On this day
.. วันนี้เมื่อปีที่แล้ว

นี่น่าจะเป็นสิ่งเดียวที่ฉันใช้ประโยชน์จากมันบ่อยที่สุดในหลายๆสิ่งที่เฟสบุ๊กทำมา

ฉันชอบกลับไปดูว่าวันนี้เมื่อปีก่อน และก่อนๆ 
มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

และสังเกตได้ว่า
สิ่งใดที่พบเจอมันเมื่อปีก่อน อีกทั้งก่อนๆไปอีก
ไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนไป

อะไรที่ต้องพบเจอ
ก็ยังพบเจอมันอยู่

เรื่องที่ฉันเคยรู้สึก
ก็ยังคงรู้สึกอยู่
ไม่ได้ลดน้อยถอยลงไป
และบางครั้ง 
ก็สังเกตได้ว่ามันมากขึ้นด้วยซ้ำ

On this dayเหมือนเป็นสิ่งย้ำเตือน
ว่าผ่านมาเป็นปีสองปีหรือสามปี
ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง

และฉันเหมือนโดนดึงสติทุกครั้ง
ที่เข้าไปกดอ่านมัน

ผ่านมานานเท่าไหร่แล้ว
เลิกหวังลมๆแล้งๆได้หรือยัง

กดเข้าไปดูในแต่ละครั้ง ก็ให้อารมณ์หลากหลาย

บางครั้งอยากย้อนเวลากลับไป ไม่ให้ทำสิ่งเหล่านั้น
เพื่อจะไม่ต้องรู้สึกแบบนั้น

บางครั้งอยากกลับไปหักนิ้วตัวเอง ที่โพสอะไรงี่เง่่าแบบนั้น

บางครั้งรู้สึกเศร้า เมื่อเห็นบางข้อความที่ทำให้นึกถึงความรู้สึกในตอนนั้น

นี่ต้องวนเวียนอยู่กับความรู้สึกเดิมๆ ที่เกิดขึ้นกับคนเดิมๆไปเพื่ิออะไรกัน

ถ้ามันเป็นเรื่องของใครที่ไม่ใช่ตัวฉันเอง
ก็คงเผลอไปตัดสินว่าเขาโง่ไปแล้ว

เป็นอะไรถึงยังอยากจะรักไป
ทั้งที่รู้ว่ามันไม่มีทาง

รักไปอย่างนั้น
รักเพราะหยุดรักไม่ได้

ฉันไม่เคยหาคำตอบที่แน่นอนได้
และไม่รู้นานแค่ไหนถึงจะมีคำตอบให้กับตัวเอง

วันนี้เรานั่งกินเบียร์ด้วยกัน
และปีก่อนนั้นฉันกำลังนั่งกินเบียร์เพื่ิอลืมเธอ

มันหนีไม่พ้นใช่ไหม
ความเป็นไปไม่ได้แสนเฮงซวยที่ผูกเอาไว้ด้วยคำว่าเพื่อนโง่ๆ

กี่ร้อยครั้งที่ฉันคาดหวังว่านั้นคงจะเป็นครั้งสุดท้าย
แต่มันก็ไม่เคยจะเป็นครั้งสุดท้ายได้จริงๆ

ฉันเคยห่างจากเขาเป็นพันกิโล
และใกล้กันเพียงลมหายใจ
และไม่เลย
ไม่มีวันเป็นไปได้มากกว่านั้น

กระทั่งตอนนี้ที่ฉันพิมพ์ข้อความเหล่านี้อยู่
และนอนข้างๆเขา

ไม่มีทาง


"He doesn't love you, and you will be ok"

ฉันเจอข้อความนี้จากปีที่แล้ว

และปีนี้ก็เช่นกัน
เขายังคงไม่ได้รักฉัน

และฉันจะโอเค 





SHARE
Writer
Horizonn
Student
สวัสดีเธอผู้ไม่เคยพบปะ

Comments

parkthamsarun
10 months ago
สู้สู้นะ ;)
Reply