ที่แห่งนี้ ღ ll ตอนที่ 2 : คุณก้นดก


ตอนที่ 2




กลับเข้าสู่ช่วงชีวิตเด็กหอครับ เอาตรงๆแบบไม่เอียงซ้ายแบบไอ้อู๋นี่ผมบอกเลยว่าก่อนหน้าจะเข้าหอเนี่ย ก็แอบเปิดเวปส่องบ้างนะครับว่าสภาพหอในเป็นอย่างไรบ้าง รูปที่ได้ก็...



ก็เอ๊ะ...



กูจะอยู่รอดจริงหรอ



อย่าว่าเป็นลูกคุณหนูมาจากไหนเลยครับ ผมนี่ชาวกรุงเที่ยน ชนชั้นกลาง แต่การแชร์ห้องรวมกับชีวิตอื่นนอกจากแมลงสาบนี่ไม่เคยเลยครับ ได้แต่แอบเบะปากงอแงกับแม่ไปสองสามรอบ สุดท้ายก็ยอมรับชะตากรรมมาตกอยู่หอสามห้องห้าหนึ่งสี่ เมทของผมก็มีกันอยู่สามคน พละ วิศวะและมนุษย์ แตไหงตกกลางคืนไม่รู้แตกหน่อมาจากไหนนับชีวิตได้ก็เกือบสิบคน อบอุ่นดีครับ อบอุ่นจนกลิ่นตีนอบ อยากจะถามว่าล้างตีนครั้งสุดท้ายนี่ชาติที่แล้วหรอ ขมคอเลยโว้ย



กิจกรรมของชาวเด็กหอเราก็ตื่นเต้นดีครับ เริ่มจากการที่ห้องผมอยู่ชั้นห้าแต่เสือกไม่มีลิฟต์ ของก็ดันขนมาเหมือนทางบ้านไม่ต้อนรับ ตื่นเต้นครับ จะตกบันไดตายตอนไหนก็ไม่รู้ แล้วมันเป็นอะไรไม่รู้นะครับต้องมาเมื่อยชั้นที่สี่เท่านั้น วันแรกเข้าหอชีวิตผมนี่ตื่นเต้นมาก ไม่ตกบันไดตายก็กล้ามเนื้ออักเสบตาย



ตื่นเต้นสองคือห้องน้ำรวม แบบมันก็ไม่ใช่มีอ่างใหญ่ๆแล้วตักอาบแบบตามค่ายหรอกครับ มันก็เป็นห้องๆให้อาบเหมือนตามสระว่ายน้ำเนี่ยแหล่ะ แต่แบบมันก็อาบรวมอยู่ดี เรียกได้ว่าเป็นการอาบน้ำแบบกึ่งพับบลิค ข้อนี้ขอปิดหัวนมเขินอายเล็กน้อย คือแบบเหมือนถูกริดรอดสิทธิส่วนบุคคลในการอาบน้ำ คือถ้าคุณมีนิสัยติดเปิดเพลงดังๆในห้องน้ำตอนอยู่บ้านคุณจะทรมาณหน่อยครับ



บางอารมณ์ก็อยากซอมเบิ่งอยู่เด้อดังๆแต่ก็ทำได้แค่ร้องเพลงเชพออฟยูของเอ็ดชีรานแทน เดี๋ยวชีวิตไม่คูล


ตื่นเต้นนะครับ ตื่นเต้นกับการเลือกเพลย์ลิส อย่างบางคนนิยมดนตรีไทยมาอาบตอนดึกมันก็มีหลอนกันบ้างหน่อยๆ อ้อ แล้วก็การเสี่ยงโดนเพื่อนแกล้งดึงเสื้อผ้าไปแถมเวลาอาบยังต้องสำรวจดีๆก่อนด้วยเผื่อหน้าต่างมีหูประตูมีรู



ตื่นเต้นที่สามครับ ยันต์กันสินกำ อันนี้ตอนแรกก็งงครับ ทำไมต้องเหยียดสินกำอะไรเบอร์นั้น บางคนเล่นกูเกิ้ลคำว่าห้องนี้ไม่มีสินกำมาสิบภาษาเลยครับ แต่ปรากฏเปล่าครับ พวกเรายินดีต้อนรับเด็กสินกำมาก ก็แค่ความเชื่อที่ส่งต่อกันมาครับ ไอ้ผมก็สายกดแชร์ 99 แล้วได้บุญกับสวัสดีวันจันทร์แชร์ต่อจะมีวันที่สดใสอยู่แล้วก็ไม่พลาดที่จะไปแปะยันต์กันสินกำเป็นภาษาเกาหลีกับเขาบ้าง



สรุปเด็กมนุษย์เกาเดินมาเคาะห้องบอกที่เขียนแปลว่าอยากไปลำพูนเอามาแปะทำไม นี่งงมาก กูเกิ้ลทำพิษ จากสินกำเป็นลำพูน มึงบ้าป่ะเนี่ยพี่เกิ้ล!!!! 




อ่ะ ตื่นเต้นต่อมา...

“แปะเลย!!!!!!!!!!!!!”



“สัดๆไอ้เป๋า มึงกูให้มึงแปะก้นกระดก มึงไปแปะยุงทำไมไอ้สัด”



“เอ้าไอ้ก็กูคิดว่าก้นดกป้ะ ตัวใหญ่เกือบเท่าแมลงวัน”



ครับ...



นี่คือพิธีกรรมหลักที่ชาวหอในองครักษ์ต้องได้ทำนั่นก็คือ...







...พิธีฆ่าก้นดก





อ่ะงงเด้ งงเด้ แมลงไรวะก้นดก มันคือแมลงก้นกระดกครับ ชื่อแบบกระแดะชื่อแมลงเฟรชชี่ ส่วนชื่อประจำรั้วมศวเรียกแมลงนรก เป็นแค่แมลงมาทำเทียบชั้นเป็นแมลงเฟรชชงเฟรชชี่ 

มันเป็นแมลงที่จะทำมาเป็นเดินเล่นแฟชั่นวีคบนแขนขาชาวบ้านแล้วปล่อยบอมบ์เบิร์นผิวกันไปไม่ทันตั้งตัว วิธีฆ่าให้ปลอดภัยคือรัดคอมันให้ขาดอากาศตายด้วยการแปะสก๊อตเทปทับครับ ก็โชว์ความศิลป์ได้เลยครับ จะแปะกากบาทหรือแปะเป็นรูปหัวใจก็แล้วแต่หัวใจจะสั่งมา



“เห้ย ไอ้หลิน มึงทำอะไรวะ” ผมตะโกนถามไอ้หลิน เด็กมนุษย์อิ๊ง จริงๆชื่อหลินฮุ่ย พอดีเกิดตอนแพนด้ากำลังฮิต หน้าตาก็ดูลูกครึ่งอยู่เหมือนกันครับ ปัจจุบันทำตัวงงนอนอยู่บนเตียง ไอ้เวร มึงหล่อไร้ประโชยน์จริงๆ จะสั่งให้ก้นดกไปทำรังใต้เตียง!!



“กูแกล้งตายอยู่”



“มึงแกล้งตายทำไม”



“แด๊ดดี้บอกเจออะไรน่ากลัวให้แกล้งตาย”

ไอ้เจี๊ยบที่มือถือสก๊อตเทปอยู่ถึงกับทำหน้างง เจี๊ยบนี่อยู่วิศวะครับ จริงๆไม่ได้ชื่อเจี๊ยบแต่ชื่อจ่อย พอเข้าเมืองดัดจริตชีวิตต้องป๊อปเลยสถาปนาชื่อตัวเองว่าเจี๊ยบแทน สงสัยชอบดูแฟนฉัน

“แล้วเวลายูเจอผียูทำอะไรหลิน” ไอ้เจี๊ยบตะโกนถามไอ้หลิน 



“ไอหลบในโอ่ง”



...ไทยแท้สัดๆ



นี่มึงลูกครึ่งอะไรของมึงเนี่ย!!



“โวะ!!! ไอ้เป๋า มึงแปะดิสัด”



“ไรวะ มึงดิแปะเจี๊ยบ กูกลัวแม่งปีนกู” กลัวนะครับ เกิดมันพิโรธบินขึ้นหน้าปล่อยพิษใส่งี้ผมต้องเกือบหมดหล่อแน่



อะไรนะครับ? ทำไมแค่เกือบ?



อ่า ก็ผมหล่ออ่ะครับ ยังไงก็หล่อ



“ไม่เอาอ่ะ ไอ้หลินมึงแปะดิ๊”



“โนฟัคกิ้งเวย์ครับ เดี๋ยวมันกัดไอ”



“ไอ้สัด ก้นกระดกไม่ใช่หมามันกัดไม่ได้”



“ซอรี่ พอดีไอเด็กนอก มึงก็แปะไปสิครับ ไอแกล้งตายอยู่” เด็กนอกอะไรของมึง อิมพอร์ตลาดพร้าวงี้หรอ โวะ



ปั้ง!!



แหมะ!!



“กลับมาแล้วพวกมึง”



“เห้ย!!”



“อะไรวะ...” ไอ้เรนมองมาที่พวกผมที่โวยวายอย่างงงๆ ไม่โวยได้ไงครับ แม่งเหยียบน้องดกคาตีนไปแล้วเรียบร้อย คือไอ้แมลงตัวนี้ มันเป็นแมลงไม่เจ๋งจริงครับ แม่งเล่นพวก วิธีของมันคือมันจะกระจายน้ำเหลืองของมันถ้าเราตีมันแตก ไม่ได้ดีเหมือนเอสเอ็มอีตีแตกครับ คือถ้าน้ำเหลืองมันแตกเนี่ย พวกมันจะรีบสาระแนหน้ามาช่วยทันทีเพราะงั้นจำไว้นะครับเจอก้นดกให้ห้ามตีห้ามแตะให้เป่ากับแปะเท่านั้น!!



ซึ่ง...



ไม่ทันแล้วโว้ยยยย!!!



“เรน มึงเหยียบก้น!!”



“ก้นใคร”



“ดก”



“ใครคือดกวะ” ญาติฝ่ายแม่กูมั้ง ถุ้ย!!



ยังอีก ยังไม่หยุดงง



“มึงเหยียบก้นกระดก!!”





เอาเป็นว่าวันนั้นเงาแค้นก้นกระดกก็ไปตกอยู่กับยอดชายนายหลินฮุ่ยครับ วงวารรัวๆ โดนเข้าให้ที่แขน เห็นมันโทรไปฟ้องแด๊ดดี้อยู่ว่าคำแนะนำไม่ได้ผล อุตส่าห์แกล้งตายเนียนจนหลับจริง ทำไมน้องหลินถึงโดนก้นดกกัด ก็บวมเป็นตุ่มใสไปตามท้องเรื่องครับ สงสารก็สงสาร สมน้ำหน้าก็สมน้ำหน้า



ช่วงแรกมันอาจจะยากแต่พอได้ปรับตัวแล้วตอนนี้พวกเราก็สามารถต่อสู้กับก้นกระดกได้แล้วครับ แปะกันสนุกสนาน ยิ่งไอ้หลินนี่แค้นหนักครับ แม่งพกไปแปะต่อห้องข้างๆด้วย





เป็นไงหล่ะครับชีวิตเด็กหอของผม





น่าสนุกใช่ไหมหล่ะ : )







กดเรคคอมเมนต์กดคอมเม้นต์กดไลค์กดแชร์พร้อมพิมพ์ 99 จะได้บุญนะคะ

อยากลองมีแทคบ้างเหมือนกันแต่คิดไม่ออกจริงๆ ถ้ามีก็คงอยากให้เป็น #ปะดิ๊วคลอง16 
555555555555555555555555555555555555555555555 บ้านนาเว่ออ

มาอยู่กับวิถีเด็กหอกันก่อนไปวันจบอัตลักษณ์ซักพักนะคะ แหะๆ






SHARE

Comments