สนอง
'ทำไมให้อภัยพวกมันง่ายจัง'

'กูจะได้ไม่เก็บเรื่องเก่าๆมาคิดให้เหนื่อย แค่ให้อภัย ไม่ได้หมายความว่าจะลืมว่ามันทำอะไรไว้บ้าง'

ฉันตอบยิ้มๆ เข้าใจถึงความเป็นห่วงของเพื่อนๆ แต่บางครั้งคนเราก็ต้องปล่อยวาง และก้าวต่อไป

'มึงคิดว่ามันจะคบกันนานป่ะวะ'เพื่อนฉันเอ่ยขณะที่มองพวกมันเดินผ่านไป

'คนศีลเสมอกันก็อยู่กันได้นานอ่ะมึง อย่าไปสนใจมันเลย สนใจควิซคาบต่อไปดีกว่า'
หล่อนยู่หน้าเมื่อเอ่ยถึงวิชามหาโหด แต่ก็ยอมอ่านชีทแต่โดยดี

'รู้รึยังว่าอีผู้หญิงมันจะเป็นบ้าแล้ว บอกว่ารู้สึกผิดกับมึง'เพื่อนฉันถามลนๆ ทุกคนรุมล้อมรอคำตอบ

'กูยังไม่ได้ทำไรเลยเนี่ย มันจะเอาอะไรกับกูอีกวะ'
ฉันหัวเสียเมื่ออีกฝ่ายเหมือนจะไม่ยอมจบ

'กูคิดว่าที่มันบ้า เพราะช่วงนี้ผัวมันไม่ค่อยใส่ใจมันแน่ๆ'
เพื่อนอีกคนพูดด้วยความมั่นใจ พร้อมทำท่าฟันธงตามหมอดูชื่อดัง ซึ่งได้รับเสียงฮึมฮัมจากหลายคนในเชิงเห็นด้วย

'มึงรู้ยังว่าผู้หญิงกรีดข้อมือ แล้วก็พยายามกินยาตาย' 
เพื่อนบอกฉันระหว่างพักกลางวัน

ฉันมองหน้าแวบหนึ่งก่อนจะกินก๋วยเตี๋ยวต่อ

'เออ แต่ก็ไม่ตายนี่'
'ก็ใช่ แต่ผัวไม่พามันไปหาหมอว่ะ เพื่อนมันพาไป'
'แปลกเนอะมึง' อีกฝ่ายพูดต่อเมื่อเห็นฉันเงียบไป

ฉันได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ และตอบสิ่งที่ควรตอบ

'กูหวังว่ามันจะหายเร็วๆละกัน ถึงกูจะไม่ชอบมัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ากูอยากให้มันตาย'

เพื่อนๆกล่าวสาธุ แล้วเรียกฉันว่าแม่พระ

'ปู่คะ หนูทำเกือบสำเร็จแล้วค่ะ'ฉันมองควันธูปอ้อยอิ่ง เบื้องหน้าฉันคือหิ้งวางรูปคุณปู่ ประดับด้วยดอกไม้สดที่เพิ่งตัดมา

'ขอบคุณสำหรับวิชานะคะ หนูรู้ว่ามีราคาที่หนูจะต้องจ่าย แต่หนูเตรียมใจแล้ว'

บรรยากาศในห้องเย็นเยียบ ตัดกับความร้อนระอุเบื้องนอก

'การแช่ง ก็เหมือนขุดหลุมฝังตัวเองไปด้วย'
ฉันพึมพำกับตัวเอง ฉันไม่รู้หรอกว่าฉันจะต้องจ่ายด้วยอะไร รู้แค่มันจะเป็นอะไรที่เจ็บปวดเหลือแสน

ตอนเด็กฉันอยู่กับปู่เสียส่วนใหญ่ เพราะคุณพ่อกับคุณแม่ไปทำงานตั้งแต่เช้า กว่าจะกลับฉันก็หลับแล้ว

คุณปู่ไม่ได้้อยากถ่ายทอดวิชาให้ฉันหรอก
แทบจะปกปิดว่าตัวเองมีของด้วยซ้ำไป
แต่เนื่องจาก 'ของ' และ 'อาจารย์' ของปู่เลือกฉัน 
ปู่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถ่ายทอดวิชา

ภายนอกฉันเป็นหญิงสาวตัวเล็กๆ อารมณ์เย็นเป็นนักเรียนและลูกสาวที่ดี 
'ของ' ที่ฉันมี ไม่ใช่อะไรที่จะเอามาใช้เล่นๆ
ฉันรู้ดีว่าภาพลักษณ์เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันรอด, โดดเด่น และได้สิ่งที่ฉันต้องการ
ฉันจึงต้องเรียนรู้ที่จะใช้มัน

คำพูดแสดงความเห็นใจของฉันเคลือบด้วยยาพิษทุกการกระทำล้วนผ่านการใตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน
ฉันบอกแล้วว่าไม่อยากให้มันตาย 
ความตายน่ะง่ายไป ฉันอยากดูพวกมันกรีดร้องเมื่อของรักถูกพรากไป 
เสียงคร่ำครวญของพวกมันคือน้ำทิพย์ชั้นเลิศ

ที่นังผู้หญิงคนนั้นเจอยังแค่เบาะๆฉันมีเกมส์สนุกๆให้พวกมัน และคนรอบตัวของมันเล่นอีกเยอะเลย
แค่คิดก็มีความสุขแล้ว
'มึงๆ พ่อแม่ของไอ้นัถตายแล้ว ได้ข่าวว่ารถแหกโค้งชนเสาไฟฟ้า ส่วนไอ้นัถแค่ขาหัก'

เพื่อนฉันเล่าตื่นๆ พวกเราต่างตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน และวางแผนไปเยี่ยมมันเป็นมารยาท

ฉันน่ะเหรอ ไปดูผลงานที่ตัวเองทำน่ะสิ

ไม่นานมันก็ติดเหล้า และลามไปยาเสพติด ในที่สุดก็กระโดดลงมาจากคอนโดชั้น 9 ที่มันรักหนักหนา ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากจะช่วยผลักมันซะด้วยซ้ำ
นังผู้หญิงน่ะเหรอ หล่อนโชคดีกว่ามันแต่ก็ยังยับเยินอยู่ดี
หมาที่มันเลี้ยงไว้โดนวางยาทั้งสองตัว ฉันได้ยินว่านังนั่นสติแตกไปพักใหญ่
ยิ่งแฟนมาตายไปแบบนี้ 
โถ แม่สาวน้อย ช่างน่าสงสารจริงๆ

พวกเราไปงานศพของมัน ฉันร้องไห้เป็นเต่าเผาจนเพื่อนๆและญาติมันต้องมาปลอบและพาไปนั่งพักพร้อมดมยาดม

ทุกคนกอดปลอบฉัน แม้แต่พี่มันยังบอกฉันว่ามันคงดีใจที่เห็นว่าฉันยังห่วงมัน
เหมือนทุกคนจะลืมไปเลยว่าฉันเป็นแค่แฟนเก่า จนนังนั่นต้องเดินมาบอกว่าหล่อนคือแฟนผู้ตาย และควรปลอบหล่อนมากกว่า
ในสายตาของผู้ร่วมงาน ฉันคือแฟนเก่าที่กลายเป็นเพื่อนผู้หวังดี และเสียใจกับการจากไปของเพื่อนอย่างจริงใจ และนังนั่นคือแฟนสาวผู้ต้องการความสนใจ

'มึงนี่แม่พระสุดๆ เป็นกูนะ คงไม่เผาผีอ่ะ'
'เออจริง มึงแม่ง ร้องไห้ขนาดนั้น กูล่ะคิดว่ามึงยังรักมัน'
'ไหวนะมึง'
'กูดีใจที่มีมึงเป็นเพื่อน'

สารพัดคำชมและปลอบใจหลั่งไหลมาหลังงานศพ
ทุกคนล้วนเป็นหุ่นเชิดในโลงละครแห่งความแค้นของฉัน

'มึง อีนั่นลาออกแล้วว่ะ'
'อ้าว ทำไมวะ'

ฉันทำหน้าประหลาดใจ

'วงในบอกว่ามันสติแตก บอกว่าจะไปอยู่กับไอ้นัถ พยายามจะโดดจากระเบียงบ้าน พ่อแม่มันพาไปโรงพยาบาลแล้วเนี่ย'
'น่าสงสารจัง เขาคงรักกันมากจริงๆ'

ฉันพูดเศร้าๆ

'มึงนี่มันคนดีจริงๆ'

'ปู่คะ ละครเรื่องนี้ใกล้จบแล้วค่ะ'

ฉันกล่าวกับรูปภาพของปู่ที่จ้องมองฉันด้วยสายตาอ่อนโยน 
ไม่ว่าจะยังไง ปู่ก็รักฉันเสมอ

'หนูพร้อมรับผลทุกอย่างค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ'

ฉันรู้ว่าได้ขายส่วนหนึ่งของชีวิตตัวเองไปในวันที่เลือกจะสาปแช่งพวกมัน"ตุ๊กตาผูกดวง" เป็นศาสตร์ที่อันตราย
การผูกดวง มักทำในคู่ที่เป็นคู่แท้เท่านั้น เพราะเป็นการเสริมดวงชีวิตกันและกันในยามคับขัน

แต่ถ้ามันถูกใช้กับคนที่ไม่ใช่คู่แท้ ผลลัพธ์จะน่าเกลียดไม่น้อย

พวกมันจะรักกันปานจะกลืนกิน
จิตวิญญาณหลอมรวมเป็นหนึ่ง 
แน่นอนว่าหากฝ่ายใด 'เป็นบ้า' ย่อมส่งผลต่ออีกคนแน่นอน
และถ้าอีกฝ่าย 'บังเอิญ' ตายล่ะก็
วิญญาณจะตามติดอีกฝ่ายยิ่งกว่าเจ้ากรรมนายเวร
จะตามหลอกหลอน เรื่อยไปจนกว่าพิธีกรรมจะถูกถอน หรือจนกว่าอีกฝ่ายจะทนไม่ได้ และจบชีวิตตนเอง

ฉันคิดว่านังนั่นคงไม่ตายเร็วๆนี้ เพราะตอนนี้หล่อนเป็นผู้ป่วยจิตเวชในความดูแลของโรงพยาบาลชื่อดัง 
เขาคงไม่ปล่อยให้มันฆ่าตัวตายง่ายๆหรอก

ทุกคนยังคิดว่าฉันเป็นแม่พระเหมือนเดิม
จริงๆฉันก็ช่วยเหลือคนที่ลำบากนะ
จะให้แช่งคนทุกวันก็เหนื่อยเหมือนกัน

รวมๆแล้วฉันก็คิดว่าตัวเองเป็นคนดีคนหนึ่ง 
เป็นคนดี ที่พร้อมจะทำร้ายเพื่อล้างแค้น
เพราะบางครั้งคนดีก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีใครมาทำร้ายเรา

SHARE
Written in this book
Short Stories
Writer
Alexsel
(Wanna be) writer
A woman who writes

Comments

saraya
4 years ago
ว้าว เอาซะหฤหรรเลย
Reply
Alexsel
4 years ago
เด็กดีไม่ควรทำตามนะคะ 55
saraya
4 years ago
พี่เป็นเด็กไม่ดีเหรอ ?
Alexsel
4 years ago
เราเป็นคนดีย์ ><