เผชิญหน้ากับความสูญเสีย
"ตาเสียแล้วนะลูก"

พ่อบอกฉันผ่านโทรศัพท์เมื่อตอนเที่ยง ฉันเลิกเรียนพิเศษพอดี

ความรู้สึกที่มีจนถึงตอนนี้คือ เฉยๆ แต่ฉันรู้ฉันเฉยได้ไม่นาน ฉันเป็นพวกความรู้สึกช้า แต่อีกสักพักฉันจะร้องไห้ 

ถึงจะไม่ใช่ตาแท้ๆ แต่ก็เป็นตาที่คอยดูแลฉันมาอย่างสม่ำเสมอ ซื้อของมาฝาก มาอยู่เป็นเพื่อนตอนปิดเทอม ให้เงินไว้กินขนม แม้พักหลังที่ขึ้นม.ปลายมาแล้วไม่ค่อยได้เจอกัน แต่ก็ยังเป็นตาที่เราเคารพอยู่เสมอ

จนถึงวันนี้ แม้ตาจะจากฉันไปแล้ว จากไปโดยที่ไม่ได้บอกลา แต่ฉันหวังว่าเราจะได้เจอกันอีก 

ถึงคุณตา,
หลานคนนี้ขอบคุณและขอโทษ 
ขอบคุณสำหรับความรัก ความห่วงใยที่มีให้ หลานคนนี้จะจดจำ
ขอโทษที่ไม่ได้ใส่ใจตาในบางครั้ง ขอโทษที่ไม่ได้ไปอยู่ดูแลตอนตาอยู่โรงพยาบาล ขอโทษที่ไม่ได้ตอบแทนตา
แต่หลานคนนี้ขอสัญญา จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี จะโตไปเป็นคนดี จะรักและคิดถึงคนอื่นเหมือนที่ตามีให้ 

ขอให้ตาไปสู่สุคติ
รักและคิดถึงเสมอ
หลาน
SHARE
Written in this book
memory card
Writer
marylivesonmars
exchange student
โลกนี้ยังเหลือฉันอยู่อีกคนนะ :-(

Comments