ลำดับที่หนึ่ง
เราไม่ได้เดินทางไกลแสนไกลมาพบกับทุกคนบนโลกใบนี้ ฉันเองก็มีปราถนาที่จะพบกับผู้คนเพียงบางกลุ่ม 


ฉันปราถนาที่จะเป็นที่รักของทุกคนที่ฉันรู้จัก ฉันมาจากดาวดวงหนึ่งที่อยู่บนท้องฟ้าฉันเรียกว่า "ศูนย์"
อยู่ที่นี้ฉันสนุก บนดวงดาวที่ผู้อาศัยเรียกมันว่าโลก ฉันมีความสุขเท่าที่ฉันต้องการ ฉันมีความสุขเท่าที่ทุกคนเห็น ฉันมองผู้อาศัยหลายคนที่จมปลัก ถูกความเศร้าครอบงำ ที่ดาวของฉันเรียกว่า "สุนทรีจองจำ" เป็นการจองจำตัวเองอยู่กับความสุขที่ไม่ยั่งยืน สุขเพียงครอบครอง ตอบสนองความสุขด้วยวัตถุนอกภายนอก ผู้อาศัยเหล่านี้มองข้ามความสุขอย่างแท้จริง มองไม่เห็นความสุขจากตัวเอง ผู้ที่พึ่งพาวัตถุ ฉันเดินทางมาจากดวงดาวที่ไม่มีอะไรเลย แต่กระทั้งตัวตน ที่นั้นฉันเป็นเพียงแค่แสงที่ทอง รวมถึงทุกชีวิต ล่องลอยกันอยู่ เราไม่มีวัตถุที่จะมาประเล้าประโลมร่างกาย ที่นี้คือดาวดวงที่สองของฉัน ฉันจะต้องเดินทางไปอาศัยอยู่ตามดาวดวงอื่นๆ ให้ครบเจ็ดดวง ตามคำสั่งของผู้สร้าง ที่หมายให้ฉันจะต้องเห็นและเข้าใจความเป็นจักรวาล ให้เข้าใจเพียงคำว่า "กว้างใหญ่" ผู้สร้างไม่อยากเป็นผู้ชี้ชะตาชีวิตผู้สร้างอยาก ให้ทุกชีวิตมีสิทธิได้เป็นผู้เลือก

ฉันไม่รู้ว่ารุ่นก่อนๆ ที่เข้ามาเป็นผู้อาศัย เขารอดพ้นจากความกระหายอยากที่เกิดในตัวร่างผู้อาศัยดาวดวงนี้ได้อย่างไร แต่มีหลายชีวิตที่ไม่ได้ไปดาวดวงต่อไป ยังคงวนเวียนอยู่ในดาวที่เรียกว่าโลกเเห่งนี้ และที่เดินสวนทางกันกับฉันอยู่ทุกชีวิตตอนนี้ ก็คงเป็น ชีวิตที่ติดวนอยู่ในดาวดวงนี้ ตั้งแต่ตอนนั้น หรือที่นี้อาจจะเป็นสถานที่ที่ชีวิต อื่นๆ เหล่านั้นเลือก

ฉันรู้เพียงแค่ว่าฉันแวะมาดาวโลกนี้ ฉันเป็นเพียงผู้อาศัยชั่วคราว ฉันจะเดินทางไปจนกว่าจะพบดาวสุดท้ายที่ฉันปราถนาจะวนเวียน

SHARE

Comments