before we met.
    เรามีโอกาสได้พบคนๆหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ สำหรับเราเป็นความรู้สึกพิเศษที่ได้รู้จักกับเขา ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วและไม่ทันตั้งตัว สำหรับเรามันออกจะไม่มั่นคงหากตัดสินใจอะไรบางอย่างในความคิดชั่ววูบ แต่คราวนี้เรากลับไม่มีความคิดแบบนั้น เราทบทวนปัจจุบันและคิดถึงอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเขา หลายสิ่งทำให้หัวใจเราพองโตอีกครั้ง

ส่วนตัวเราเป็นคนคาดหวังและมีปณิธานกับเรื่องราวในชีวิตสูง ไม่ว่าจะเป็น ความสำเร็จในหน้าที่การงาน ครอบครัว แม้กระทั่งเรื่องความรัก คนที่จะเข้ามาในชีวิตต้องเป็นอย่างไร แต่ที่ผ่านมานี้เรื่องบางเรื่องสอนให้เราละทิ้งบางอย่างที่สร้างบาดแผลให้กับหัวใจ และเข้าหาความเป็นจริงอีกครั้ง การกระทำที่ก่อให้สูญเสียความเป็นตัวเองไป อะไรไม่จำเป็นตัดได้ก็ตัด 

ซึ่งในมุมมองของความรักเรามองอะไรที่มันต่างจากเดิม เลิกคาดหวังให้คนที่เข้ามาดีพอ แต่เราอยากให้ความรักเป็นเรื่องที่พอดีและเดินเคียงข้างกันไปเรื่อยๆมากกว่า หนึ่งในนั้นการเข้าใจ ไว้ใจกันและกันนับว่าป็นเรื่องที่สำคัญ ต่างคนต่างต้องใช้เวลา และเราเชื่อมั่นในตัวเขา

   ขอบคุณที่เข้ามาสร้างความทรงจำให้กับเรา 
ตั้งแต่วันแรกที่เจอเขาชีวิตเรามันมีสีสันขึ้นนะ หลายสิ่งยังไม่ค่อยลงตัวกันเท่าไหร่ แต่เขาทำให้เราเห็นว่ามนุษย์มีหลายด้านมากกว่าที่เราเคยเจอมา

ถ้าจะให้เปรียบเทียบการมาเจอกันของเราและเธอ คงเหมือนหนังเรื่อง before sunrise ตอนนี้เราเองก็ไม่รู้ว่าอะไรเป็นเหตุที่ทำให้เราสนใจเธอขนาดนี้ แต่เราก้าวข้ามความรู้สึกนั้นมาแล้ว เราอยู่กับปัจจุบันที่รับรู้ว่าการมีเธอในทุกวันมันก็โอเคนะ ไม่แปลกหรอกที่เราตั้งหัวเรื่องว่า before we met ความหมายมันก็ตรงตัว เราอยากให้เธอโฟกัสกับปัจจุบันไม่ต้องสนใจอดีต แล้วก็ขอบคุณมากที่วันนี้ยังอยู่ด้วยกัน เราก็จะอยู่กับเธอนี่แหละ ถ้าเธอไม่ไปจากเราก่อนนะ


 
SHARE
Written in this book
ท้องฟ้าหม่นเกินกว่าจะลืมตามอง
รวมเรื่องสั้นที่ถ่ายทอดเรื่องราวส่วนตัวตลอด 1 ปี ที่มีร่างกายเป็นผ้าใบ โรคซึมเศร้าที่เปรียบเสมือนจานสีที่มีหลากหลายเฉด ผู้คนที่เข้ามาทั้งยังอยู่และหล่นหายเป็นพู่กัน สรรค์สร้างภาพวาดอันสับสนยุ่งเหยิงที่มีความงดงามในแบบของมัน เหมือนหัวใจของฉัน

Comments