นาฬิกาปลุก
Roommate (รัก)เพื่อนร่วมห้อง :3:




4.00 น. ณ องครักษ์
 
ติ้ดๆๆๆ ติ้ดๆๆๆ ติ้ดๆๆๆ ติ้ดๆๆๆ

"ปิดเสียงดิ้ จะนอน!"
"ห้ะๆ....อื้ออออ ขอ...ขอโทษนะรินทร์ นาฬิกาปลุกเราเอง"

แต่เช้าเลยครับทุกคน ผมโดนดุแต่เช้าเลย วันนี้เป็นวันพิธีการแล้วครับ พี่ๆนัดพวกเราตี5 ผมก็เลยชิงตื่นก่อนเพราะกลัวว่าจะแย่งกันอาบน้ำ แต่การตั้งนาฬิกาปลุกของผมมันทำให้รินทร์เค้ารำคาญหน่ะครับ คือผมก็ไม่ได้อยากโดนดุทุกวันแบบนี้หรอกครับ แต่ไม่ว่าผมจะทำอะไร รินทร์เค้าก็มักจะอารมณ์ไม่ดีตลอด เมื่อวานเค้าก็จ้องผมตาเขม็งทั้งวัน เค้าคงไม่ชอบขี้หน้าผมแน่ๆเลยครับ แต่จะให้ทำยังไงหล่ะ ผมไม่อยากทะเลาะกับเค้าหรอกครับ เป็นรูมเมทกันแล้วนี่เนอะ อดทนแค่ปีเดียว เฮ้ออ~

"โช ตื่นได้แล้ว"
"อื้อออออออออ จีนอาบน้ำเสร็จล่ะอ่อ"
"อื้อ เสร็จแล้วล่ะ โชรีบไปเถอะเดี๋ยวจะไม่ทัน"
"อ่ะแคอ่ะแค"

ผมปลุกโชแล้วก็ไปปลุกเพื่อนร่วมห้องคนอื่นๆต่อ เหลือคนนึงครับ ผมไม่กล้าปลุกเค้าหรอก เกิดลุกขึ้นมาโวยวาย ผมว่าไม่ดีแน่ๆ วันนี้วันมงคลของผมที่จะได้เป็นนักศึกษาของทีนี่แบบเต็มตัว ผมไม่ยอมหรอกครับ

"ฮื่อหนาวๆๆๆๆๆ"
"อ้าวโช อาบเร็วจังเลยอ่ะ"
"ก็มันหนาวอะจีน บรื๋อออ~"
"ฮ่าๆๆๆ หนาวก็รีบแต่งตัวซะสิ.....เอ้อ โช นายช่วย....."
"ช่วยอะไรจีน"
"เอ่อ...ช่วยปลุกรินทร์เค้าทีสิ คือ...คือเราไม่กล้าปลุกอ่ะกลัวโดนดุ"
"ไอรินทร์มันก็วางมาดไปงั้นแหละ ฮ่าๆๆ เออๆ เดี๋ยวปลุกให้"
"ขอบใจน้าา"

4.55 น. ณ องครักษ์
"ไอ้หลิน ใส่ให้มันเร็วๆดิ้รองเท้าอ่ะ อีกห้านาทีโว้ย"
"เออ รีบอยู่"
"เร็วๆดิ้เห้ย จีนกับกูจะสายแล้วเนี่ย!! "
"......"

นั่นไงครับ เอาอีกล้ะ เค้าทำเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมามองผมกับโชที่อยู่รออยู่หน้าประตู ไม่ตอบรับใดๆ แล้วก้มลงไปใส่รองเท้าเหมือนเดิม  เหมือนตั้งใจจะเอาคืนผมที่เมื่อวานทำให้เค้าตื่นสาย

"เสร็จแล้ว ไปดิ"
"ไอ้นี่มันน่านัก หึ้ย! "

ได้เห็นโชโหมดหัวร้อนมันก็น่ากลัวอยู่เหมือนกันนะครับแต่ก็คงไม่เท่าโหมดหิว อันนั้นน่ากลัวกว่าเยอะ......

พิธีวันนี้เป็นพิธีประดับเนคไทและเข็มตราสัญลักษณ์ รวมถึงมีการบายศรีสู่ขวัญด้วย นิสิตทุกคนจะใส่ชุดพิธีการ ของผู้หญิงก็จะเป็น เสื้อพิธีการ กระโปรงพิธีการสีเทา รองเท้าคัชชูหัวตัดสีดำ แล้วก็ห้ามแต่งหน้าด้วยครับ บางคนผมนี่จำแทบไม่ได้เลยว่าเค้าอยู่คณะเดียวกับผม ฮ่าๆๆ ล้อเล่นหน่ะครับ ส่วนผู้ชายจะใส่เสื้อพิธีการ กางเกงพิธีการสีเทา รองเท้าหนัง สวมเนคไทของมหาลัยด้วย เป็นชุดที่สง่ามากเลยนะครับ ในความคิดของผม 

พิธีช่วงเช้าผ่านไปได้ด้วยดีครับ มันก็มีบางช่วงที่แอบง่วงไปบ้าง นิดๆหน่อยๆ พอทนครับ แต่ช่วงพิธีบายศรีนี่สิครับ คณะผมนี่ล้มระเนระนาดเลย ทั้งเสียงดนตรีไทย เสียงคนทำขวัญ มันชวนให้ง่วงจริงๆ ผมเอง ยังเอาตัวเองไม่รอดเลยครับ 

ป้อก!

"อ้ะ!...ขอโทษนะครั....อ้าวรินทร์ ลงมานั่งตรงนี้ได้ไง"

มันน่าอายจริงๆครับ ผมเผลอหลับแล้วหัวดันเอียงไปกระแทกไหล่คนข้าง ผมตกใจมากเลยครับ พอจะหันมาขอโทษกับกลายเป็นว่าคนที่นั่งข้างๆผมคือรินทร์ ถ้าผมจำไม่ผิดรินทร์เค้านั่งชั้นถัดขึ้นไปจากผมนี่ครับ แต่ก็โชคดี(นิดนึง) แล้วหล่ะครับที่เป็นเค้า ผมจะได้รู้สึกอายน้อยลงมาหน่อย 

เหนือสิ่งอื่นใด ตอนนี้ผมว่าผมฝืนเปลือกตาตัวเองไม่ไหวแล้วหล่ะครับ มันทำท่าจะปิดอยู่รอมร่อ ขอโทษด้วยนะครับเทวดาที่ลงมารับขวัญผม ตอนนี้ผมขอนอนรอท่านแทนนะครับ แต่ก่อนที่ผมจะวูบหลับไป ผมมีความรู้สึกเหมือนกับว่ามีหมอนมารองรับศีรษะของผม มันทั้งนุ่มทั้งสบาย ผมว่าผมต้องฝันไปแน่ๆ ในยิมเนี่ยนะจะเอาหมอนที่ไหนกัน

อยู่ๆผมก็รู้สึกหนักๆขึ้นมาที่หัว เหมือนมีใครทับ ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมองรอบๆ ข้างหน้าพิธีบายศรีใกล้จะเสร็จแล้วหล่ะครับ แต่เอ้ะ! ทำไมภาพมันเอียงๆ เหมือนตะแคงมอง ข้างนี้มันข้างที่รินทร์ลงมานั่งนี่หน่า อย่าบอกนะว่าเราซบรินทร์อยู่!! ถ้างั้น.....ที่ทับหัวเราอยู่นี่ก็...รินทร์หน่ะสิ!!! ทำไงดีๆๆๆๆๆ ถ้าเราเงยหน้าตอนนี้รินทร์ต้องตื่นแน่ๆ ทำรินทร์ตื่นเดี๋ยวก็หงุดหงิดใส่อีก ไม่น่าเลยจีน ทำไมเมื่อคืนไม่นอนเร็วๆเนี่ยย ฮื่ออออ หม่าม๊า จีนจะทำไงดี 

TBC.





สั้นไปไหมอ่ะ 5555555 ขออภัยมา ณ ที่นี้ คือวันนั้นเราหลับจริงๆ เลยจำไรไม่ค่อยได้เลยTT นี่อาศัยดูรูปแล้วก็นึกย้อนๆ แต่มันคิดไม่ออกจริงๆง่ะ พิธีมันเลิกค่อนข้างเร็วนะ มันพีคตรงบายศรีนี่แหละ คือหลับจริงจังมาก คณะของเรานี่ล้มเป็นแถบๆ คณะอื่นก็เป็นเลาเหนน้า 555555

แอ้ะๆ เค้าซบกันแร้วๆๆๆๆ ทำไงดีจีนลูกกก แล้วรินทร์ลงมานั่งทำไมกับจีนอ่ะ อ๊ะๆๆๆ สงสัยมะ ไม่สงสัยก็ไม่เป็นไรเราจะเฉลยในตอนหน้า ว่ะฮ่ะฮ่า

เราจะเล่าสลับระหว่างจีนกับรินทร์นะคะ จะได้เห็นมุมมองของทั้งสองฝั่ง เผลอๆอาจจะมีฝั่งโชที่มองเข้ามาด้วย เดี๋ยวดูก่องง แล้วก็ ตอนหน้า!!!! เป็นงานเปิดโลกกิจกรรมจ้าาา สนุกแน่ๆ มีคอนเสริตด้วย รอติดตามกันด้วยน้า

ถ้าชอบช่วยคอมเม้นท์หรือไม่ก็กด recommended ให้ด้วยน้า จะได้มีกำลังจายยยยย 💕
ใครไม่อยากให้คนอื่นเห็น inbox หรือ dm ทวิต (@pngonly) มาเม้าท์มอยกันได้เด้อ สุดท้ายนี้ บ๊ะบายยยย





SHARE
Written in this book
roommate (รัก)เพื่อนร่วมห้อง
ฟิคชั่นเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อร่วมกิจกรรมกับเพจ 'พี่มศวพาน้องสอบ' [END]

Comments