วันที่แย่ที่สุดในถ้วยโอลวันติน 1 แก้ว

(1)

โอลวันตินร้อนๆหนึ่งถ้วยที่วางอยู่ตรงหน้า มันทำให้อยู่ดีๆอยากจะเล่าเรื่องหนึ่ง สำหรับผมมีเรื่องราวทั้งดีและแย่ที่สุด มันคือสองสิ่งที่เปรียบเหมือนน้ำตาลและนมสด ที่ทำให้โอลวันตินกลมกล่อมจนหยดสุดท้าย

ขณะดื่มโอลวันติน ก็เลื่อนดูสเตตัสในเฟสบุ๊ค แล้วอยู่ดีๆมันขึ้นสเตตัสของเมื่อสี่ปีที่แล้ว
วันที่แย่ที่ไม่อยากเกิดขึ้น...มันก็เกิดขึ้นจนได้
ผมหลับตาแล้วนึกถึงวันนั้น

วันที่เจ็บปวดที่สุด

แล้วเป็นวันที่อยากจะลบออกไปจากความทรงจำของข้าพเจ้ามากที่สุด


(2)

มันเกิดขึ้นตอนสมัยมัธยม ความที่เมื่อก่อนผมมองแง่บวกมาก มันเป็นช่วงม.4 ได้เจอเพื่อนใหม่ชั้นเรียนใหม่ หลายคนบอกว่าช่วงเวลานี้คือช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด

แต่สำหรับผมมันไม่ใช่แบบนั้น

หลังจากเวลาผ่านไป ผมก็ทำหน้าที่ทุกอย่าง เอาใจทุกอย่าง โดยไม่ได้แสร้งแกล้งทำ เพราะสิ่งที่เราทำคือเราช่วยด้วยใจจริง ขอบคุณก็โอเค ไม่ขอบคุณก็ไม่เป็นไร เราอยากช่วยพวกเขาเต็มที่

จนกระทั้งวันนั้นมาถึง

วิชาภาษาไทย จะมีงานหนึ่งเป็นงานกลุ่มแล้วแบ่งกลุ่ม ปรากฏว่าผมเป็นคนสุดท้ายที่ถูกเลือกหรือแทบจะไม่ถูกเลือกเลย เพราะส่วนใหญ่เขาจะเอาคนเก่งๆ คนที่สนิทมารวมกัน

แต่นั้นคือเริ่มต้นเรื่องราวทั้งหมด

หลังจากนั้นอีกสองปี ผมถูกลืมไปเลย ผมก็งงว่าเราทำอะไรผิด จนตอนที่เลิกเรียนวันหนึ่ง

พวกเขาพูดถึงผม

ไม่ใช่ชื่นชม

แต่นินทาว่าร้าย เหมือนผมเป็นคนเลว

กลับไปบ้าน ผมข่มน้ำตาตัวเอง มันเป็นอะไรที่เสียความรู้สึกมากๆ

หลังจากนั้นเวลาที่ผมจะแย้งหรือพูดชี้แจง พวกเขาทำเป็นหูทวนลมหรือด่าไม่เกรงใจ าวกับว่าผมไม่ใช่ส่วนหนึ่งของห้อง

จนจบการศึกษาผมไม่เสียใจที่ได้ด่าคืน แล้วสาบานว่าจะไม่นับถือเป็นเพื่อนกันอีกต่อไป....

นั่นล่ะคือวันที่แย่ที่สุดเลยล่ะ



(3)

หลังจากโอลวันตินหมดแก้ว ขณะที่เขียนพอคิดถึงวันนั้นก็รู้สึกเจ็บปวดที่สุด แต่สิ่งนี้ก็ทำให้เราได้บทเรียนว่า
ไม่มีใครรักเรา 100%  ต่อให้เราใจดีแค่ไหน เขาก็ยังเกลียดเราอยู่ดี

แต่หลังจากนั้นผมลดความคาดหวังลง เพราะมีคนๆหนึ่งบอกผมว่า

ถ้าเขาไม่อยากคบค้ากับเรา ก็ไม่ต้องไปโกรธเขา เรายังเจอคนจริงใจและมิตรแท้ได้อีก ขอแค่เราเป็นคนดีก็พอ

ขอบคุณสำหรับโอลวันติน 1 ถ้วย ที่ทำให้ได้เล่าระบายให้ทุกคนได้ฟัง




SHARE
Writer
DreamerWriter25
Rookie Writer
นักเขียน / นักฝัน (สมัครเล่น)

Comments