สัมผัสด้วยใจ
"เป็นนิทรรศกาลเศร้าๆนิทรรศกาลหนึ่งเลยว่ะมึง" 

ระหว่างเดินดู และใช้มือสัมผัสรูปภาพในงาน ก็มีเสียงคนพูดประโยคขึ้นมา

อืมมม... ก็ทำให้คิดอะไรได้อย่างหนึ่ง
ระหว่างเดินๆดูไปก็ได้สังเกตว่า ภาพหลายภาพและความหมายของเด็ก บางคนมีสายตาที่เลือนลางหรือบางคนบอดสนิทตั้งแต่เกิด ได้เล่าเรื่องจินตนาการ ความคิด ความสดใส และความฝันของตัวเอง ได้เห็นความคิดของเขา ที่อาจเป็นกลุ่มๆหนึ่งที่ถูกหยิบยกขึ้นมาจากหลายๆคนอีกมากมายที่มีร่างกายส่วนใดส่วนหนึ่งพิการ
หลายคนอาจมองว่าเขาน่าสงสาร ก็อาจจะจริงเราบังคับให้ตัวเองรู้สึกไม่สงสารไม่ได้ แต่คงจะดีกว่าถ้าเปลี่ยนจาก น่าสงสาร เป็น 'ความเข้าใจ' มองถึงความสุข จินตนาการ ความคิด ความฝันที่เขามีเหมือนคนทั่วไป และคอยสนับสนุนในสิ่งดีๆที่เขาทำ จะช่วยเป็นแรงผลักดันให้ทำสิ่งต่างๆได้ตามวิถีชีวิตของเขาเอง สามารถอยู่ในสังคม โดยที่มองว่าเขาเป็นคนๆหนึ่ง ที่เหมือนกับคนทั่วไป

ชอบจุง ชอบภาพนี้
'ชามโจ๊กใส่ขิงใส่พริก'
Artist : ภารดี คำสุขุม (น้องกิล) อายุ 12 ปี

#PleasTouch #บันทึกกรผกา
SHARE
Writer
Kornphaka
ตามอารมณ์
เขียนตามอารมณ์ เล่าเรื่องราวที่พบเจอ อารมณ์ความรู้สึก บวกกับสิ่งที่อยู่รอบๆตัว และ มุมมอง Positive

Comments