โอ่โอว - รักแท้ - ข๊องเรา
โอ่โอว ... รักแท้ข๊องเรา ...
โอ่โอว ... รักแท้ข๊องเรา ...
มีเธอ มีเขา และเรานี่ไง
จะทำไง ... รักแท้ข๊องเรา

 
 
ชายล่วงเลยวัยกลางคนเล็กน้อยฮัมเพลงในลำคอเบา ๆ
เป็นบทเพลงที่ได้รับการแก้เนื้อร้องให้เข้ากับอารมณ์และใส่ทำนองเก่าของวงแฮมเมอร์เข้าไปสองแขนกำยำกร้านแดดเงื้อจอบขึ้นเหนือศีรษะก่อนเหวี่ยงลงมาบนพื้นดินข้างหน้า
ยกมือขึ้นป้องตาพลางหรี่มองเปลวแดดอันร้อนระอุ
ผ้าขาวม้าสีมอซอถูกยกขึ้นซับเหงื่อไคลที่ไหลย้อยลงมาตามกรอบใบหน้าเข้มขรึม
เขาหวังจะมีหญิงสาวสักคนมาคอยซับเหงื่อให้
หรืออาจจะวิ่งตักน้ำจากกระติกมาประเคนตอนที่เขาวางจอบเหล็กด้ามเก่าเขรอะสนิมด้ามนี้ลง
 


แต่มันก็ไม่เคยมี ...
 
 


เอาวะ! บางคนแม่งอายุเลยครึ่งศตวรรษยังไม่เจอรักแท้ก็มี
กูเพิ่งจะพ้น 30 มาไม่เท่าไหร่
เดี๋ยวก็คงมาเอง
 

 


นั่นเป็นความคิดเมื่อหลายปีมาแล้ว
เขาไม่ได้ออกตามหา - เพียงแต่เฝ้ารออยู่ที่นี่
บ้านไม้ใกล้พังปลายนา สุดขอบถนนของดินแดนชนบท
ห่างไกลตัวเมือง และเกือบจะร้างไร้ผู้คน
พอนึกได้เช่นนี้ เขาก็มักยิ้มให้กับตัวเองทุกครั้ง
...ถ้ามันจะมีใครสักคนหลุดเข้ามา คงต้องเป็นรักแท้แล้วล่ะ ถึงตามหากูเจอได้...
เพราะฉะนั้น เขาจะได้ตัดเวลาที่อาจสูญเปล่าจากการไตร่ตรอง
การลองผิดลองถูก ลองรัก ลองใคร่ ไปจนถึงการรองรับอารมณ์
โดยมีเรื่องบททดสอบคู่แท้อะไรทำนองนั้นมาเป็นข้อแก้ต่าง
และเพื่อสิ่งนี้
เขาจะได้ลงมือสร้างครอบครัวอันสมบูรณ์แบบได้ทันทีอย่างไม่มีข้อกังขา
 


 
เสียงออดแอดดังขึ้นที่หลังบ้านของเขา
บนถนนเปล่าเงียบที่ทอดผ่านทุ้งเวิ้งว้าง 
มีหญิงสาวกำลังพยายามซ่อมโซ่จักรยานของตนเองอยู่




 
"จักรยานเป็นอะไรครับ?"

"โซ่หลุด ปั่นเล่นมาแถวนี้อยู่ดี ๆ ก็หลุด"

"เดี๋ยวผมดูให้"
 



 
เขากระวีกระวาดซ่อมโซ่ให้หล่อน  
แต่ทว่าแดดร้อนระอุเกินกว่าจะนั่งอยู่ในที่โล่งแจ้งขนาดนี้ได้นานต่อไปไหว
ชายหนุ่มจึงเชื้อเชิญหญิงสาวไปนั่งพักในร่มเงาข้างบ้าน
ที่นั่นเย็นสบาย ... มีลมพัดเอื่อย ๆ พอให้ร่างกายที่ชื้นเหงื่อได้คลายความร้อน
 



 
"เรีัยบร้อยครับ"

"ขอบคุณนะ แต่ขอนั่งเล่นอีกพักหนึ่งได้มั้ย?"

"ตามสบายเลย ผมขอไปจัดการอุปกรณ์ทำสวนก่อนแล้วกัน"
 




 
เขายิ้มให้หล่อนก่อนเดินจากมา
แววตาของหล่อนช่างสุกสกาวเหมือนดาวประดับฟ้ายามราตรี
และเพราะเวลานี้ยังเป็นกลางวันแสก ๆ 
เขาจึงแอบเปรียบเทียบดวงตาของหล่อนว่าคล้ายดาวสักดวงหนึ่งที่รอขึ้นอวดโฉมกลางฟ้า




ชายหนุ่มลืมเรื่องรักแท้อะไรนั่นไปจนหมดสิ้น
สองเท้าเร่งเดิน สองมือเร่งทำงาน
กลับมาก็พบหญิงสาวหลับใหลอยู่บนเปลญวนของบ้าน


สองเท้าเร่งเดิน สองมือเร่งทำงาน


มีดเล่มแรกถูกหยิบออกจากขอบกางเกงเลหลังเอวข้างซ้าย
ตวัดปาดไปที่คอขาวเนียนอย่างรวดเร็ว
ไม่มีเสียงร้อง - ไม่มีสิทธิ์ร้อง
เชือกผูกเอวกางเกงถูกกระตุกออก ยังให้มันร่วงลงไปกองอยู่กับข้อเท้า
สองมือหยาบกร้านโลมไล้ผิวขาว
ก่อนจะฉีกกระชากเสื้อลายลูกไม้เขรอะคราบสีแดงฉานหลุดติดมือมาอย่างบ้าคลั่ง
 
 
.
.
.
.
 


โอ่โอว ... รักแท้ข๊องเรา ...
โอ่โอว ... รักแท้ข๊องเรา ...
มีเธอ มีเขา และเรานี่ไง
จะทำไง ... รักแท้ข๊องเรา




ชายล่วงเลยวัยกลางคนเล็กน้อยฮัมเพลงในลำคอเบา ๆ
เป็นบทเพลงที่ได้รับการแก้เนื้อร้องให้เข้ากับอารมณ์และใส่ทำนองเก่าของวงแฮมเมอร์เข้าไป
สองแขนกำยำกร้านแดดเงื้อจอบขึ้นเหนือศีรษะก่อนเหวี่ยงลงมาบนพื้นดินข้างหน้า
ยกมือขึ้นป้องตาพลางหรี่มองเปลวแดดอันร้อนระอุ
ผ้าขาวม้าสีมอซอถูกยกขึ้นซับเหงื่อไคลที่ไหลย้อยลงมาตามกรอบใบหน้าเข้มขรึม
เขาหวังจะมีหญิงสาวสักคนมาคอยซับเหงื่อให้
หรืออาจจะวิ่งตักน้ำจากกระติกมาประเคนตอนที่เขาวางจอบเหล็กด้ามเก่าเขรอะสนิมด้ามนี้ลง



แต่มันก็ไม่เคยมี ...

 

.
.
.
SHARE
Writer
23rdHint
Storyteller
คนธรรมดา

Comments