หน่วง

ถ้าเราจะรักใครสักคน เราไม่จำเป็นต้องไปหาเหตุผลเลยว่าเรารักเขาเพราะอะไร ขอเเค่ให้รู้ว่าเราต้องรักเขาให้มากที่สุดก็พอ

ฉันเคยชอบคนๆนึง เขาเป็นนักกีฬาเเละเราก็มีโอกาสได้คุยกันฉันรู้สึกดีใจมากที่ได้คุย เราได้คุยกันมาเรื่อยๆคุณเคยเป็นไหม เเรกๆอะไรๆก็ดีไปหมด เเต่พอนานๆเข้าอะไรๆมันก็เริ่มเปลี่ยนไปหมด หรืออาจะเป็นเเค่ฉันที่รู้สึก...

ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันควรรู้สึกยังไงกับสิ่งที่กำลังทำอยู่ฉันอยากพยายามให้มากกว่านี้เเต่พอคิดมากไปมันก็จะกลับมาทำร้ายความรู้สึกตัวเองเปล่าๆฉันเชื่อว่าทุกคนนั้นอยากเห็นความพยายามของฝ่ายตรงข้ามเพื่อที่จะได้รู้ว่าเรา"สำคัญ"หรือ"ไม่สำคัญ"เเต่ในความคิดของฉัน เเต่ถ้าเราพยายามที่จะได้เขามา"เขาก็ต้องพยายามรักษาเราไว้เหมือนกัน"

ฉันเคยคิดว่าความรักนั้นมันน่ากลัว "กลัว"ที่จะเจ็บ"กลัว"ที่จะเสียใจ จนมาถึงวันนี้ฉันก็ต้องเจ็บอีกครั้งความรู้สึกคือมัน"อ่อนเเอ"มากๆ ฉันคิดว่าเเม้จากกันไปในวันนี้มันก็อาจจะมีช่วงความรู้สึกดีๆให้กันบ้าง

ถ้าเป็นไปได้ฉันก็อยากจะ"พยายาม"มากกว่านี้เเต่คิดไปคิดมาก็อาจจะเป็นฉันฝ่ายเดียวที่ยิ่งพยายามมากเเค่ไหนก็ยิ่งไม่มีอะไรที่มันดีขึ้นกว่าเดิม 

โลกของฉันกับโลกของเขามันอาจจะคนละอย่าง เราอาจจะคนละความรู้สึกสิ่งที่ฉันอยากบอกเขาคือ ถ้าใจฉันพร้อมเมื่อไหร่ "ฉันจะเข้าไปในโลกของคุณเอง"

ฉันเชื่อว่าความรักมันไม่มีนิยาม เเละฉันจะขอสัญญาว่าฉันจะรักเธอตลอดไป




SHARE
Written in this book
หน่วง
Writer
Eyenonlanee
อ๋าย เก้อ⚡
ความคิด

Comments