เอาแต่ใจ
คนทุกคนต่างล้วนมีนิสัยเสีย ใช่ เราเองก็มี
แต่เราพยายามเก็บมันไว้
เรารู้ตัวมาตลอดว่าเป็นคนเอาแต่ใจ
แต่คนส่วนใหญ่มักจะเห็นเราในมุมที่ชอบตามใจคนอื่น นั่นเพราะเราไม่อยากขัดใจให้มันวุ่นวาย

ความวุ่นวายมันน่ารำคาญนะ

แต่มีบางเวลาที่เราเก็บมันไม่อยู่ และไม่เคยคุมได้
คือตอนที่เรา เอาแต่ใจกับอะไรที่คิดว่าเป็นของตน
เราเอาแต่ใจเรื่องของใช้ เราอยากได้แบบนี้เราต้องได้ เพราะมันเป็นของเรา 
เราเอาแต่ใจเรื่องงาน เราคิดไว้แบบนี้ โปรเจคหัวข้อนี้เราต้องได้ เพราะเราเป็นคนรีเสิร์ช

เราเอาแต่ใจเรื่องคุณ

ใช่ เรารู้ตัว แต่เราไม่เคยบอก เพราะเราว่ามันงี่เง่า
เราคุมมันได้ดีเสมอมา จนกระทั่ง เราไม่สบาย

เคยได้ยินไหมที่เขาบอกว่า พอไม่สบายแล้วความรู้สึกทุกอย่างจะถูกคูณเพิ่มเข้าไป และมันเกิดขึ้นกับเรา

เรางอแง เราปวดหัว เราอยากนอน
แต่เราคิดถึง
เรางอแง เราคิดถึง เราอยากคุยด้วย
แต่คุณไม่ว่าง

เรารู้ ปกติเรารับฟังเหตุผล เข้าใจเสมอ
ไม่เคยงอแง เพราะเราเองก็เคยผ่านมา
แต่วันนี้ไม่ใช่ มันงอแง กลายเป็นตัวเราไม่ฟังเหตุผลที่ตัวเราเองอ้างถึงเลยสักนิด

เราตีกับความคิดตัวเองอยู่นานสองนาน
จนพาลไปหงุดหงิด และเริ่มพาลไปทั่ว
เริ่มคิดมาก และเริ่มจะหนีความคิดตัวเอง

เราจะตัดปัญหาด้วยการนอน
แต่จะนอนได้อย่างไร ถ้าในหัวยังคิดอยู่แบบนี้

ฝนก็ตก ใจก็ดิ่ง
เรานั่งคิด
หากพรุ่งนี้เราเล่าให้คุณฟัง ต้องโดนดุแน่เลย
แต่ยังไม่พร้อมจะเล่าตอนนี้นี่นา
กลัว

กลัวจะงี่เง่า จริงๆนะ
กลัวจะเอาแต่ใจ จริงๆนะ
กลัวจะน่ารำคาญ ..

ขอโทษที่เป็นคนที่งี่เง่าเอาแต่ใจ
แถมยังขี้ขลาดแบบนี้นะ .

"ฝนพาดิ่งเลย"
"โทษฝนอ่ะ"
"55 ก็คิดมากเองแหละ"

(ขอโทษที่พิมพ์ไปก็ร้องไห้อีกแล้ว 55 ขี้แยจังเลย)
SHARE
Written in this book
แค่ระบาย ให้มันหมดไป
ความรู้สึกที่ไม่ถูกตกตะกอน
Writer
Writebyme
เตาะแตะ หัดโต
เรื่องเล่าจากเราถึงคุณ

Comments

Harinong
11 days ago
อ่านแล้วรู้สึกน่ารักจัง
Reply