Prelude : Heat Up
              หมุนวนในใจ  คุกรุ่นอัดอั้น               ...รอวันปะทุ     ร่างสูงเจ้าของเรือนผมสีดำสนิทจัดทรง
คอมม่า กระชับสายกระเป๋าเป้คู่ใจพลางเสียบหูฟังที่อัดแน่นไปด้วยบีทของเพลงฮิตอย่าง "Numb"
เพลงร็อคแสบทรวงของวงเก๋าปี 2003 
เป็นเรื่องน่าเศร้า หนึ่งในสมาชิกได้เสียชีวิตไป เมื่อไม่นานมานี้ โดยเจ้าตัวตัดสินใจปลิดชีวิตด้วยตนเอง ก็นะ...ชีวิตคนเรามันยุ่งยากยิ่งกว่าสมการนิวเคลียร์เสียอีก 

      เช่นเดียวกันกับเขา "คิน" เด็กหนุ่มอายุย่าง 19 ปี ผู้ต้องระเห็จข้ามน้ำข้ามทะเล ดั้นด้นหนีชีวิตเฮงซวยที่ประเทศจีนบ้านเกิด เพื่อไปพบชีวิตใหม่ที่ดีกว่า ไม่ใช่ว่าประเทศนี้ไม่ดีหรอก แต่เพราะเกลียดทุกอย่างในบ้านหลังนั้น ถึงได้ยอมถอยออกมา เรียกอีกอย่างว่า 'เด็กใจแตก' กระมัง สุดท้ายเลยตัดสินใจลงเงินก้อนเดียวในชีวิต     ไปกับเที่ยวบินลอนดอน ได้แต่หวังว่าคงจะมีอะไรดีขึ้นบ้าง อย่างน้อยเป็นโฮมเลสก็คงดีกว่าไม่มี   ตัวตนล่ะนะ...
 

                        แต่ว่า...                           ถ้าหากว่า...ไม่ใช่แบบที่หวังไว้ล่ะ
   

  ใช่แล้ว...ไม่แม้แต่จะคาดถึง เพียงแค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น เมื่อเครื่องบินแล่นขึ้นเหนือน่านฟ้า ทุกอย่างลอยเคว้ง ความรู้สึกอึดอัดเข้าแทนที่ ช่างเร็วแรง ราวกับลูกข่าง และในไม่ช้า       ระเบิดออก ภาพสุดท้ายเท่าที่จะสายตาจะทอดได้   เห็นเพียงแต่เพลิงไฟสีแดง ไม่สิ คนข้าง ๆ     กำลังหมดลมหายใจ...

       'ไม่ ยังไม่อยากตาย'
       'ขอร้อง พระเจ้า '

ได้แต่พร่ำร้องขอในใจ พระเจ้า...ใยถึงทอดทิ้งมนุษย์ได้อย่างโหดร้ายเช่นนี้ ครั้งเดียว ขอเพียงครั้งเดียว ขอชีวิต..คืน
       
     'ไม่ไหวแล้ว..'

    ในที่สุด ทุกอย่างดับมืด อา..อย่างน้อย ขอตายบนพรมก็ไม่ได้เชียวหรือ หึ หัวเราะให้กับซ้ำร้ายของโชคชะตา ลาก่อน...ชีวิตเฮงซวย

ลาก่อน....


"ผู้โดยสารคะ ผู้โดยสาร" แรงสะกิดที่หัวไหล่ทำให้เขาตื่นจากภวังค์ได้ไม่ยาก
  เฮือก!!
คินลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นคือใบหน้าของหญิงสาวสวย หล่อนส่งยิ้มให้ ก่อนจะพูดว่า

"ขอโทษที่รบกวนนะคะ แต่อีกไม่นานเราจะออกเดินทางกันแล้ว กรุณาคาดเข็มขัดเพื่อความปลอดภัยด้วยค่ะ" เด็กหนุ่มพยักหน้าตามน้ำ

    ครานี้ในใจของคินมีแต่ความสับสน ทำไมล่ะ เขาควรจะตายอยู่ที่ไหนสักที่ หรือบางที อาจจะแค่ฝันไปกันนะ.. ไวเท่าความคิด เด็กหนุ่มมองไปรอบ ๆ เที่ยวบินแห่งนี้ ไม่! ไม่เหมือนเดิม       ทั้งยูนิฟอร์มที่เป็นสีเทาแดงของพนักงาน     หรือแม้แต่การแต่งตัวของคนบนเครื่อง ไม่มีใคร ใส่เสื้อผ้าหนาเช่นเขา โค้ทสักตัวยังไม่มี ไม่มีเลย ทุกคนสวมใส่เพียงผ้าบางสบาย แปลก...   แปลกจริง ๆ ราวกับว่าจะไปในที่ซึ่งไม่มีความหนาวปกคลุม
    ใช่แล้ว! เวลาแบบนี้จะมัวมาคิดให้ยุ่งยาก ทำไมกัน หญิงสาวคนนี้ไงเล่า ผู้รู้ทุกอย่าง
คิดได้ดังนั้นเขาจึงเอ่ยเรียกหญิงสาวไว้

 "เอ่อ เดี๋ยวครับ ไม่ทราบว่า.. เที่ยวบินนี้มุ่งหน้าไปที่ไหนหรือครับ"  และทันทีที่จบคำถาม หญิงสาวกลับส่งยิ้มมาให้อีกครั้ง ยิ้มแบบนี้อีกแล้ว

   หากแต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกช็อกยิ่งกว่า คงไม่พ้นคำตอบของเจ้าหล่อน

 "ที่ที่เราจะไป คือ 'ประเทศองครักษ์' อย่างไรล่ะคะ
 ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการนะคะ 'ผู้วิงวอน' หมายเลข23" 
ผู้วิงวอน...อะไรกัน
                  To be continued



   สวัสดีค่ะ มาช้าดีกว่าไม่มาเนอะ พล็อตตัดไปมาฉึบฉับๆ เลวร้ายมาก 555 ไม่ได้ดีมาก         แต่อยากมาเล่าเรื่องราวในแบบของเรา         (มั่นไปอีกก) ในตอนนี้มีแค่ตัวละครเดียวที่ออกมาโลดแล่นนะคะ นั่นคือ 'คิน' ซึ่งเราใช้อิมเมจเป็น 'ควานลิน' นั่นเอง ตอนอ่านก็พยายามออสโมซิสไว้นะคะ คิน = ควานลิน ฮ่าาาา
   ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคนที่หลงมาอ่านนะคะ
(จะมีมั้ยหว่า) เอ้อ ช่างเถอะ เอาเป็นว่าเราให้ใจคุณไปแว้วว บุยๆ เจอกันตอนหน้า



SHARE
Written in this book
HEAT UP
Writer
Between12
rookie
จะเกิดอะไรขึ้น...เมื่อโลกหลังความตาย ไม่ใช่นรกอย่างที่คิด

Comments