พี่หมีน้องนาก ♡ อัตลักษณ์

ตอนที่ 1 (50%)

ห้อง 513

ผมเข้าห้องไปชาร์จแบตโทรศัพท์ ทยอยจัดของให้เป็นระเบียบในส่วนของตัวเองกับ 'จีม' รูมเมทมนุษย์เกา(หลี)ที่เป็นเพื่อนสมัยอนุบาลแล้วเราก็มาอยู่ห้องเดียวกันด้วยความบังเอิญ จีมเป็นคนที่น่ารักเสมอต้นเสมอปลายเลยครับ พูดเพราะ เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ ถ้าเทียบกับผม จีมเป็นเทวดา ส่วมผมเป็นหญ้าให้ควายกินกันเลยทีเดียว

เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ แพจินทักไลน์มาชวนผมไปกินข้าว ผมกำลังจะพิมพ์ตอบแต่เสียงจีมก็ดังขึ้นมาก่อน

"หวี ๆ จัดเสร็จของแล้วลงไปกินข้าวที่โรงอาหารกันดีมั้ย"

"คือ...เรานัดกินข้าวกับเพื่อนในเอกเราแล้วอ่า" จีมทำหน้าหงอยใส่ผม แง้ "จีม ไปกินข้าวกับพวกเราได้นะ"

"ไม่เป็นไร ๆ หวีไปกินข้าวกับเพื่อนในเอกเถอะ เราเพิ่งนึกได้อ่ะว่าต้องไปเอาหนังสือเรียนที่เพื่อนด้วย"

"โอเค งั้นเราไปกินข้าวก่อนนะ" ผมตอบไลน์แพจินต่อแล้วหยิบของจำเป็นออกไปจากห้อง



(จีม)

"อู๋ให้ไปเอาหนังสือที่ตึกอ็อกตะ แล้วตึกอ็อกตะมันอยู่ตรงไหนนะ....ไปกินข้าวก่อนละกัน" จีมถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์จะไลน์กลุ่มชวนกันไปทานข้าวที่โรงอาหาร แต่เมื่อเปิดเน็ทโทรศัพท์ก็พบว่า ในไลน์กลุ่มมีการแจ้งเตือนถึง 1,020 อัน!!!

จีมไม่รอช้า รีบกดเข้าไปอ่านทันที
1 : กรี้ดดดดด แกๆ โรงอาหารช่วงเช้ามันงานดีมากจริงจริง
2 : เออ ใครยังไม่มาเข้าหอ มึงพลาด! กูพูดเลยย
3 : ทำไมนี่เฉยๆอ่ะ 55555
1 : แกมันตายด้าน...โอ้ยย นี่ขนาดไม่ใช่เดือน
คณะยังงานดีขนาดนี้ แล้วถ้าเดือนคณะตัวจริง นี่ได้เจอเขาคงตายตาหลับอ่ะ
4 : มึ้งง หลังโต๊ะกูแถวๆร้าน9 งานดีสึส มาเป็นบอยแบนด์ ใจนุจะพัง ;____;
1: จัดไป! ขอแต่งหน้าแปป
2 : กูจะถ่ายรูปแต่เหมือนเขารู้ตัวอ่ะมึง เซ็งมากแต่มือกูยังสั่นอยู่เล้ยย ฟฟฟฟฟฟ
.
.
.
.
สรุปไอ้ที่แจ้งเตือนเป็นพันคือหวีดผู้ชายหน้าตาดีในมหา'ลัยนี่เอง -_-
จีมไถไลน์กลุ่มที่เม้าท์มอยเรื่องผู้ชายตั้งแต่เช้าไปเรื่อย ๆ และแล้วชื่อของคนที่จีมอยากเจอด้วยมากที่สุดก็ปรากฎขึ้นในบทสนทนา

3 : นี่ ๆ เห็น 'พี่หมอหลิน' เดือนแพทย์ปีที่แล้วยัง
1 : ยังเลยอ่ะ ฮือออ พวกแพทย์นี่หายากจัง
4 : เราคงไม่ได้เจอพี่เขาหรอก พวกแพทย์เขาก็ไปกินข้าวร้านตรงศูนย์แพทย์ จะทำอะไรก็อยู่แถวศูนย์แพทย์
2 : นี่คิดว่าพี่หมอหลินมากินข้าวตอนเที่ยงที่นี่ ชัวร์
3 : (ทำ)ไมคิดงั้นวะ
2 : ได้ยินมาว่าน้องของพี่หมอเค้ามาเรียนมนุษย์ที่นี่อ่ะ พี่หมออาจจะมาส่งน้อง พาน้องมากินข้าวด้วยก็ได้
4 : เอองั้นเที่ยงนี้เอกเรารวมตัวกันไปกินข้าวเที่ยงมะ

จีมก็พิมพ์ตอบไปแบบไม่ลังเล

จีม : ไป!!!!
1 : วู้ว ๆ น้องจีมของเราเอากับเขาด้วยเว้ยย
3 : กรี้ส เห็นเงียบ ๆ ซุ่มเก็บเพียบเลยน้าา
จีม : บ้า ซุ่มเงียบไร
จีม : เค้าเป็นพี่แถวบ้านเราอ่ะ
จีม : ไม่เจอนานก็อยากเจอบ้างไงง
3 : อ๋อ
4 : อ๋อ
1 : อ๋อ
2 : อ่อววว

กวนติง..... จีมคิดในใจ

3 : โอเคค เจอกันสัก11.45เนอะ ใครอยากมาก็มา ไม่มาก็นกส่องผู้ลิมิเตด*อ่ะจ้า
4 : 'ส่งสติกเกอร์โอเค'

*ผู้ลิมิเตด คือ ผู้ชายที่หน้าตาดี แต่นานๆทีจะเจอ*

จีมโยนโทรศัพท์ทิ้งลงเตียงแล้วจับอกตัวเองด้วยความตื่นเต้น นี่เขาจะได้เจอรุ่นพี่ที่เขาแอบชอบมานานแล้วจริง ๆ หรอ รุ่นพี่ที่หาตัวได้ยากตั้งแต่สมัยเรียนเนี่ยนะ

ปึง! ปึง! ปึง!

"คร้าบบบบบ" จีมลุกขึ้นวิ่งไปเปิดประตู "เคาะเบาๆก็ได้ป้ะวะ"

มือของจีมสัมผัสที่กับลูกบิดประตูก็หมุนมันจนประตูเปิด "หวีรึปะ ปะ...เปล่า"

เมื่อจีมเปิดประตูแทนที่จะเป็นกวีในความคิดของจีมกลับเป็นผู้ชายร่างสูงโปร่ง ผิวขาวเนียนละเอียดจนจีมต้องเงยหน้ามองชายคนนี้

"พี่หลิน!???"

"หือ? อืออๆๆๆๆ รู้จักพี่ด้วยหรอ งั้นดีเลย!!!"  พี่หมอหลินท่าทางดูรีบลนแถมน้ำเสียงที่หนักแน่นผิดปกติคนทำให้จีมรู้สึก

"มะ มีอะไรหรือเปล่าครับ..."

"พี่ปวดขี้!! ห้องพี่น้ำไม่ไหลอ่ะ ขอใช้ห้องน้ำนะ ไม่ไหวละ ไปล่ะ" พี่หมอหลินพูดรัวเร็วยิ่งกว่าแรปเปอร์ วิ่งพุ่งเข้าห้องน้ำจีมทันที จนจีมหลบพี่หมอหลินแทบไม่ทัน

หมดกันพี่หมอกู -______-


(50%)

พาร์ท 50% แรกเป็นของ #หลินฮุน น้าา 
อีก 50% หลังเป็นของ #แบคฮวี ค้าบ 
จะอัพต่อพรุ่งนี้ ขอโทษที่ให้รอนานนะจ้ะ 

SHARE

Comments

seniorswu
4 years ago
มาแต่งต่อด้วยนะ! 55
Reply