Stranger ♥
      "คนแปลกหน้า" เราทุกคนย่อมคุ้นเคยกับคำ ๆ นี้
เราพบเจอคนแปลกหน้าในทุก ๆ วัน ทุก ๆ เวลา
ฉันเองก็เช่นเดียวกัน
      เมื่อช่วงค่ำที่ผ่านมา 29/07/2560 ฉันได้กลับมาจากตลาด
โดยการนั่งรถโดยสารสองแถว ภายในรถก็มีฉันกับเพื่อน 1 คน
มีคนแปลกหน้าอีก 8 คน ก็คือ มีเด็กนิสิต 2 คน ที่มากับผู้ใหญ่ 1 คน
มีคุณยายทั้งหมด 4 ท่าน และก็มีเด็กเล็ก 1 คน
      มันเป็นการนั่งรถสองแถวที่ฉันมีความสุขมาก เพราะมีเรื่องราวเกิดขึ้น
ที่นั่งข้าง ๆ ฉัน มีคุณยายมากับเด็กเล็ก 1 คน ซึ่งก็คงเป็นหลานของคุณยาย
คุณยายถามหลานว่า "ถ้าเรานั่งเลยสถานที่ที่เราจะลงต้องทำไงดีล่ะ"
หลานเลยตอบยายไปว่า "ก็เดินกลับไงคะ" พร้อมยิ้มน่ารักใส่คุณยาย
ฉันนั่งฟังไปก็ยิ้มไป เป็นบทสนทนาที่น่ารักมาก
คุณยายสอนหลานว่า "ต่อไปหนูต้องพยายามจำทางนะลูก เกิดไม่มียายจะได้กลับบ้านถูก"
มันทำให้ฉันคิดถึงครอบครัวของฉันจริง ๆ ...
       ส่วนคุณยายอีก 3 ท่าน ก็ต่างคนต่างไม่รู้จักกันแต่ก็นั่งคุยกันตลอดทาง แถมยังชวนพวกเราในรถคุยอีกด้วย ตอนคุณยายเห็นฉันขึ้นรถแล้วหิ้วของพะรุงพะรัง คุณยายท่านหนึ่งเลยถามว่า
"หูววว นี่ตั้งใจจะตุนอาหารถึงพรุ่งนี้เช้าใช่มั้ยลูก" ฉันเลยตอบไปว่า "คืนนี้ก็หมดแล้วค่ะ 55555"
       มีคุณยายท่านหนึ่ง ท่านบอกว่า "จะลงตรงซอยนั้นนะ แต่ไม่แน่ใจว่าจะกดลงถูกมั้ย เพราะซอยมันเยอะจริง ๆ" แล้วท่านก็พูดขึ้นว่า ถามนิสิตดีกว่า ต้องรู้ทางดีแน่ ๆ เพราะซอยอยู่ใกล้มหาวิทยาลัย
       ฉันกับเพื่อนและคนแปลกหน้าที่เป็นเด็กนิสิต 2 คน หันมามองหน้ากันโดยมิได้นัดหมาย 55555  แล้วก็ขำออกมา เพราะพวกเราหันมาสบตากันและรู้ในทันทีเลยว่า
พวกเราก็ไม่รู้จักซอยนั้นจริง ๆ  คุณยายเองท่านก็ขำ
       พอนั่งมาได้สักพักคุณยายก็ถามขึ้นมาว่า "มีกระจกมั้ยลูก" คุณยายจะทาลิปสติกสีแดง
แต่ไม่มีกระจก พวกเราเลยตอบไปว่า "ไม่มีค่ะ" คุณยายก็เลยทาลิปสติก
แล้วหันมายิ้มให้พวกเราดูแทนกระจก พวกเราก้ขำกันไป หัวเราะกันไปตลอดทาง
แถมตอนฉันลงคุณยายยังหันมาโบกมือบ๊ายบายให้ซะด้วย

                      เป็นอีกหนึ่งวันในชีวิตที่เป็นความทรงจำดี ๆ ของฉัน
                                     ขอบคุณนะคะ stranger...
SHARE
Writer
Itsme8390
Writer
Hey there ! It's me :)

Comments