เกลียดแรกพบ#2
เกลียดที่ 2 :: อ๋องแดน



"มีอะไรไอ้ขี้เก็ก" 

ที่ผมไม่ชอบหน้ามันไม่ใช่แค่เพราะหมั่นไส้ว่ามันหล่อกว่า เล่นกีฬาเก่งกว่า เรียนเก่งกว่าหรอกนะ แต่เพราะว่ามันถึงชอบกวนตีนใส่ผมต่าหาก

"ก็ไม่มีอะไรมาก แค่คิดว่าทำไมคนหอใกล้ถึงมาช้ากว่าคนอื่นเท่านั้นเอง" ไอ้อ๋องทำฉงน

"ช้าแล้วไง" ผมเดาะลิ้น รู้ว่าท่าทางแบบนี้ของตัวเองคงกระตุ้นโทสะฝ่ายตรงข้ามได้พอสมควร "ยังไม่ถึงเวลานัดสักหน่อย กูไม่ผิด"

"ก็ไม่ได้บอกว่าผิดนี่ แค่คิดเฉยๆ เอง" อ๋องยิ้มมุมปาก

เกลียดรอยยิ้มของมันชะมัด!

"ก็แล้วแต่" 

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเพราะขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงกับมัน แต่ก็มีคนขี้เสือกหันหน้ามามองผมอีก 

"เกมปลูกผัก? เล่นเกมไม่เข้ากับหน้ามึงเลยนะ"

"เสือก"

ก็ผมจะเล่นอ่ะมีปัญหาอะไรป่ะ หรือจะไฝว้!

ไอ้อ๋องยกมือขอยอมแพ้ "ครับ ครับ ขอโทษครับ จะไม่เสือกเรื่องของดินแดนแล้วครับ"

ทำมาเป็นพูดคงพูดครับ กระแดะเวอร์! 

เอาจริงๆ ผมก็ไม่ได้มีปัญหากับคนที่ชอบพูดจาสุภาพเรียบร้อยหรอกนะครับ แต่ว่าหากคำสุภาพพวกนี้หลุดออกจากปากมันเมื่อไหร่จะรู้สึกว่ามันกำลังประชดผมอยู่ยังไงยังงั้น

"คู่ผัวเมียมุ้งมิ้งกันอีกแล้วคร๊าบบบ"

"อีเจ๊อย่าเสือก" แน่นอนประโยคนี้พูดกับใครไม่ได้นอกจากไอ้ซอง เพราะนิสัยช่างเม้าท์มอยก์จนเหมือนผู้หญิงของมันทำให้ได้รับฉายา 'อีเจ๊' จากเพื่อนๆ

ซองถกแขนเสื้อขึ้น "ไอ้แดน กูแมนนะครับ เดี๋ยวตบคว่ำ" 

กลัวตายแหละ!

"จะตบเมียเราไม่ได้นะ เราหวง" เดือนเอกหันมากล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม คำพูดของมันเรียกเสียงกรี๊ดจากบรรดาสาววายได้เป็นอย่างดี

"มึงง กูชอบคู่นี้"

"กูอยากให้เขาได้กัน"

เห้ย! ผมชอบผู้หญิงนะครับ อย่าให้ไปชอบผู้ชายเลย แค่คิดก็ขนลุกแล้ว

"เชรดดด ของจริงว่ะ" ซองทำตาโตก่อนที่จะรีบหันไปเม้าท์มอยก์กับเพื่อนที่อยู่ข้างๆ "เรื่องนี้ต้องขยายต่อ"

ผัวะ!

ผมหันหลังไปตบหัวมัน "สัสซอง หุบปากไปเลย"

"มึงนี่ก็โหดจริง" ไอ้ซองบ่นอุบอิบพลางลูบบริเวณที่ถูกตี "ก็พูดจริงอ่ะ ไม่รู้เหรอว่ามึงโดนพวกผู้หญิงจับจิ้นกับไอ้อ๋องตั้งแต่รับน้องแล้วอ่ะ อ๋องแดน อ๋องแดน เต็มไปหมด" 

"ทำไมต้องอ๋องแดน" ผมขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจผู้หญิงเลยจริงๆ "ทำไมชื่อมันต้องอยู่หน้า"

"ก็เพราะเราเป็นเมะ นายเป็นเคะไง" และแล้วเดือนเอกที่ไม่ได้รับเชิญก็หันหน้ามาคุยกับพวกผมอีกครั้ง

"เมะ? เคะ?"

คืออะไรอ่ะ ภาษาญี่ปุ่นป่ะว่ะ

"เมะคือรุก เคะคือรับไงดินแดน" เพื่อนผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ หันมาบอก สายตาเป็นประกายของเธอยามที่มองมาที่ผมกับไอ้อ๋องแล้วรู้สึกแปลกๆ ยังไงชอบกล

เมะคือรุก เคะคือรับ...ทำไมผมกลายเป็นรับว่ะ!

"แต่เราสูงกว่ามันนะ" แม้จะเซนต์เดียวก็ตาม

ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าเขาใช้อะไรเป็นเกณฑ์แต่จากผลสำรวจประชากรเพื่อนเกย์พบว่าพวกที่เป็นรุกนี่จะตัวสูงตัวใหญ่กันทุกคนเลยไม่ใช่เหรอ ส่วนคนที่เป็นรับก็จะผอมบางหน่อย แต่ผมกับไอ้อ๋องสูงพอกันตัวถึกทึนยังกับควาย 

"มันเป็นเคมีบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก เอาเป็นว่าแดนเป็นเคะแหละถูกแล้ว" 

อะไรว่ะงง

"ทำไมขี้สงสัย อยากเป็นรุกแทนเราเหรอ" อ๋องกล่าวด้วยรอยยิ้มพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ใบหน้าของเราอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซนต์

เชี่ย ทำไมกูต้องรู้สึกวูบวาบแปลกๆ

"เอาแล้ว เอาแล้ววว ฮิ้วว" พวกผู้ชายในคณะนำโดยไอ้ซองเจ้าเก่าเป็นผู้นำ

"พวกมึงแม่งเ_ี้ย" ผมด่าพวกมันก่อนที่จะถือโอกาสลุกตามพวกผู้หญิงสองสามคนที่ไปเข้าห้องน้ำ 

ไม่อยู่ให้พวกมันแซวต่อให้โง่หรอกครับ!





"น้องเช็คดูนะว่าเพื่อนใครยังมาไม่ครบบ้าง" พี่ปีสองที่คุมรถตะโกนบอก "ถ้าใครมาขึ้นรถไม่ทันต้องไปองครักษ์เองนะครับ ถ้าไม่ไปก็ต้องไปปีหน้านะน้อง"

อ๋องมองที่นั่งข้างกายที่นั่งคงว่าเปล่าแล้วยกมือ "แดนยังไม่มาครับ"

"มีความเป็นห่วงเมีย" 

"ซองมึงก็ชงเกิน ถ้าพวกมันสองคนกินกันเองขึ้นมามึงจะขำไม่ออกนะเว้ย" พักหัวเราะ 

ตามจริงเขาควรจะนั่งข้างอ๋องเพราะเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม แต่ซองก็ลากเขามานั่งด้วยแล้วให้คู่กัดเพื่อนรักอย่างดินแดนไปนั่งแทนซะงั้น แต่มันแปลกตรงที่ไอ้อ๋องดันไม่ปฏิเสธนี่สิ...

ซองหันไปมองเดือนเอกที่ยังคงรักษารอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าได้อยู่ "ถ้าคู่แท้เขาได้อยู่ด้วยกัน กูก็โอเคแล้วว่ะ"

"เฉียบ!" 

ผ่านไปห้านาที คนทั้งสามก็วิ่งกระหืดกระหอบขึ้นมาบนรถ "แดน วิว แพร มาแล้วครับ" คนที่กล่าวรายงานย่อมเป็นแดนผู้ชายเพียงหนึ่งเดียว

"โอเคครับ" พี่เขาจดอะไรบางอย่างในกระดาษ "เอาล่ะเด็กๆ มุ่งหน้าสู่ประเทศองครักษ์!"

"วู้วววว"

แดนเดินไปที่หลังรถเพราะเห็นแวบๆ ว่าไอ้ซองอยู่ตรงนั้น เมื่อไปถึงก็พบว่าเบาะที่ควรจะเป็นของตนกลับมีไอ้พักเพื่อนไอ้อ๋องนั่งอยู่ ส่วนข้างไอ้อ๋องกลับว่าเปล่า...

เริ่มเห็นเค้ารางความชิบหายแล้วครับ

"กูนั่งข้างมึง" ผมถามไอ้อ๋อง

อ๋องมองผมด้วยใบหน้ายิ้มๆ ดังเคยแล้วผงกหัวลง "อืม" 

กูว่าแล้วววววววว


พัก = พัคจีฮุน
ชื่อเรามันจะแหวกจากคนอื่นหน่อยๆ 555
ฝากติดตามด้วยนะคะ
SHARE
Writer
inverno
writer
บ้านหลักอยู่ใน dek-d นะเออ https://writer.dek-d.com/chotchanit/

Comments

Blue18148
4 years ago
คิดภาพตามแล้วน้ำลายหก

#ไม่วายนะสาบาน😂
Reply