รู้ว่ามีอยู่ก็สายไป
ความรักที่อยู่ พอรู้ว่ามีอยู่ก็สายไป

ในขณะที่คุณวิ่งตามใครอีกคนอยู่ 
คุณทำให้ใครอีกคนทรมานอยู่รึเปล่า
เราเป็นคนนึง ที่กลายเป็นคนใจร้าย
ในขณะที่เราโดนใครอีกคนทำร้ายมาเหมือนกัน

เราไม่เคยรู้ถึงความน่ารักของแววตาและรอยยิ้มนั้น
เราไม่เคยรู้ถึงการใส่ใจที่ชัดเจนของการกระทำนั้น

คุณคิดว่าการที่ใครคนนึงลดเสียงเพลงเพื่อที่จะฟัง
คำพูดหรือเรื่องเล่าไร้สาระของคุณ เป็นคนยังไงล่ะ?
คุณมองว่าคนที่นั่งรอคุณเกือบสี่ชั่วโมง
เพราะคุณขอให้เขาไปส่งบ้าน 
แต่แล้วสุดท้ายคุณก็ปล่อยเขาคอยเก้อ 
แต่เขาก็ไม่ว่าคุณแม้แต่คำเดียว ว่าทำให้เขาเสียเวลา

ถ้าเป็นคุณ คุณจะละทิ้งคนแบบนี้ไปมั้ย
กว่าเราจะรู้ว่าเราไม่อยากเสียความน่ารักของเขาไป
ก็เป็นวันที่เราเริ่มเหนื่อยกับการวิ่งตามใครอีกคน
ที่ไม่เคยทำอะไรดีๆเพื่อเราเลย...

แต่ในตอนนี้ เรายังจะมีโอกาสมั้ยนะ 
เรายังสามารถกลับไปกลับไปมองรอยยิ้มนั้น ได้มั้ยนะ

เพราะเพิ่งเข้าใจ ว่าตอนนี้รักเพียงแค่เธอ


SHARE
Writer
Ganya
Dreamer,Writer
เป็นท้องฟ้าในยามเช้าของเดือนที่เก้า

Comments