นิ่งไม่รู้..ดูไม่ออก
.......มศวองค์รักษ์.....
  งานอัตลักษณ์เป็นงานปฐมนิเทศนิสิตใหม่ของมศวทุกคณะต้องมางานนี้ เราจะได้เจอเพื่อนเยอะๆนั่นเป็นสิ่งที่เราชอบมากที่สุด...
เราเป็น1ใน5หมอได้นั่งใกล้ๆหมอด้วย มันทำให้เราตื่นตาตื่นใจกับคณะข้างๆ
เขาหล่อ เขาผมสีทอง เขานั่งนิ่งๆ ไม่ยิ้ม เล่นโทรศัพท์และแอบหลับ ไม่รู้ทำไมเขาถึงดูดีมากๆในสายตาเรา ซึ่งเป็นวันแรกที่เราได้เห็นเขาในรูปลักษณ์แบบนั้น
..วันต่อมา..
เขาย้อมสีผมแต่เราจำหน้าเขาได้ เขาก็ยังดูดีน่ารักเหมือนเดิมแต่ดูสนุกสนานขึ้น
เล่นโทรศัพท์น้อยลง เล่นกับผู้หญิงมากขึ้น ทำให้ใจเราสั่นนิดๆ ไม่รู้ว่ารู้สึกอะไร แต่ชอบสังเกตเขาบ่อยๆ เพราะคณะเราเงียบๆคณะอื่นไม่ค่อยเล่นโค้ตด้วย คณะเราเลยเหงาๆ แต่ว่ามีช่วงนึงหมอเขาหันมาเล่นกับคณะเรา แล้วเราสบตากับเขา
เขายิ้มให้เรา ทำให้เราลืมเนื้อเพลง ทำได้แค่ตบมือแล้วยิ้มเท่านั้น มันเป็นอะไรที่โครตจะมีความสุข อารมณ์ดีทั้งวันแม้จะไม่มีใครเล่นโค้ตกับเราเลยหลังจากนั้น..

วันที่2ของงานอัตลักษณ์..
   เราไม่เห็นเขาอ่ะ. เขาหายไปไหนถามเพื่อนก็ไม่มีใครเห็น ทำยังไงดี รู้สึกร้อนแปลกๆๆ พยายามมองหา ให้เพืื่ื่ื่อนช่่่่่่วยหาก็แล้วก็ไม่เจอ ได้แต่นั่งรอให้้้้เวลาผ่านไปจนกว่าเขาจะมา จำแทบไม่่่่่่่ได้ว่าวันนั้นมีกิจกรรมอะไรบ้างรู้แค่ว่าเรารู้้้้สึกสนุกกับกิิจกรรมนั้นจนไม่ได้มองเขาจนกระทั่ง
ตอนเดินกลับหอเราถึึึึงเห็นว่าเขานัั่ั่ั่งอยู่ด้านหลัง อ้าวว ไปไหนมานะ
SHARE
Written in this book
you
Writer
babrody
Newwriter
Begin feeling

Comments

maaaayday
4 years ago
กายภาพเหรอครับ 5555
Reply
babrody
4 years ago
ใช่ค่ะ5555