โต...คืออะไร?
ฉันไม่เข้าใจเท่าไหร่กับคำว่าโตเป็นผู้ใหญ่สำหรับคนทั่วไปแล้วคืออะไร
มันคือการที่สามารถควบคุมตัวเองได้หรือ
มันคือการที่สามารถปรับเปลี่ยนสถานการณ์มีไหวหริบ?
หรือว่ามันคือการที่สามารถจัดการกับความรู้สึกได้ละ?

หรือว่า ทั้งหมดก็คือ 'ผู้ใหญ่?' 

หรือว่า มันไม่ใช่เลย

ฉันไม่เข้าใจเท่าไหร่ทำไมฉันถึงมานั่งพิมพ์อะไรแบบนี้
แต่สิ่งในหัวมันยังคงวกวน

ฉันกำลังรู้สึกโดดเดี่ยว จริงๆฉันไม่ได้กำลังโดนใครทำร้ายหรอก
แต่มันอาจเป็นเพราะความรู้สึกงี่เง่าข้างในที่มันปะทุออกมา

ความรู้สึกงี่เง่าของผู้หญิง
ที่หลายๆคนไม่เข้าใจ
และถูกทำร้ายจนเก็บกด

ทั้งๆที่บนตู้เต็มไปด้วย post it ให้กำลังใจ แต่ฉันร้องไห้ออกมา
แบบไร้สาเหตุ ที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร แค่รู้แค่ว่า โดดเดี่ยวเท่านั้นเอง 
ถึงแม้แชทจะเต็มไปด้วยคนมากมายก็ตาม
แต่ก็รู้สึก ขัดแย้ง ที่ไม่อยากเป็นภาระให้ใคร

และแล้วฉันก็ได้เข้าใจของสิ่งที่เรียกว่าร้องไห้คนเดียว...
เพื่อใส่หน้ากากยิ้มต่อหน้าทุกคน
บางทีสังคมผู้ใหญ่เขาเป็นแบบนั้นรึเปล่านะ
ฉันก็ไม่เคยรู้เหมือนกัน
เป็นแค่เด็กไม่มีประสบการณ์ คนหนึ่งที่โตมาอย่างไม่รู้อะไรเลย

ฉันเคยเผลอครั้งหนึ่งที่ระบายให้กับคนๆนึง ฟัง ในเรื่องที่ตัวเองทุกข์
"ดีจังนะที่เธอโตสักที...ดีแล้วที่พูดออกมา"
ฉันไม่เข้าใจทำไมเธอถึงพูดแบบนั้น
นั่นคือสิ่งที่เรียกว่าโตแล้วเหรอ?

ฉัน เศร้า แล้วก็ทุกข์ ถ้าระบายออกไป ให้เธอฟัง ใครสักคนฟัง มันคือสิ่งที่ดีเหรอ?

แต่ในเวลาต่อมา ในเวลาอีกครั้งหนึ่ง

ฉัน ยอม ลองที่จะเล่าเรื่องทุกข์ใจหรือความงี่เง่าที่เกิดจากจิตใจตัวเองให้คนๆนึงที่ฉันไว้ใจยิ่งกว่าอะไร
..
สิ่งที่ตอบกลับมามันช่างเจ็บปวด
ทำไมถึงควบคุมอารมณ์ไม่ได้ละ ฟังดูไร้สาระนะ ไปทำอย่างอื่นซะไป 

น่า
เบื่อ

...

อะไรคือโต ?
อะไรคือสิ่งที่ควรทำ ?

หลังจากครั้งนั้น ฉันจึงไม่กล้าที่จะระบายให้ใครฟังอีก
ได้แต่นอน นอนเพื่อให้ความฝันรีเซ็ทความรู้สึกตัวเอง

ความฝันที่อบอุ่น ไม่ใช่สังคมที่โหดร้ายแบบนี้

หรือบางทีการเติบโตของผู้ใหญ่คือการสวมหน้ากากจริงๆ

ไม่นานนักฉันก็เรียนรู้การร้องไห้คนเดียว เพื่อจัดการตัวเอง
แล้วเพื่อที่จะทำให้ตัวเองยิ้มได้ในวันต่อมา

กำจัดความรู้สึกออกไป อย่าแสดงให้คนอื่นเห็นเลย

...........

นี่คือสิ่งที่เรียกว่าโตจริงๆเหรอ?... 
SHARE
Written in this book
บันทึกสีขาวดำ
ความคิดแปลกๆของเด็กน้อยที่แม้แต่พูดก็ยังไม่เป็น
Writer
TraviataSperanza
Silent Spectator
Traviata Speranza (ความหวังที่หลงทาง) เป็นเพียงเด็กคนนึงที่ยังไร้ประสบการณ์ และกำลังเรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตและสิ่งที่เรียกว่ามนุษย์ *กำลังพยายามปรับปรุงวิธีการเขียน หากมีคำติเตียนอะไรก็จะรับฟังนะคะ*

Comments