สืบ นาคะเสถียร - เสียงปืนสะท้านแรงฝัน
บทความนี้ขอมอบแด่
1 กันยายน-วันระลึกถึง สืบ นาคะเสถียร



สืบ...เมื่อมีใครเอ่ยนามคนๆ นี้ ผมเชื่อว่าเราต่างเคยคุ้น ไม่ว่าคนรุ่นใหม่จะรู้จักเขามากหรือน้อยเพียงไรก็ตาม

สืบ นาคะเสถียร คือผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่ง 
ผู้ชายธรรมดาที่เรียนจบปริญญามีงานทำเหมือนคนอื่นๆ 

แต่ความตั้งใจ มุ่งมั่นแน่วแน่ที่สะท้อนออกมาให้เห็นทั้งในชีวิตและวิถีการทำงานของเขา หาใช่เรื่องธรรมดาสามัญ
เพราะทั้งหมดทั้งมวลนั้น ไม่ได้เป็นไปเพียงเพื่อตัวเขาเองหรือคนสำคัญในชีวิต
มันกลับเป็นธรรมชาติ ป่าไม้และสัตว์ป่า

มนุษย์ปุถุชนผู้อุทิศตนและมอบอุดมการณ์ของชีวิตแด่สรรพสิ่งอันทรงคุณค่า มองเห็นความสลักสำคัญของสิ่งเหล่านี้ที่มีต่อมนุษย์

สัตว์ป่าและป่าไม้คือธรรมชาติ ต่างเกื้อกูลกันและกัน ค้ำจุนสมดุลของโลก โลกใบนี้จะยังคงงดงามเฉกเช่นในอดีตกาลที่มันเคยเป็น

แต่แม้ทุกคนจะตระหนักรู้อยู่ในใจ หลายคนกลับมองไม่เห็นวิถีทางอันจะธำรงไว้ กลับมองเห็นเพียงวิถีแห่งการครอบครอง และแสวงหาผลประโยชน์จากมัน
ทั้งการค้าขาย ยึดพื้นที่ธรรมชาติเป็นของตัว ปลูกสิ่งก่อสร้างที่เอื้อแก่ตนเอง โดยไม่สนใจว่าจะต้องทำลายอะไรลงไปบ้าง 
ก็คือสัตว์ป่า ต้นไม้ และโลกใบที่พวกเขาอาศัยอยู่นี่แหละ
เหล่านี้หาใช่การมองเห็นความสำคัญของธรรมชาติอย่างแท้จริงไม่

มีผู้คนมากโขมองเห็นคนผิด เห็นความผิด แต่ไม่ได้พยายามช่วยเหลือ ไม่พยายามต่อต้าน ขณะที่หลายต่อหลายคนใช้พลังแรงใจแรงกาย ทุ่มเทเพื่อมันอย่างแท้จริง และมีบางคน--มอบชีวิตทั้งชีวิตให้กับมัน



วันที่ 1 กันยายน ปี 2533  เสียงปืนในตอนเช้ามืด ณ ห้วยขาแข้ง 
คือเสียงเปรี้ยงที่ปลุกใจคนไทยอย่างมหาศาล ให้เลือดเนื้อได้เต้นเร่าไปกับการสูญเสีย พลังแห่งความตาย--ทรงคุณค่ามากมายนัก
เพราะมันกลายเป็นแรงกระตุ้นและผลักดันให้คนอื่นๆ ได้หันมาประจักษ์สิ่งที่คนๆ หนึ่งพยายามทำ ให้เราได้รับรู้ร่วมกัน หลอมรวมแนวคิดเป็นปึกแผ่น แนวคิดที่หวังสร้างความดี อุทิศตนให้ชีวิตนี้นั้นมีค่า และวันใดที่เราตาย ความตายของเราจะไม่ไร้ความหมาย เราจะทิ้งอะไรไว้มากมายให้แด่คนที่ยังอยู่



สืบ นาคะเสถียรแรกเริ่มนั้นเป็นข้าราชการ ทำงานให้กับกรมป่าไม้ ปฏิบัติงานเพื่อรักษาป่าไม้และสัตว์ป่าในหลายรูปแบบ กระทั่งเริ่มศึกษาและทำงานอย่างจริงจังเกี่ยวกับผลกระทบจากมนุษย์ต่อสภาพแวดล้อม ทั้งป่าพรุโต๊ะแดง เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร (เขื่อนน้ำโจน) เขื่อนเชี่ยวหลาน ทั้งสัตว์ป่าที่ใกล้จะสูญพันธุ์ของพื้นที่ต่างๆ  และอื่นๆ อีกมาก แล้วยังพื้นที่ที่ทุกคนต่างทราบกันดี เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง--คือพื้นที่แห่งใหญ่ เต็มเปี่ยมด้วยความอุดมสมบูรณ์ ทั้งพรรณพืชและสัตว์นานาชนิด ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะถูกทำลาย สืบเขียนรายงานเพื่อเสนอองค์กรยูเนสโกให้รับรองเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้งเป็นมรดกโลก แต่ไม่ได้รับการตอบรับแต่อย่างใด ไม่เพียงสาเหตุนี้ แต่ชีวิตของเขายังเต็มไปด้วยความเสี่ยงจากคนใหญ่คนโตที่จ้องทำลาย อีกทั้งการกระทำของเขายังไม่ได้รับการยอมรับและสนับสนุนอย่างแท้จริง

สืบ นาคะเสถียร ตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง 
ถ้อยคำหนึ่งที่ผมขนลุกทุกครั้งที่ได้อ่าน
คำพูดของสืบ

"ผมคิดว่าชีวิตผมทำได้ดีที่สุดแล้ว เท่าที่ผมมีชีวิตอยู่
ผมคิดว่าผมได้ช่วยเหลือสังคมดีแล้ว
ผมคิดว่าผมได้ทำตามกำลังของผมดีแล้ว
และผมพอใจ ผมภูมิใจสิ่งที่ผมทำ"


จีรนันท์ พิตรปรีชา มิตรสหายของ สืบ นาคะเสถียร เขียนกลอนบทหนึ่งไว้

"หนึ่งเปรี้ยง!  ปืนลั่นสะท้านป่า
หนึ่งวูบไหวผวา .. ทั้งป่าลั่น
หนึ่งคืน ... นานยาวราวกัปกัลป์
หนึ่งฝันฟุบแล้วลับแนวไพร
หนึ่งคน ควรค่าคารวะ
สืบสร้างสัจจะ ยิ่งใหญ่
หมื่นคำร่ำหาอาลัย
รวมใจสืบทอดเจตนา"


ราวปณิธานอันก้องดังของชายผู้นี้

ผมว่าอีกสิ่งที่เราได้ตระหนัก คือเขาได้กลายเป็นดั่งแรงบันดาลใจให้กับผู้อื่น ไม่เพียงแต่เรื่องที่เขาทำ แต่คือทุกเรื่องราว ทุกความใฝ่ฝันของผู้คน รวมทั้งตัวผมเอง--จงอย่ายอมแพ้ แม้ว่าทางข้างหน้าจะรกชัน และหากก้าวพลาดไปเพียงนิด ก็อาจร่วงหล่นสู่หุบเหวเบื้องล่าง ด้านล่างนั้นจะเป็นหญ้าผืนนุ่มสีเขียว และมีดงดอกไม้งดงามรอรับ หรือหนามแหลมคมรอทิ่มแทงก็สุดรู้ รู้แค่ว่ามีแสงสว่างในใจตน มุ่งหมายถึงมัน ใช้ลำแสงนั้นเป็นดังไฟนำทางที่ไม่มีวันมอดดับ แล้วไม่ว่าเราจะเดินทางไกลแสนไกล ช้าหรือเร็ว ขอแค่อย่าหยุดเดิน--ก้าวต่อ
ระหว่างทางนั้นอย่าลืมมีความสุขไปด้วย ไม่นานเกินรอหรอก เส้นชัยจะปรากฎอยู่ตรงหน้า ความฝันจะเป็นจริง
เหมือนที่ผมคอยเตือนตัวเองอยู่บ่อยครั้ง แม้แต่ขณะปัจจุบันนี้ ผมเองก็ราวกับอยู่ในความฝันของตนแล้ว
คือเป็นกระบอกเสียงของความดีงามผ่านตัวหนังสือ





ลงชื่อ
2 กันยายน ปี 2560


ปล.ผมเขียนตรงไหนผิดบอกได้นะครับ ยังไม่ได้ทวน ปวดตาไม่ไหวแล้ว ฮ่าๆ
SHARE
Writer
sleepinghuman
นักหัดเขียน
คนเดียวกับ sleepingman เน้อ

Comments