เขาตอบรับคำชวนทันที แต่คราวนี้มันไม่ใช่การไปเที่ยวโดยที่มีเพียงเราสองคน ยังมีเพื่อนเขาอีกสองสามคนร่วมจอยในกลุ่มของพวกเราด้วย และที่นั่น ในคืนนั้นเอง ทำให้เขาได้พบกับแคนดี้ หญิงสาวที่มาพร้อมผมสีชมพู และความสัมพันธ์ครั้งใหม่ของเขาทั้งคู่ก็เริ่มต้นในคืนนั้น



4.
ผมลองเล่นเกมนี้หลังจากที่เห็นน้องสาวของตัวเองติดมันงอมแงมอยู่พักใหญ่

อันที่จริงหากนับภาคปัจจุบันในจักรวาลของเกมนี้ นี่ก็คงเป็นภาคที่ 4 เข้าไปแล้ว ในตอนแรกอาจจะบอกตัวเองได้ว่าเกมธรรมดา เรียบๆ วันๆเอาแต่ใช้ชีวิตไปแบบนี้ผมคงเบื่อความสนใจในเร็ววัน ที่ทดลองเล่นก็เพียงอยากรู้ว่าในภาคนี้จะมีลูกเล่นอะไรให้ตื่นเต้นอีกบ้าง และอยากรู้เหลือเกินว่าความฉลาดของ A.I. จะมีมากขึ้นแค่ไหน

ในหน้าสร้างตัวละคร ผมเสียเวลาจมอยู่กับมันพอๆกันกับน้องสาว ต่างกันแค่ในตอนนี้ ผมกำลังสร้างตัวละครชายในแบบที่ดูคล้ายกับตัวผมเองให้มากที่สุด เสื้อยืดเรียบๆสีดำ กางเกงขายาว รองเท้าผ้าใบ ไม่มีอะไรโดดเด่นซักอย่าง แม้กระทั้งใบหน้าก็ดูธรรมดาๆเสียเหลือเกิน

เรารู้ดีว่านี่เป็นแค่เกม และเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายก็ไม่ได้ส่งผลอะไรกับการออกไปพบปะผู้คนข้างนอก แต่ก็เพราะมันเป็นแค่เกมนั่นแหละ ไอ้สิ่งที่เราไม่อาจเอื้อมถึงได้ในชีวิตจริงกลายเป็นสิ่งที่เราแสวงหาเมื่อโอกาสเรามีมากพอ ทั้งบ้านหลังใหญ่ ทั้งรถหรู สระว่ายน้ำ รูปปั้นหิน สวนหย่อม แน่นอนว่าทุกอย่างต้องใช้เงิน และเกมนี้ก็มีหลากหลายวิธีเหลือเกินเพื่อให้ได้เงินมาใช่จ่ายอย่างสบายๆ ไม่ต้องดิ้นรนพาตัวละครออกไปทำงานที่ไหน ใช้ชีวิตง่ายๆแค่กด ‘Ctrl+Shift+C’ และพิมพ์คำว่า ‘motherlode’ กดใส่สูตรไม่กี่ครั้ง เงินก็ร่วงกราวเข้ากระเป๋าให้ตัวละครของเราครั้งละห้าหมื่น ทำซ้ำๆเราจะมีเงินใช้จ่ายกันได้อย่างไม่มีวันหมด

"นี่ๆ เงินเดือนออกเมื่อไรซื้อภาคเสริมให้หน่อยสิ" น้องสาวของผมทักมาบอกทางกล่องข้อความ

"ที่มีก็เยอะแล้วนะ จะเอาภาคเสริมอะไรอีก..."

"เนี่ย มันออกชุดพิเศษออกมา มีทรงผมใหม่ ใบหน้าแบบใหม่ สถานที่ใหม่ๆอีกเยอะเลยนะ อะ เอาลิงค์ไปดู" ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แต่กดเข้าลิงค์ที่แนบมาเพื่อดูว่ามันจะมีอะไรใหม่มากขนาดนั้น แต่กลับกลายเป็นอย่างที่น้องว่า The sims ราวกับรู้ความต้องการที่ไม่สิ้นสุดของมนุษย์ ในทั้งในเรื่องกายภาพและความเป็นสัตว์สังคม ทุกๆภาคเสริมที่ออกมา นอกจากจะมีเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายตามธีมของภาคเสริมนั้นๆ The sims ยังพลักดันให้เราออกไปใช้ชีวิตนอกบ้าน ไปสู่มหาวิทยาลัย ออกไปพจญภัย หรือไปปาร์ตี้ มีชีวิตที่ดี มีชุดสวยเสริมความสวยหล่อ พอให้ออกไปใช้ชีวิตในสังคมได้อย่างไม่เขินอายต่อผู้คนรอบกาย

หาก The sims จะมีความหมายถึงคำว่า simulation เกมนี่คงจำลองโลกเสมือนออกมาได้ใกล้เคียงโลกแห่งความเป็นจริงหลายอย่างจนน่าตกใจ เป็นยูโทเปียย่อส่วนให้พอสัมผัสได้ถึงโลกอีกใบที่เต็มไปด้วยความงดงาม สนุกสนาน

ไม่แปลกใจเท่าไรถ้ารู้ว่าในตอนนี้ The sims ยังคงเป็นเกมที่มีผู้ฐานแฟนคลับเหนียวแน่นในทุกครั้งที่ออกภาคใหม่ ไม่ว่าจะภาคใหม่จะหมายถึงการเพิ่มตัวเลขพ่วงท้าย หรือภาคใหม่ในความหมายของการออกชุดเสริมเพื่อเสริมการเล่นให้สนุกสนานและมีตัวเลือกในการใช้ชีวิตมากขึ้น ยิ่งเทคโนโลยีรุดหน้าไปเร็วเท่าไร ดูเหมือนว่าในโลกอัลกอริทึ่มอันซับซ้อนของตัวละครในเกมก็มากขึ้นตามไปด้วย โดยเฉพาะในภาคหลังๆ ตัวละครไม่ต้องรอค่ำสั่งจากเราอีกต่อไปแล้ว เขาสามารถคิดเองได้ ใช้ชีวิตเองได้ หากเราจัดให้เขาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม เลือกเข้าหาคบค้ากับคนที่มีรสนิยมคล้ายๆกัน

โยโกะ , แนนซี่ , แคนดี้ มีหญิงสาวสวยและหนุ่มหล่อๆอีกมากมายรอผมอยู่ในเกมนี้ กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ปาไปราวๆตีสาม จากที่เคยบอกน้องสาวตัวเองว่าว่าจะติดอะไรนักหนา กลับกลายเป็นผมเองที่เล่นจนไม่รู้วันเวลา และดูท่าว่าจะยังไม่จบลงในเร็วๆนี้



5.
หลายเดือนผ่านไป เจ้าตัวเล็กอันเกิดจากความสัมพันธ์ของเขาและแคนดี้ก็ลืมตาขึ้นมาดูโลก การมีทายาทเป็นหนึ่งในสิ่งที่จะช่วยเติมเต็มค่าความปราถนาของเขา การมีเป้าหมายของชีวิตครอบครัวที่สมบูรณ์แบบถูกใครซักคนกำหนดเอาไว้ตั้งแต่วันแรกที่เขาย้ายเข้ามาในเมืองนี้ เช่นเดียวกันกับแคนดี้ แม้หากเทียบกันในด้านของความสวย เธออาจจะเป็นรองโยโกะอยู่เล็กน้อย แต่ค่าความฉลาดและความต้องการประสบความสำเร็จในชีวิตส่งผลให้เธอขยันกว่าคนอื่นที่เขารู้จักนับสิบเท่า เธอไปทำงานไม่เคยขาด และจัดการทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านได้ดีจนเขาแทบไม่ต้องทำอะไร นอกจากเลี้ยงลูกชายตัวเล็กซึ่งซุกซนเสียเหลือเกิน

ไม่มีอะไรให้เขาตื่นเต้นอีกต่อไปแล้ว ทั้งสาวงามข้างกาย ทั้งรถหรูคันใหญ่ บ้านขนาดมหึมา ทักษะในทุกๆด้านถูกเติมเต็มเกือบหมด ทุกอย่างที่เขาต้องการ เขาได้มันมาหมดแล้ว ในหนึ่งชีวิตของใครคนหนึ่งจะบรรลุความต้องการได้ขนาดนั้นเชียวหรือ เมืองต่างๆที่อยากไปก็ได้ไปมาแทบหมดแล้ว กิจกรรมหลายอย่างเท่าที่โลกใบนี้จะมีให้เขาก็ทำมันไปหมดแล้ว

วันเวลาผ่านไป จากวัยผู้ใหญ่ล่วงเข้าสู่วัยชรา เขาใช้ชีวิตอย่างไม่มีอะไรใหม่ๆให้ได้ตื่นเต้นมาตั้งแต่ก่อนเข้าช่วงวัยนี้เสียอีก นาฬิกาแจ้งอายุขัยทำงานได้อย่างได้ดีไม่มีข้อพบพร่อง ไม่มีการหยวนเป็นช่วงนาที ณ ตอนนี้เบื้องหน้าเขามียมภูติปรากฏอยู่ตรงหน้า ไร้การร้องขอ ยมภูติรับเอาชีวิตของเขาและจากไปเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

เรื่องราวของชายคนหนึ่งหลงเหลือเพียงในความทรงจำของคนข้างกาย

ทุกสิ่งทุกอย่างในช่วงที่เขายังมีชีวิตตกเป็นสมบัติของครอบครัว

ไม่เหลืออะไรเลย นอกจากป้ายหลุมศพปักไว้ดูต่างหน้า

6.
หลังจากเล่นเกมนี้อยู่พักใหญ่ผมเริ่มรู้สึกว่ามันไม่มีอะไรให้ค้นหาอีกต่อไปแล้ว ตัวละครของผมมีลูกชาย มีคนข้างกายที่ดี ผมเองก็ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าเกมจำลองการใช้ชีวิตอย่าง The sims จะทำให้ผมติดงอมแงมแบบนี้ งอมแงมเสียจนเล่นหมดช่วงอายุขัยของชายคนหนึ่ง อันที่จริงแล้วผมอาจจะยังเล่นรุ่นลูกต่อไปได้ คอยควบคุมชีวิตของคนๆหนึ่งต่อไปเรื่อยๆ รุ่นแล้ว รุ่นเล่า ไม่มีวันสิ้นสุด เพียงแต่หากนี้เป็นโลกเสมือน และตัวละครหนึ่งเป็นเพียงตัวแทนของผู้เล่นในช่วงเวลาสั้นๆ ผมคงหมดความสนใจไปเหมือนกันในวันที่ตัวแทนคของผมตายจากไป

กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง เรารู้แหละว่าในสังคมแบบนี้ มีทั้งหญิงสาวแสนสวยช่างปาร์ตี้อย่างโยโกะ หรือหญิงสาวสุดแสนจะฉลาดแต่ไม่สัมทัดเรื่องเที่ยวอย่างแคนดี้ หรืออาจจะมีผู้ชายหล่อเท่เดินสวนเราไปมาอย่างตัวละครที่น้องสาวผมสร้าง ใช่แล้ว ในชีวิตจริงผมเองคงไม่อาจเอื้อมถึงผู้หญิงที่สวยด้วยหน้าตาและปัญญาแบบแคนดี้ มันไม่ใช่ทุกคนที่มีสิทธ์เข้าถึงผู้คนเหล่านั้นได้ คล้ายจะมีกำแพงบางๆกั้นระหว่างบุคคลต่อบุคคล มันไม่มีสูตรช่วยเหลือเราเหมือนในเกมหรอก เพียงแต่ในโลกเสมือนอย่าง The sims ผมเองอยากเป็นแบบไหนก็ได้ในแบบที่ตัวเองต้องการ อยากหล่อแค่ไหน และอยากหาสาวสวยเพียงในมาแนบกายก็ทำได้ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง

เพราะเหตุนี้เอง The sims จึงเป็นเสมือนเกมสำหรับใครซักคนที่ต้องการหลีกเร้นตนจากโลกความเป็นจริงไปใช้ชีวิตอยู่ในความสวยงามของโลกจำลองในระยะเวลาสั้นๆ ลงไปอยู่กับมันก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบว่าโลกความเป็นจริงอยู่ตรงนี้เอง

สุดท้าย คล้าย The sims กำลังจะบอกผมว่าต่อให้ในหนึ่งชีวิต ไม่ว่าเราจะสวยหล่อหรือรวยเพียงไหน หรือจะมีสติปัญญามากเพียงใด ประสพความสำเร็จในชีวิตจนไม่มีสิ่งไหนที่ต้องการอีกต่อไปแล้ว เมื่อเวลาสุดท้ายในชีวิตมาถึง ความตายอาจเป็นเพียงสิ่งหนึ่งซึ่งไม่มีใครหลีกเลี่ยงได้เลย ไม่เลยแม้แต่คนเดียว

น้องสาวของผมทักมาทวงถามเรื่องซื้อเกมอีกครั้ง ผมตอบตกลงส่งไปทีก่อนจะมีสายจากเพื่อนสนิทซ้อนเข้ามา ชักชวนไปบาร์แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่พักเท่าไร ไม่มีความลังเลใจ ผมตอบรับคำชวนทันที และหวังลึกๆว่าในค่ำคืนนี้ ผมจะได้เจอกับหญิงสาวแสนสวยอย่างโยโกะในโลกของความเป็นจริงเสียที



SHARE
Written in this book
Nerf This!!
Writer
khaikung
storylog reader
เป็นคนธรรมดาที่ชอบหาเรื่องใส่ตัว ยินดีที่ได้รู้จักครับ IG : khaikung_journey , Ask.fm : @khaikung

Comments

Realismo
2 years ago
เราชอบเล่นนะ งอมแงมกับการทำสวนปลูกผัก
เลี้ยงเมจิคโนม สร้างบ้าน ออกแบบสวน :)
Reply
Thatman
2 years ago
เมื่อคืนผมพึ่งนั่งเล่นอยู่เลย ความรู้สึกประมานนี้เลยครับ 555
Reply
Blanket
2 years ago
ทำไมถึงเป็นโยโกะผู้หญิงที่สวยแต่ดูจะเข้ากับเราไม่ได้แทนที่จะเป็นแคนดี้ละ 
Reply
Rainbowlaughs55
1 year ago
55  พออ่านแล้วจะรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงภาษาซิมส์กับเพลงลาตินประกอบเป็น background
Reply
บางคน บางที มันอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นเลยสักนิด เพียงแค่ เรามองเค้า เพราะ อยากให้เค้าเป็นอย่างที่เค้าอยากให้เป็น จริงๆนะ
Reply