โลกกว้าง
ฉันอาศัยอยู่ในโลกใบเล็กของตัวเองมานานจนไม่อาจรู้ได้ว่ามันกำลังเล็กลงเรื่อยๆ

ทุกครั้งที่ได้เปลี่ยนช่วงอายุ โลกของฉันก็ดูกว้างขึ้นทุกปี

แต่ในระหว่างช่วงอายุนั้น โลกของฉันกลับหยุดนิ่ง และแคบลงจนฉันมองไม่เห็นอะไรเลย

มันทำให้ตัวเองไม่ก้าวเดินต่อไปข้างหน้า และพอใจในสิ่งที่มี

แต่เมื่อได้ออกไปเผชิญโลกกว้างอีกครั้ง

สิ่งที่คิดว่าดีมากแล้วมันกลับกลายเป็นเพียงเศษเสี้ยวของคนอื่น
เพราะโลกของฉันมันเล็กเกินไปทำให้ลืมมองโลกอันกว้างใหญ่ที่ยังมีอะไรอีกมากมายให้เราได้เรียนรู้

เมื่อย้อนกลับมาดูตัวเองถึงได้เรียนรู้ว่า

'ตัวเราไม่มีอะไรพิเศษเลย'

คำชมที่เคยได้รับถูกกลบด้วยคำสบประมาท

ต่อให้เจ็บใจแค่ไหนก็ต้องยอมรับในความธรรมดาของตัวเองที่เราในตอนนี้ไม่มีทางสู้ใครได้

หากไม่ก้าวออกมาจากความกลัวโลกกว้าง

โลกใบเล็กของเราอาจเป็น comfort zone

แต่ถ้ายังอยู่ต่อไปเราก็จะไม่รู้เลยว่า ตัวเราทำอะไรได้อีกมากมาย

โลกนี้กว้างพอจะมีที่ยืนให้ทุกๆคน
แค่เพียงเราเลิกจำกัดตัวเองอยู่ในวงกลมเล็กๆ...
SHARE
Written in this book
วันๆหนึ่งที่ผ่านไป
ประสบการณ์ชีวิต เรื่องเล่า เหตุการณ์ที่ได้เจอในแต่ละวัน แต่ละคนก็ต่างกันไป บางทีมันอาจสร้างแรงบันดาลใจให้ใครอีกมากมาย
Writer
DifficultToWriteName
Designer
นามปากกา : ชื่อเขียนยาก

Comments