จังหวะ ความอดทนและการรอคอย
ช่วงนี้เราคิด, คิดแล้วก็คิด

คิดว่าหรือความรู้สึกจะเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปตามช่วงวัย
แปรเปลี่ยนตามวันเวลา อายุที่ผันแปรไปตามเดือนปีที่ผันผ่าน

มันไม่ใช่เรื่องของใครทั้งนั้น
เป็นเรื่องระหว่างเรากับตัวของเราเอง

สำหรับเราความรู้สึกของช่วงเวลานี้แบ่งแยกเป็นช่วงๆ
สับสน ผสมปนเปกันมั่ว จนบางครั้งมันก็ทำให้เรารู้สึกมึนงงจนแทบนอนไม่ลง

ว่าด้วยเรื่องความรู้สึก - ที่เราใช้สอนและปลอบประโลมตัวเองในช่วงนี้
บางเรื่องก็เป็นสิ่งที่เราเรียนรู้ คิดได้ขึ้นมาเองเฉยๆ จากสิ่งที่เจอ/สิ่งที่อ่านในแต่ละวัน

01 ก่อนอื่น - รู้จักตัวเองก่อน
เราไม่ชอบสิ่งไหนไม่สำคัญเท่าเราชอบอะไร อยากอยู่กับสิ่งไหนไปตลอด

สิ่งไหนที่ถนัด; ทำได้ดี ซึ่งหมายถึงอาจจะชอบหรือไม่ชอบทำก็ได้ สิ่งนี้ก็สำคัญ
เพราะนั่นหมายถึงเราเองก็มีสิ่งที่ถนัดอยู่เหมือนกัน แม้ว่าจะชอบหรือไม่ก็ตาม

สิ่งที่ชอบ; ซึ่งอาจทำได้ไม่ดีเท่า แต่นั่นก็ไม่สำคัญเท่ามันเป็นสิ่งที่เราชอบ
เป็นงานอดิเรกแสนโปรดปรานในวัยเด็กที่อาจจะยังชอบมาจนถึงตอนนี้
สิ่งนี้ก็สำคัญเหมือนกัน สำคัญไม่แพ้เรื่องไหนๆ

สิ่งที่ต้องปรับ; ข้อเสียที่ยังพอแก้ได้
เราเติบโตมาโดยที่มีตัวเองเป็นศูนย์กลางของทุกอย่างมาโดยตลอด
แต่เมื่อเราโตพอ - เราจะรู้ว่ามันไม่ใช่แบบนั้น
เราอยู่ร่วมกับคนอื่น ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำเกี่ยวข้อง/ส่งผลกระทบกับคนรอบตัวเราไม่ทางใดก็ทางหนึ่งเสมอ

นั่นเป็นเหตุผลและมันคือเหตุผลที่เราสมควรคิดให้ดีก่อนทำอะไรสักอย่างลงไป
ควบคุมตัวเองให้เป็น ควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้เป็น; หาวิธีคุมตัวเองให้เจอ ว่าต้องทำยังไง
บางครั้งเราก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปจนกว่ามันจะหมดไปเอง - โดยทำร้ายคนรอบข้างและตัวเองน้อยที่สุด

เมื่อโตขึ้น เราต้องรู้ว่าอารมณ์ไม่ใช่ส่วนที่สำคัญที่สุดอีกต่อไป

02 ฟังให้เยอะ 
ไม่ใช่การฟังแบบฟังไปแบบนั้นเอง แต่เป็นการรับฟังแบบคิดตาม
เปิดโอกาสให้ตัวเองได้เรียนรู้เพื่อเข้าใจคนอื่นมากขึ้น

ยากนะ ยอมรับว่าข้อนี้ยาก แต่ฝึกได้ ค่อยๆ ทำไปจนชินไปเอง
สบตา เปิดใจ รับฟัง ทำความเข้าใจ โดยไม่ตัดสินหรือยัดเยียดความคิดของตัวเองลงไป
เพราะเราฟังเพื่อรู้ ไม่ใช่เพื่อตัดสิน

สิ่งที่ได้รู้ระหว่างทางอีกข้อคือคนเราต้องการการรับฟังมากกว่าที่คิด
เป็นผู้ฟังที่ดี เป็นคุณสมบัติหนึ่งที่เราใส่ไว้ในลิสต์การเป็นครอบครัว/เพื่อน/คนรัก/เพื่อนร่วมงาน/เพื่อนร่วมโลกที่ดี

03 จงทำตัวเองให้พร้อมเพื่อรอโอกาสที่อาจจะเข้ามาเมื่อไหร่ก็ได้
นั่นล่ะ รอให้เป็น อดทนให้เป็นเพื่อเติบโตไปเป็นคนที่เจ๋งกว่าเดิมในภายภาคหน้า

ถ้าในช่วงเวลานึงที่คุณพบเจอโอกาส แต่มันยังยากที่จะคว้ามา
อาจเป็นเพราะเลเวลของคุณยังไม่ถึง ก็คล้ายกับเล่นเกมส์ที่ต้องเก็บสะสมเลเวลไปก่อน 

เราจะกระโดดข้ามเลเวลตัวเองมากเกินไปก็เหมือนเป็นการฝืนตัวเองไปตีมอนสเตอร์ที่เลเวลระดับเกินเราไปมาก ทั้งยากทั้งเสี่ยง 

ถ้าวันนึงที่เราพร้อมและมีโอกาสเข้ามาให้ลองพอดี ก็ลุยเลย ไม่มีอะไรต้องกลัว

ก่อนวันนั้นจะมาถึง ก่อนถึงวันเวลาแห่งการกางปีกโผบิน เตรียมตัวเองให้พร้อม
ฝึกบินไว้ให้มาก อ่าน/ฟัง/เรียนรู้ให้เยอะ 

ค่อยเป็นค่อยไป ทีละก้าว รู้ตัวอีกทีคุณอาจจะมาไกลกว่าที่คุณคิดแล้ว

04 มุ่งมั่น/พยายามให้เป็น
มีคนจำนวนไม่น้อยที่พร่ำบ่นถึงการอยากได้นั่นได้นี่ อยากเป็นนั่นเป็นนี่
แต่ไม่เคยพยายามเพื่อที่จะคว้ามันมาเลย

ก็ไม่แปลกเท่าไหร่ 
อาจเป็นเพราะระยะทางจากตรงที่ยืนอยู่กับเป้าหมายมันไกลเกินกว่าจะมองเห็นได้ด้วยตา
แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นไปไม่ได้

ค่อยๆ ปูทางเดินให้ตัวเองเดินไปทางนั้นทีละนิด ทีละเล็ก ทีละน้อย
ไม่มีอะไรเสียหาย แค่ค่อยเป็นค่อยไป สนุกกับระยะทางที่เดิน เรียนรู้จากมัน

มองดูให้ดี ระหว่างทางเราได้พบเจออะไรมาบ้าง สิ่งไหนทำให้เราได้เรียนรู้ สิ่งไหนทำให้เราได้เติบโต นี่ล่ะ สิ่งสำคัญระหว่างการเดินทาง 

ก็ไม่มีอะไรมากหรอก นี่มันก็แค่คำบ่นของคนอายุยี่สิบสองที่กำลังเติบโต
เธอกลัวว่าวันหนึ่งวันเวลาจะทำให้ความคิดของตัวเธอเองเปลี่ยน
นี่ก็คือไดอารี่คำบ่น, ของคนที่กำลังจะเริ่มทำงาน

ขอให้เธอเติบโตไปอย่างดี
เข้มแข็งและอดทนอย่างที่เป็นมาเสมอนะ
เธอทำได้ดีมากแล้ว พยายามต่อไปนะ - ตัวฉันเอง
SHARE
Written in this book
Dear, Diary
Me Myself & I
Writer
ibearinmind
Sea
Everything around myself.

Comments

MissSunshine
2 years ago
ค่อยๆเติบโตอย่างช้าๆ มองตัวเองบ้างคนอื่นบ้าง ทุกอย่างก็งดงามดีนะะะ^^
Reply
ibearinmind
2 years ago
เห็นด้วยเลยค่ะ การค่อยเป็นค่อยไปยังไงก็เป็นอะไรที่เจ๋งเนอะ
PN7o2
2 years ago
คนรอบข้างค่อนข้างกดดันเราอยู่ไม่น้อย แต่เราไม่อยากรีบ เพราะถ้ารีบโอกาสตัดสินใจพลาดมีสูง และตอนนี้ก็พยายามให้เวลากับเวลาอยู่ จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม 😊
Reply
1928
1 year ago
ดีจัง ขอบคุณนะ  
Reply