นายนี่มัน.....

Roommate (รัก)เพื่อนร่วมห้อง :1:

จีน ดูแลตัวเองดีๆนะลูก

ผมเป็นคนนึงที่ไม่เคยออกมาอยู่ข้างนอกคนเดียวแบบนี้ แม่ก็เลยค่อนข้างเป็นห่วง แต่ผมอยากจะบอกแม่ว่า แม่ครับ ผมเป็นผู้ชายนะ แต่ก็ทำได้แค่พยักหน้าแล้วยิ้มให้แม่ แล้วบอกลากันเพียงเท่านั้น 

ผมทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมห้องที่อยู่ด้วยกันเกือบครบทุกคนแล้ว เหลืออยู่คนนึงครับ ผมยังไม่เจอเค้าตั้งแต่ผมเข้าห้องมาจนถึงตอนนี้ก็ประมาณหกโมงกว่าแล้ว

แอ้ดดดด....

"อ้าวไอ้หลิน หายไปไหนมาทั้งวันวะ นี่จีน เมทพวกเรา เพิ่งมาวันนี้"

โช เพื่อนร่วมห้องของผมพูดขึ้นขณะที่ผู้มาใหม่กำลังปิดประตูห้อง

"........"

เขาไม่ตอบอะไรแต่ล้มตัวลงนอนเล่นโทรศัพท์แทน

"วะ...หวัดดี" ผมทักทายเขา
"อืม"
"......"

ไปต่อไม่ถูกเลยครับ เขาหันมาหน้าทางผมแต่ไม่ได้มองผม พอตอบเสร็จเค้าก็หันไปเล่นโทรศัพท์เหมือนเดิม

"เอ่อ คือไอหลินมันเป็นคนกวนตีนแบบนี้แหละจีน อย่าไปถือสามันเลยนะ"
"อือ เข้าใจแล้วหล่ะ"

สงสัยโชจะเห็นผมหน้าเสีย เลยหันมากระซิบผมแก้ตัวให้เพื่อนตัวดีที่นอนไม่สนใจโลกอยู่ทางนั้น 

เป็นการเจอกันครั้งแรกที่ผมอึดอัดมากเลยครับ คือนี่ไม่คิดจะพูดอะไรกันเลยหรือไง ผมต้องทนกับคนแบบนี้ไปเป็นปีเนี่ยนะ ตาย ตายกันพอดี คิดไปคิดมาผมก็เริ่มหิวแล้วละครับ ไปหาอะไรกินดีกว่า

"โช งั้นเราขอตัวไปกินข้าวก่อนนะ หิวมากเลย"
"ไปด้วยดิ เราก็หิวอ่ะ ถึงเราจะเพิ่งกินไปเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วก็เหอะ"
"ฮ่าๆ โอเคๆ ไปก็ไป" 
"เคๆ เห้ย ไอ้หลิน กูไปข้าวกับจีนนะ เดี๋ยวมา"
"........."

ไม่มีการตอบรับใดๆ ถ้าผมเป็นโชจะเดินไปบีบปากซะที แต่โชก็ทำเพียงแค่เดินไปสะกิดแขนทีนึงแล้วเดินออกมาเลย

อาหารของที่นี่รสชาติก็ดีนะครับ ราคาก็ถูก น้ำขวดละ5บาทเองครับ ที่ร.ร.เก่าผมยังแพงกว่านี้เลย
ผมกับโชมีโอกาสได้คุยกันตอนกินข้าว ถึงได้รู้ว่าโชเป็นเพื่อนกับหลินมาตั้งแต่มัธยมแถมโชคดีมากๆได้อยู่ห้องเดียวกันอีก แล้วก็ได้รู้อีกว่า โช เป็นคนที่กินข้าวเยอะมากๆ ถึงขนาดมีฉายาประจำตัวว่า "โชห้ามื้อ" แต่หุ่นของโชก็ยังดีอยู่ ผมหล่ะอิจฉาจริงๆ หลังจากกินข้าวเสร็จผมกับโชก็ไปเดินย่อยนิดหน่อยก็กลับมาที่ห้อง 

"กลับมาแล้วครับเพื่อน"

โชพูดกับหลินพร้อมทั้งกระโดดไปนอนข้างๆ แต่หลินก็ทำเพียงแค่เหล่มองเท่านั้น

"คุยกับมึงเหมือนคุยกับก้อนหินบนเสาไฟฟ้า ชิ!"

โชแอบบ่นเพื่อนเบาๆ แล้วก็หันมาคุยกับผม

"จีนไปอาบน้ำก่อนก็ได้นะ จะได้พักผ่อน"
"อื้อ งั้นเดี๋ยวเราไปอาบน้ำก่อนนะ"

ผมกลับมาจากอาบน้ำ โชเค้าก็หลับไปแล้วหล่ะครับ ส่วนคนอื่นในห้องก็หลับบ้าง เล่นโทรศัพท์บ้าง ส่วนอีกคนนอนคลุมโปงไปแล้วครับเลยไม่รู้ว่านอนหรือยัง แต่ขอคิดว่านอนแล้วละกัน ผมปิดไฟในห้องเพราะจะได้พักผ่อนกันซะที 

"ปิดไฟทำไมวะ!!" 

ยังไม่ทันที่ผมจะเดินถึงเตียง เขาก็เด้งตัวขึ้นมานั่งพร้อมกับส่งเสียงดังขึ้นมา

"เห้ย ตกใจหมดเลย ขอโทษนะหลิน เรานึกว่านอนกันแล้ว"
"กูชื่อรินทร์"
"อ้าว เห็นโชเรียกว่าหลิ...."
"ก็บอกว่าชื่อรินทร์ไง!!"
"เออๆ รินทร์ก็รินทร์ จะเสียงดังทำไม"
"เรื่องกู"

พูดจบ ก็ลงไปคลุมโปงนอนเหมือนเดิม ผมคิดว่าวันนึงผมคงลงไม้ลงมือกับเขาแน่ๆ

นายนี่มัน........
TBC.



สวัสดีค่ะทุกคนนน ที่มาแต่งนี่ไม่ใช่อะไรเลย เพราะอยากได้บั้ม แต่ก็ไม่รู้จะได้ไหม 5555555
ก่อนอื่นจะบอกว่า เราไม่รู้ว่าหอชายกับหอหญิงรูปแบบห้องมันเหมือนกันหรือเปล่า เลยไม่กล้าลงรายละเอียดอะไรมาก รู้แค่ว่าเป็นห้องน้ำรวม 
-อิมเมจตัวละคร-
จีน = จีฮุน
รินทร์(หลิน) = ควานลิน
โช = ซอนโฮ

แงงง นี่ยังเป็นแค่ตอนเริ่มต้นอยู่น้า เพิ่งเข้าหอเอง จะมีฉากอัตลักษณ์ในตอนต่อไป รอกันด้วยน้า เรื่องนี้เรื่องแรกด้วย ถ้าผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยนะค้าาา สุดท้ายนี้ บ๊ะบายยย 👋

▶พูดตุยกับไรท์ได้ที่ inbox ใน storylog หรือ ทวิตเตอร์ที่ @pngonly ก็ได้นะจ๊ะ 


SHARE
Written in this book
roommate (รัก)เพื่อนร่วมห้อง
ฟิคชั่นเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อร่วมกิจกรรมกับเพจ 'พี่มศวพาน้องสอบ' [END]

Comments

ampistha
4 years ago
แต่งแล้วจะได้บั้มหรอ เราไม่ได้ฟังที่เขาบอกอ่ะเธอ 
Reply
seniorswu
4 years ago
ใช่จ้าา อ่านรายละเอียดได้ที่หน้าเพจหรือบล็อกพี่ได้เลยย ;)
Jeannn
4 years ago
พี่สุดยอดมากกก ตกหลุมรักตัวละครที่ชื่อจีนเลย อิอิ
Reply
oh_little_girl
4 years ago
ขอบคุณน้าาาาา ❤❤