ทุกอย่างที่ได้มาอาจจะไม่เป็นอย่างที่คืด #จุดเริ่มต้น #3
เมื่อแพ้แล้ว เลยยอมให้เกมส์กำหนดชีวิตหลังจากแมทช์นั้นจบ เราก็เป็นแฟนกันตามข้อตกลง
แต่ความไม่ไว้ใจ ทำให้เราส่งข้อความไปหาเพื่อนโรงเรียนเก่า
"มึง กูมีแฟน โทรเช็คให้กูด่วน 082-70960.."
"หวัดดีครับ อ่อ มีแฟนแล้วครับ ตอนนี้ก็แฟนนั่งอยู่แค่นี้นะ" ....
โหหหหหห คือ แบบโคตรดีใจอ่ะ ไม่ลุกไปรับโทรศัพท์ที่อื่น เอาใจไปทั้งดวงเลย
อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็น อย่าเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
เสียงกริ่งดังให้เปลี่ยนคาบเรียน รีบไปเข้าห้องน้ำโทรหาเพื่อนทันที
"มึง คนนี้ผ่านไหม เค้ารับโทรศัพท์ต่อหน้ากูเลยนะ"
"เลิกเหอะ แฟนมึงพึ่งส่งข้อความมาบอกว่าโสด ที่พูดเมื่อกี๊แค่ล้อเล่น"
ความเป็นคนหัวร้อน รีบขึ้นห้องเรียน ถามเลย
"แกส่งขค.ไปหาผู้หญิงคนนั้น มีแฟนแค่พูดล้อเล่นหรอ"
"จะพูดได้ยังไง ก็รับสายอยู่ต่อหน้านี่ แกก็เห็น"
"ผญ.คนนั้น เพื่อนเราเอง เราให้เพื่อนโทร"

ครูวิชาฟิสิกส์เข้ามาสอนพอดี ทำให้เรากลับไปนั่งเรียน
ได้สงบจิตสงบใจ เป็นคนที่มีความงมงายเรื่องโชคชะตา เชื่อเรื่องเกมส์ที่แข่งไปแล้วไง  
ความคิดตอนนั้นนะ ไม่เป็นไร เราเจ๋ง มั่นใจว่ามีดีพอว่าจะหยุดเค้าได้ คอยดูจะเปลี่ยนให้ได้เลย

วันวาเลนไทน์ มีการประกวดชุดรีไซเคิล คาบแรกยังมีการเรียนการสอนอยู่ ก่อนประกวดชุด
วงดนตรีและกิจกรรมอื่นๆจะไปโชว์ก่อน ทุกคนแยกย้ายไปทำหน้าที่ตัวเอง เค้าควรอยู่กับเพื่อนแล้ว แต่เค้าเอาดอกกุหลาบหักๆ 1ดอก มาให้ ถูกยื่นมาจากมือเค้า(มันไม่สวยมากๆ ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยบอกค่อยสอนเอา)ดอกกุหลาบดอกแรก ของวาเลนไทน์ปีนี้ 
เราแต่งหน้าเปลี่ยนชุดเสร็จก็รีบลงไปดูวงดนตรีประจำโรงเรียนเล่น (มันมีวงเดียวไง55)
"เค้ากำลังร้องเพลง เศษใจเหลือเหลือ ให้รุ่นน้องคนนั้น" เหมือนประหนึ่งพระเอกร้องเพลงจีบนางเอก 
"ไม่หัวร้อน วันนี้งานโรงเรียน ชุดเพื่อนอุตส่าห์ช่วยกันทำ ไม่เป็นไร เราสวย เราจะไม่ฟังเพลงแล้ว เราจะยืนรับดอกไม้จากผู้ชายแทน"
ดอกกุหลาบทุกดอกทุกช่อที่ได้รับจากผู้ชายที่ไม่ใช่แฟน ไม่มีหักเลยไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทำไมต้องให้อภัยเค้าทุกครั้ง 
เค้าให้ความสบายใจในครั้งนี้ ด้วยการให้ password Facebook  คบกันไม่นาน ให้password เลย ผู้หญิงก็วางใจระดับหนึ่งแล้ว

ไม่นานโรงเรียนมีการส่งตัวแทนไปออกค่ายอาสา 2 คน
ใช่ เค้าได้ไปเสมอ และมีผู้หญิงกลับมาพัวพันตลอด แต่ไม่เคยจับได้หรือมีหลักฐานเลย แต่ก็ไปเจอบางอย่างที่
เราคิดไม่ถึง หรือเราไม่ได้คิด
การตั้งกลุ่มใน Facebook ที่มีสมาชิกแค่2คน คือเค้ากับผู้หญิงที่มาจากค่ายนี่แหละ ถูกปิดการแจ้งเตือนไว้ แต่มีการโพสต์ความคิดถึง บอกกล่าวความเป็นมาเป็นไปของชีวิตทั้งสองคน นี่เรามัวแต่ไปดูแชททำไมกัน5555

เราก็เลยแก้เผ็ดด้วยการคุยกับผู้ชายคนอื่น แค่จะทำให้เค้าหึงเท่านั้นแหละ ไม่ได้อะไรทั้งนั้น แต่มันไม่ใช่อย่างที่คิด เค้าไม่แค่หยุดเราด้วยคำพูด 
เราเลยขอร้องให้เค้าหยุดความสัมพันธ์กับผู้หญิงทุกคน เรากอดเค้า ขอให้เค้าเลิกเจ้าชู้ ถ้ารักเราให้หยุด แล้วเค้าก็หยุดนะ ไม่เป็นแบบที่เคยเป็นเลย
แต่มันเป็นจุดเริ่มต้น การทำร้ายร่างกายทุกครั้งที่ทะเลาะกันเราจะโดนทำร้ายเสมอ บีบข้อมือ บีบแขน เขย่าตัว เริ่มเพิ่มขึ้นและรุนแรงขึ้น เราเป็นอารมณ์ร้อนก็จริง แต่เค้าร้อนและน่ากลัวกว่าเราอีกหลายเท่า 

ทะเลาะกันเราจะเป็นฝ่ายไม่พูด ไม่พูดคือเงียบเหมือนมองไม่เห็นไปเลย รอให้เค้าเย็นแต่ไม่เลย เค้ายิ่งทำร้ายเราแรงขึ้นเพื่อให้เราพูด ไม่ให้เราเงียบ ต่อให้เรียนอยู่เค้าก็ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ จนเพื่อนต้องเข้ามาห้ามตลอด บางครั้งเพื่อนช่วยไม่ไหวก็สาดน้ำใส่
ไม่เข้าใจตัวเองตอนนั้นเหมือนกันนะว่าทนทำไม


จนครั้งนั้นเกือบตาย
ทะเลาะกันแล้วเราเงียบไม่พูดไม่จา  ในห้องฟิสิกส์ เค้าบีบคอจนเราสัมผัสได้ว่าเรากำลังจะขาดใจตาย ภาพสุดท้ายมันขึ้นมา อาจารย์เข้ามาพอดี เค้าปล่อยมือออกจากคอเรา 
เราควบคุมตัวเองให้ยืนไม่ได้ ล้มลงไปกองที่พื้น พยายามจะลุกมานั่งบนเก้าอี้แต่เรามองไม่เห็นอะไร โต๊ะเก้าอี้ลอย แล้วเราก็ล้มลงไปที่พื้นอีก พยายามตะเกียกตะกายขึ้นมานั่งอีก เป็นแบบนี้อยู่3-4รอบ เราเลยตั้งสติยอมกองอยู่ที่พื้น หายใจเข้าออกเร็วๆถี่ๆ เราเริ่มมองชัดขึ้น มือเราเริ่มควบคุมได้ ลุกขึ้นแบบควบคุมร่างกายได้
เข็ดแล้ว ไม่เอาอีกแล้ว ไม่เอาชีวิตไปให้ใครทำร้ายอีก

สุดท้าย เราก็ให้อภัยเค้า เราพูดเยอะ เราสอนเยอะมาก ครั้งนี้ทำไมถึงยอมให้อภัยได้
เค้าจุดธูปสาบานว่าจะไม่ทำร้ายร่างกายเราอีก ถ้าทำร้ายอีกขอให้ไม่มีโอกาสได้แต่งงานใช้ชีวิตคู่กัน

อีกไม่นานเค้าก็เกิดอุบัติเหตุ 

SHARE
Writer
Unseasonal
Rainy day
ไม่ใช่เรื่องจริง แค่บังเอิญเหมือน

Comments