บันทึกซึมเศร้า​ : " ในวันที่ฝนตกฉันร้องไห้ได้แล้วนะ" 🌧️
... เสียงฝนตกพรำ​ ๆ
หยดนำ้ฝนที่ไหลลง
บนกระจกจากบานหน้าต่าง
ความหนาวเย็นค่อย​ ๆ
คืบคลานผ่านผิวหนังของฉัน
มีเพียงผ้านวมผืนหนา
ที่ช่วยมอบความอบอุ่น
ให้แก่ร่างกายฉัน

.... ฉันเปิดเพลงคลอเบา​ ๆ
มีหนังสือที่วางกองไว้ข้างที่นอน
คอยอยู่เป็นเพื่อน
และมีตัวฉันกับความคิด
ฉันไม่สามารถสลัดความรู้สึกแย่
ออกไปจากใจได้​ ในใจของฉัน
กำลังทุรนทุราย
จนอยากจะทึ้งผมตัวเอง
ฉันร้องไห้ในใจไม่สามารถ
หลั่งนำ้ตาออกมาจริง​ ๆ​ ได้
มันช่างทรมานเหลือเกิน
คัดเตอร์ในมือถือด้วยความสั่นเทา
ความคมของใบมีดค่อย​ ๆ
บรรจงกรีดลงไปบนข้อมือตนเอง

... ในที่สุดฉันก็ร้องไห้ด้วยความกลัว
นำ้ตาเริ่มไหลลงมาจากดวงตา
อาบไปถึงแก้ม​ ฉันร้องไห้ได้แล้ว
ได้ปลดปล่อยความรู้สึกแย่​ ๆ
ออกมาสักทีนะ... 



SHARE
Writer
LonelyOnTheMoon
write
ฉันอาศัยอยู่บนดวงจันทร์

Comments