ผมกับซายูริ
ผมถามซายูริว่า มันจะอีกนานเท่าไหร่กัน
ซายูริตอบผมว่า อีกไม่นานหรอก เรื่องทั้งหมดมันจะจบลงแล้ว
ผมถามซายูริอีกว่า ทำไมมนุษย์จึงตะกละกันนัก
ซายูริย้อนผมว่า แล้วอะไรกำหนดให้ความตะกละเป็นสิ่งน่ารังเกียจ
ผมบอกเธอว่า เพราะมนุษย์ตะกละเลยทำให้มนุษย์คนอื่นเสียใจ
ผมแค่วาดฝันถึงโลกในอุดมคติ ที่มนุษย์ไม่ตะกละ อยากครอบครองนู่นนี่นั่น อยากตวัดทุกอย่างที่น่ากินเข้าปาก โลกแบบนั้น จะไม่มีการก้าวก่ายซึ่งกันและกัน
ผมกำลังฝัน....
ซายูริบอกว่า ผมน่ะ เพ้อเจ้อ ความคิดของผมกำลังฝืนธรรมชาติ
โลกมันเป็นแบบนี้มานานแล้ว และจะเป็นต่อไป ความอุดมคติต่างหากที่มาทีหลัง
ผมเถียงซายูริไม่ออกหรอก...มันก็ดูจริงอย่างที่เธอว่า
ผมย่อส่วนความฝันนั้นให้เล็กมากที่สุดเท่าที่จะมากได้ไว้ในลิ้นชักเก่าๆในซอกหลืบของความคิด

SHARE

Comments