มื้อหรูแบบไม่ได้ตั้งใจ
ย้อนไปเมื่อวันก่อน วันนั้นงอนกับดื้อเล็กน้อย ก็โอเคต่างคนต่างอยู่เงียบๆจะได้ไม่ทะเลาะกัน อยู่ดีๆช่วงเย็นๆที่บ้านไฟดับ เน็ตไม่มี คอมเล่นไม่ได้ ร้อนอีกต่างหาก ตอนแรกดื้อบอกแค่ว่าจะออกไปข้างนอก เราก็นึกว่าไปเดินเล่นไง ก็ไม่อะไร สักแปบกลับมา แล้วลากออกไปข้างนอก ไม่บอกด้วยว่าจะไปไหน-ทำอะไร นั่งรถไปสักพักถึงยอมบอกว่า "จะเอารถ(คันใหม่)ไปเติมน้ำมัน+แก๊ส" เราก็เลยบอกไปว่า "หือ~ มีตังในกระเป๋าแค่200นะ" ส่วนที่เหลืออยู่ในซองเงินค่าสอน เก็บไว้ในกระปุกไม่ได้เอาออกมาด้วยเพราะไม่รู้ โดนไปทั้งแก๊สและน้ำมันเบ็ดเสร็จ 800 บาท เออ ปล่อยมันจ่ายไปคนเดียว แต่ที่พีคกว่านั้นมันต่อจากนี้~

ด้วยความที่ปั๊มน้ำมันข้างบ้านมันปิดเพราะไฟดับเช่นกัน เลยไปเติมแก๊สก่อน หลังเติมแก๊สเสร็จก็ขับไปตามถนนไฮเวย์เผื่อเจอปั๊มถัดไป ก็โอเคเติมไป เสร็จดื้อขับไปห้างพรอมเมนาดาซะงั้น รู้ชะตากรรมเลย 'อยากกินพิซซ่าใช่ไหม?' แล้วถูกด้วย เดินไปหน้าร้าน The Duke's ดูโปรโมชั่นกัน ก็เถียงๆกันไปสักพัก ด้วยความที่ยังไม่หิวเลยเดินดูนี่นั่น ค่อยกลับมากิน
เข้าไปที่ร้านได้สั่งเซ็ตคอมโบ ประกอบด้วย ซีซ่าร์สลัด, ซี่โครงบาร์บีคิว และพิซซ่าถาดเล็กของทางร้าน พร้อมโคล่าฟรีอีก1ลิตร นี่ยังไม่รวมพวกเครื่องเคียงของแต่ละเมนูที่ยกโขยงมากันจนเต็มโต๊ะอีกนะ รวมราคา 7xx ปลายๆ ปัดเป็น800เลยละกันสำหรับเซ็ตนี้ อาจจะดูเหมือนแพงนะ แต่อาหารฝรั่งจริงๆอ่ะ มันจะมาในไซด์ใหญ่!!! แถมของเคียงอีก เออ มันก็สมกับราคาอยู่นะ

ตามคอร์สอาหารสไตล์ยุโรปเลยจ้า~ เปิดมาด้วยสลัดเป็นออร์เดิฟแถมขนมปังกับเนยมาให้ด้วย ดื้อก็งงว่าเขาให้มาด้วยหรอ? ก็กินกันไป 
ซีซ่าร์สลัดนับว่าเป็นเมนูสลัดสุดโปรดของเราเอง
ผักคอสคลุกน้ำสลัดที่ออกเปรี้ยวไม่ใช่แบบเลี่ยนๆ แต่งด้วยมะเขือเทศราชินี มีชีสโรยด้วยเพิ่มความมันให้เคี้ยวผักเพลินๆไป ถ้าเลี่ยนไปก็จิ้มขนมปังกรอบมาตัดรสได้พอดี แต่เจ้าดื้อดันบ่นประมาณว่า "ซีซ่าร์สลัดเขาเอาไว้กินคู่กับอย่างอื่นหรือเปล่า" อ้าว ก็แล้วแต่จะคิดละกันเนอะ เราจะเคี้ยวผักตุ่ยๆต่อไป (คนหรือเต่า?) ส่วนของขนมปังก็รสชาติธรรมดานะ เค็มเนยเล็กน้อย แต่ปาดเนยจืดเพิ่มไป มันจะออกฟินๆหน่อยอธิบายไม่ถูก ตัวเนื้อขนมปังนุ่มมาก งับ!เข้าไปเหมือนกสายไหมอ่ะ~

เมนูต่อมาคือซี่โครงบาร์บีคิว ขอบอกเลยว่า
เป็นเมนูเด็ดของร้านซี่โครงชิ้นใหญ่ชุ่มซอสบาร์บีคิว ในจานเคียงมากับเฟรนช์ฟราย, ถั่วฝักยาวอบน้ำมันมะกอก และถั่วขาวในถ้วย ยัง! ยังไม่หมด!! มีโคล์สลอว์ กับเค้กอะไรสักอย่างมาด้วย รอบนี้ดื้อบ่นเลยว่า "แอบสั่งเพิ่มหรอ" ป่าวลูก~ มันอยู่ในเซ็ต คือ.. รู้จ้า.. ว่าตกใจมาก มันเยอะไปจริงๆ ส่วนด้านรสชาติ ขอบอกเลยว่าซอสเข้นข้นมาก~~ เนื้อซี่โครงก็นุ่มและยุ่ยได้ที่ เอามีดเลาะเบาๆก็หลุดลงมาแล้ว ไม่ต้องลำบากแทะกระดูกเลย แถมยังเคี้ยวง่ายละลายในปาก เนื้อที่ไม่สุกเกินไปและชุ่มน้ำปรุงทั้งหลาย ทำให้เพลินมาก~ ถ้ารสชาติซอสเข้นไป ก็ตักถั่วขาวตามช่วยได้เยอะ จะกินถั่วฝักยาว, เฟรนช์ฟราย หรือโคล์สลอว์ตาม ก็อร่อยเหมือนกันแค่ต่างสไตล์เล็กน้อย กินกับสลัดก็โอเคนะ ดื้อว่ามันถูกสร้างมาให้กินคู่กันแบบนี้

ที่ตามมาติดๆ คือพิซซ่าฮาวาเอี้ยน แค่ถาดเล็กก็ใหญ่ประมาณถาดกับข้าวงานวัดแล้ว (บ่งบอกความบ้านนอก) เกือบไม่มีที่วาง เมนูนี้เป็น
เมนูประจำที่มาเมื่อไหร่ต้องสั่ง ด้วยราคาเท่ากับพิซซ่าแบรนด์ดังทั้งหลายในไทย แต่ขนาดที่ถาดเล็กร้านนี้ก็เท่ากันถาดใหญ่พิซซ่าแบรนด์แล้ว ตัวแป้งที่ไม่หนานุ่มจนรู้สึกโดนโกงและไม่บางกรอบจนไม่น่ากินมันจะจับพอดีมือและกัดได้เรื่อยๆ ขอบก็มีน้อยมากไม่กินพื้นที่ของหน้าพิซซ่าด้วย ส่วนการปรุงที่มีความดั้งเดิมกว่าแถมให้เครื่องแบบจัดเต็ม! เอาเป็นว่า "อยากกินพิซซ่าต้องมาร้านนี้"(<< ดื้อได้กล่าวไว้)

สรุปการกินในมื้อนั้น.. กินไม่หมดจ้า~ ห่อกลับมากินมื้อต่อไปตามระเบียบ ยัง! ที่พีคกว่านั้นคือ.. บิลที่ออกมา รวม Vat และ Service Chart แล้ว 9xx หน่อยๆ โค้วววววววววว~ แล้วไอ้เศษหน่อยๆเนี่ย มีไม่พอด้วยนะ ต้องไปกดเพิ่ม!! นี่แหละ.. โทษของการงอนแล้วพอถามจะไปไหนทำอะไรก็เงียบใส่ นี่มี200ทำอะไรไม่ได้ค่ะ จะเอาตังรอกลับบ้านก่อนค่อยเอา -*-
แล้วกลับบ้านมานี่จุกยันเช้าอ่ะ อิ่มมาก กว่าจะกินข้าวอีกทีเกือบบ่าย2 ขนาดตื่นเช้านะ ไม่หิวเลยอ่ะ บ่งบอกว่าร้านนี้เขาจัดหนัก (พอๆกับราคา) จริงๆ
แต่ที่แน่ๆตอนออกจากห้างนี้รู้สึกกระเป๋าเบาหวิว~ มีเงิน0บาท จนโคตร!! ไม่คิดว่าอยู่ดีๆต้องมาเสียตังเป็นพันในวันเดียว โอ๊ย~!!

ทิ้งท้าย: ชี้แจงนิดนึง ทุกครั้งที่เขียนซีรี่ย์นี้มันจะมี "เด็กดื้อ" อยู่ด้วย นั่นแฟนเราเอง ที่ต้องยกมาด้วยเพราะสไตล์การกินของเราค่อนข้างต่างกัน แต่ก็เหมือนกันด้วยในหลายๆอย่าง เป็นการเอามาเทียบในอีกมุมมองของคนที่อาจจะไม่สุนทรีย์เท่าที่คนเขียนรู้สึก และทำให้บทความไม่ดูเว่อร์ด้วย เป็นอันเข้าใจตรงกันนะจ๊ะ

ปล. ว่างเรอะ? วันเดียวเขียนเรื่องของกิน2เรื่องรวด งานการไม่มีทำรึไง? <<ด่าตัวเอง
SHARE
Written in this book
บันทึกความสุนทรีย์ในเรื่องกิน
ชุดนี้ จะเป็นรีวิวการกินล้วนๆ ไม่ได้ค่าโฆษณาแต่อย่างใดนะคะ แค่อยากแชร์ไลฟ์สไตล์ของคนเขียน (ซึ่งแน่นอนว่ากว่า80%คือกิน) ให้ได้อ่านเพลินๆกันจ้า ตาม Motto ที่ว่า 'You are what you EAT' อิอิ
Writer
iGUESS
Writer, Musician
Behind the heavy fog, there was another story.

Comments