Serendipity.....โชคดีที่บังเอิญเจอ

Serendipity โชคในการค้นพบสิ่งที่ต้องการโดยบังเอิญ บางคนอาจนิยามว่า ความสุขโดยบังเอิญ หรือสิ่งดีๆที่มาอย่างน่าแปลกใจ ความโชคดีที่เกิดท่ามกลางความผิดพลาด หรืออะไรก็แล้วแต่
แต่เราอยากจะแปลว่า "โชคดีที่บังเอิญเจอ"

เราจะไม่พูดถึงรากศัพท์และที่มาของคำนี้ว่าเป็นหนึ่งในสิบศัพท์อังกฤษที่แปลเป็นภาษาอื่นยากที่สุดและมีที่มาจากนิทานเปอร์เซีย ซึ่งดูจะไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่


ต่อไปนี้จะเป็นไดอารี่ดิบๆไม่ได้ถูกขัดเกลาให้คำสวยหรู เพราะกำลังพิมพ์ในขณะอยู่บนมอ'ไซค์ตอนกำลังกลับบ้าน หลังจากที่บังเอิญเจอความโชคดีแบบสดๆร้อนเหมือนเพิ่งขึ้นจากเตา

...ความโชคดีที่บังเอิญเจอนี้ เริ่มต้นจากการเดินทางที่มีอุปสรรคตั้งแต่ยังไม่เริ่มเดินทาง จุดหมายปลายทางคือจุดกางเต้นท์แรกของเขาที่สูงที่สุดในเกาะชวา

เริ่มออกเดินทางด้วยมอ'ไซค์ไปยังตีนเขาซึ่งใช้ระยะเวลาประมาณสองชั่วโมง แต่แล้วจู่ๆมอ'ไซค์ก็มาตายกลางทาง

ความโชคดีแรกคือเจอคุณลุงที่ขายของอยู่แถวนั้นให้ยืมมอ'ไซค์ไปขึ้นเขาได้ แต่เมื่อขับขึ้นเขาไปสักพัก มอ'ไซค์ก็ตายอีกครั้ง

ความโชคดีที่สองเกิดขึ้น เมื่อคุณลุงคนหนึ่งที่กำลังจะขับรถบรรทุกน้ำขึ้นไปบนเขาลูกหนึ่งบอกให้เราขนของขึ้นรถและนั่งไปด้วยกันโดยให้เพื่อนขับรถที่อาการแย่ตามขึ้นไป แต่สุดท้ายก็ไม่ไหว รถมอ'ไซค์คันนี้ อาการโคม่ามาก จึงตัดสินใจเอาลงไปคืนและคงจะหาที่พักและเช่ารถแถวๆหมู่บ้านเอา

แผนที่วางไว้ว่าจะนอนบนเขาถูกเปลี่ยนเนื่องจากเวลานั้นค่อนข้างจะมืดและขึ้นไปลงทะเบียนไม่ทันแล้ว

ในระหว่างที่กำลังจะเดินลงเขาไปคนเดียว เพราะนั่งรถมาห่างจากเพื่อนสักเกือบๆกิโลเมตรได้ ความโชคดีที่สามเกิดขึ้น เมื่อพี่คนหนึ่งขับมอ'ไซค์ลงมาจากตีนเขาที่เป็นจุดลงทะเบียนจุดหมายแรกก่อนถึงจุดหมายปลายทางจริงๆของเรา เมื่อพูดคุยสอบถามกันเรียบร้อยก็ตัดสินใจว่าจะไปนอนที่บ้านพี่เขาตามคำเชิญชวน
ยัง ยังไม่หมด นอกจากชวนไปนอนที่บ้านยังให้ยืมมอ'ไซค์ถึงสองคันขับขึ้นเขาในเช้าอีกวันด้วย เนื่องจากมอ'ไซค์ที่ขับมาเป็นระบบออโต้เขาจึงให้ยืมใช้เพื่อความปลอดภัย เพราะรถระบบออโต้จะอันตรายมากตอนขับลงเขาที่ทางชัน แต่ก็ยังไม่หมดง่ายๆแค่นั้นเมื่อเดินทางมาถึงบ้านก็ได้รับการต้อนรับจากครอบครัวเป็นอย่างดี ข้าวปลาอาหาร ขนมหวาน น้ำดื่ม ยกมาให้ไม่ขาดสาย นั่งสนทนาตามภาษาแขกบ้านแขกเมือง จนมืดค่ำจึงแยกย้ายกันไปพักผ่อน

เช้าถัดมา ตื่นมาจัดการตัวเองเรียบร้อย อาหารเช้า วางรออยู่แล้ว แม้จะเป็นเวลาตีสี่กว่าก็ตาม เราเริ่มออกเดินทางแต่เช้าตรู่ เพื่อจะได้ใช้เวลาบนเขาเยอะๆ และลงเขาในเย็นวันนั้นเลย เมื่อกลับถึงบ้านที่พัก ยังไม่ทันจะอาบน้ำ อาหารก็ยกมาวางเตรียมพร้อมให้แล้ว และคืนนั้นจึงตัดสินใจนอนค้างอีกคืนตามคำชวนเนื่องจากเพิ่งลงจากเขาก็เหนื่อยมากอยู่แล้วจะขับรถกลับอีกเกือบสองชั่วโมงก็คงจะแย่

เช้าวันสุดท้าย ล่ำลาและขอบคุณกันยกใหญ่ และได้รับคำเชิญชวนให้มาที่บ้านอีกครั้ง และตัดสินใจว่าก่อนกลับไปลงพื้นที่ที่มหาลัยจะกลับไปหาอีกครั้งแน่นอน

โชคดีที่บังเอิญเจอ มีความปีติยินดี ปลื้มปริ่มในใจ โลกนี้ยังมีคนดีอีกมาก โลกนี้ไม่ได้มีแต่คนเห็นแก่ตัว โลกนี้ไม่ได้มีแต่คนเห็นแก่ได้ โลกนี้ยังมีอะไรให้เราค้นหาอีกมากมาย อย่าหยุดหาประสบการณ์ อย่าหยุดเรียนรู้ อย่าหยุดที่จะทำสิ่งที่รัก อย่าหยุดที่จะเป็นคนดี เพราะคนดีไม่ได้มีแค่ในนิยาย ดังเช่นคุณลุงทั้งสอง คุณพี่และครอบครัวนี้


สวัสดี
SHARE
Written in this book
สองศูนย์หนึ่งเจ็ด โตขึ้นอีกปี
สตอรี่ปี 2017 สองศูนย์หนึ่งเจ็ด ชีวิตโตขึ้นอีกปี
Writer
adindarinii
Student
ผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่ง เขียนไม่เก่งแต่จะมาเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ ความรู้สึก นึก คิด ของตัวเอง อยู่ในช่วงเก็บเกี่ยวประสบการณ์

Comments

Airinrada
2 years ago
เช้าวันนั้นที่เราลาสิกขา เพื่อนถามว่า ความบังเอิญกับวาสนาคืออันเดียวกันมั้ย...เรายังหาคำตอบไม่ได้เลย...
Reply
loongchat
2 years ago
ยินดีกับความบังเอิญนี้ด้วยนะครับ
Reply