ปลาโง่ตัวนั้นคือฉันเอง
นั่งจับโทรศัพท์ทั้งวันเลื่อนขึ้นเลื่อนลงจนหมด ก็เริ่มเลื่อนใหม่ เหมือนปลาโง่ๆตัวหนึ่งที่กำลังว่ายวนรอบเหยื่อล่อ ว่ายวนไปทั้งๆที่ไม่ได้อะไร ถ้าเริ่มเบื่อก็ว่ายออกไปทางอื่น แต่ก็ใกล้ๆกับเหยื่อล่อนิแหระ ว่ายรอเวลาเฉยๆ

เมื่อเจ้าของเบ็ดนำเหยื่อล่อออกไป ก็กระวนกระวาย ว่ายไปว่ายมา เหมือนฉันที่ไม่ได้รับ miss call จากเธอก็อยู่ไม่สุข

ถึงเวลาเจ้าของเบ็ดนำเหยื่อล่อลงมาใหม่ เจ้าปลาโง่ตัวนั้นก็รีบพุ่งตรงไปเลย สิ่งที่ปลาโง่นั้นได้ก็คือความเจ็บปวด เหมือนกับฉัน ที่ได้รับ miss call จากเธอก็รีบตอบรับ แต่เธอก็หายไป เฮ้อ เฟล !

บทสรุปสุดท้ายเจ้าปลาโง่ก็เลือกจะพุ่งตรงไปยังเหยื่อล่อซ้ำๆแบบโง่ๆ แม้มันจะต้องเจ็บก็ตาม ปลาโง่ตัวนั้นคือฉันเอง ฉันที่ได้ข้อความจากเธอเป็นเหยื่อล่อ ส่วนเธอเองก็เป็นเจ้าของเบ็ด

Miss call ของคุณเป็นเหยื่อล่อ                     ส่วนฉันเป็นปลาโง่  
SHARE
Written in this book
LangFu
Writer
Parata
Parata’s
Inspired by music and my life .

Comments