Carpe diem ฉกฉวยช่วงเวลา ก่อนฟิล์มม้วนนี้จะหมดลง
ทุกครั้งที่ขึ้นฟิล์ม ตัวเลขหน้าปัดบอกฉันเสมอว่ามันกำลังหมดลง แต่ฉันไม่คิดมากอะไรเพราะมีฟิล์มม้วนสำรองมารอเปลี่ยน อันที่จริงชีวิตฉันก็เป็นแบบนั้นเริ่มต้น-จากลา แล้วก็เริ่มต้นใหม่ 
ฉันไม่กลัวการเริ่มต้น และคาดการณ์ล่วงหน้าเสมอว่าต้องจากลา ทั้งสองอย่างไม่เคยน่ากลัวเพราะฉันเรียนรู้ที่จะเว้นระยะห่างของความผูกพัน 

ยกเว้นกับครั้งนี้

มันคือจุดเริ่มต้นที่ดีในปีสุดท้ายของการเรียน มันคือความเปลี่ยนแปลงที่ฉันพร่ำบอกว่าตัวเอง
โชคดีซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อความบังเอิญทำให้ฉันได้รู้จักกับ 'รูมเมท'

'รูมเมท' คนใหม่ที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังมีเพื่อนร่วมห้องจริงๆ หลังจากต่างคนต่างอยู่กับคนก่อนมาตลอดสามปี  เพราะไลฟ์สไตล์ที่ไม่ตรงกันสักอย่างเราจึงเลือกที่จะนอนข้างกันเฉยๆอย่างนั้น 

แต่มันช่างต่างกับคุณ
คุณทำให้เราประหลาดใจตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน 
นิสัย คำพูด ่การแสดงออกของคุณทำให้เราแอบชื่นชมในใจ

รอยยิ้มของคุณทำให้เรามีความสุขและแอบยิ้มตาม
การนอนคุยกับคุณก่อนนอนเป็นสิ่งที่เราชอบที่สุดจนวันที่คุณไม่อยู่เงียบเหงา
ทุกครั้งที่เราเหนื่อย เราอยากกลับห้องบ่อยขึ้นเพราะรู้ว่าจะเจอคุณ
การมีคุณทำให้ห้องกลายเป็น comfort zone ไม่ว่าวันนี้จะเจออะไรมาการเจอคุณทำให้ฉันมีแรงตื่นขึ้นมาสู้กับมันต่อเสมอ

เราแอบเรียกคุณว่าแสงสว่าง  แอบแต่งตั้งคุณเป็นที่ชาร์ตแบต เป็นขุมพลังบวกที่ส่งมาให้เสมอแม้คุณจะเคยไม่รู้เลย

มาจนถึงวันนี้เราจึงแน่ใจว่ากำลัง "ชอบคุณ" 
ชอบมากเกินว่าที่รูมเมทคนหนึ่งจะรู้สึกต่อกัน...เชื่อเถอะ...เรารู้ดี...
เพราะเราไม่เคยกลัวที่จะต้องเสียใคร ไม่เคยกลัวว่าเวลากำลังจะหมดลง 
ไม่เคยกลัวว่าฟิล์มกำลังจะหมดม้วน

แต่ครั้งนี้เรารู้ดีว่าม้วนนี้ไม่มี "สำรอง"

ฉันคิดไปสะระตะ ว่าหลังจากนี้จะเป็นอย่างไร 
เมื่อหันมองด้านข้างแล้วไม่เจอคุณ ไม่ได้คุยกันก่อนนอน แหงนมองหน้าต่างไม่มีแสงไฟของคุณ
"ไม่มีห้องของเรา"
"ไม่มีแสงสว่าง ไม่มีทีชาร์ตแบต"

ฉันเคยคิดจะหยุดง้างขอฟิล์ม แต่ความเป็นจริงบอกฉันว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะคนขึ้นฟิล์มไม่ใช่ฉัน
"เวลา"  
สิ่งนี้ต่างหากที่ขึ้นฟิล์มชีวิตให้ฉัน ฉันได้แต่มองมันถอยหลังไปได้แต่พยายามบอกตัวเองให้ฉกฉวยมันเอาไว้

 เพราะพรุ่งนี้ฟิล์มม้วนนี้จะลดลง





SHARE
Written in this book
ม้วนฟิล์ม
Writer
Afilm
Memories collection
ภาพทรงจำบนแผ่นฟิล์มยังอยู่กับฉันแม้ว่าเรื่องในนั้นจะผ่านไปแล้ว

Comments

_piinya
15 days ago
กินใจมากค่ะT____T
Reply