เปรียบเทียบ
ฉันเป็นเด็กซิ่วจากคณะทางสายวิทย์ มหาวิทยาลัยลำดับต้นๆของประเทศ มายัง คณะสายศิลป์ มหาวิทยาลัยลำดับกลางๆ ด้วยความตั้งใจของตัวเองว่าจะเข้าที่นี่ แม้คะแนนของฉันจะสามารถยื่นที่ๆสูงกว่าติดได้ไม่ยากก็ตาม

เพราะ ณ ตอนนั้น ฉันเชื่อว่าที่นี่จะทำให้ฉันมีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และความสุขได้

แต่ทุกอย่างค่อยๆพังทลายลงมาเมื่อฉันได้มาสัมผัสด้วยตัวเอง

มันทำให้ฉันเข้าใจ ทำไมคนถึงพยายามที่จะเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังระดับต้นๆของประเทศ

เพื่อน?
ไม่...สำหรับฉันเพื่อนที่นี่ใส่ใจฉันและไม่ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว

สภาพแวดล้อม?
ก็นิดหน่อย...มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ระบบและสังคม
ความยึดมั่นถือมั่นที่มีมากจนเกินไป และกลายเป็นการเหยียดมหาวิทยาลัยอื่น(ที่สูงกว่า)ของบุคลากร

รุ่นพี่ที่จัดกิจกรรม ที่ดูเป็นการทวงบุญคุณ

เพื่อนรุ่นเดียวกันที่เอาความคิดและอารมณ์ของตัวเองเป็นใหญ่ โดยไม่ได้แคร์ความรู้สึกของคนอื่น

ระบบการทำงานหรือการส่งเอกสารที่ไม่เคยมีเอกสารทางราชการแจ้งว่ามาให้ทำอะไรหรือเตรียมอะไร

และอีกหลายๆอย่าง

การเปรียบเทียบจึงเกิดขึ้น ฉันรู้ว่ามันไม่ควร แต่หลายๆอย่างที่นี่ ไม่ว่าจะเป็น รุ่นพี่ กิจกรรมรับน้อง แม้กระทั่งลุงวินมอ'ไซต์ มันกลับทำให้ฉันหวนคิดถึงที่เก่า ที่ๆเคยอยู่
ฉันรู้สึกแย่กับตัวเองที่ไม่มีความอดทนมากพอ ฉันเลือกที่จะไม่สู้ต่อ เพียงเพราะฉันไม่ชอบงานที่จะต้องทำ หรือเพียงแค่ความเหนื่อยจากการเดินทาง ไป-กลับ ระหว่าง บ้าน-มหาวิทยาลัย เกือบ 3 ชม. ไปกลับ ก็ 5-6 ชม. ไม่รวมเวลารถติดหรือมีกิจกรรมที่เลิกดึกๆอีก
แต่ที่นี่กลับทำให้ฉันยิ่งรู้สึกแย่ขึ้นไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ และเรื่อยๆ
ฉันรู้สึกแย่ตั้งแต่ยังไม่ได้เปิดเทอมเลยด้วยซ้ำ

แต่ฉันเป็นคนที่เลือกมันเอง...และฉันคงต้องรับผิดชอบความผิดพลาดของฉันเองหวังว่าฉันจะเข้มแข็งพอ

SHARE
Writer
BlueGreenTea
Just...
แบ่งปันเรื่องราว ความคิด ความรู้สึก เขียนไปเรื่อยๆ

Comments

Onesixthreecm
3 years ago
สู้ๆนะฮะ เข้ามากอด : )
Reply
BlueGreenTea
3 years ago
\กอด/ เป็นสิ่งที่ต้องรับผิดชอบค่ะ
Pepper
3 years ago
เป็นกำลังใจให้นะคะ
Reply
Goldensingha
3 years ago
เราว่าคุณทำได้ ไฟท์ติ้ง!!!!
Reply