เพียงสบตา
วันนั้นเป็นวันที่แดดร้อนมาก หลังจากสอบเสร็จ ฉันในชุดนักศึกษาพาร่างของตัวเองมายืนแถวๆกลางเรือ ฉันก้มมองขาตัวเองที่โดนแดดสาดไม่ยั้ง แล้วก็รู้้สึกนอยด์ๆ
ฉันเงยหน้าขึ้นมาจากขา แล้วคิดว่าต้องอดทน! ไหนๆก็หนีแดดไม่ได้อยู่แล้ว ทำใจเถอะ
พอคิดได้ดังนั้นฉันก็ยืนนิ่งๆ ซักพักหน้าของฉันก็หันไปตามธรรมชาติของมันเอง
หันไปทางซ้าย เจอสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมาที่ฉัน ทันทีที่สบตากันเขาก็เบี่ยงหน้าหนีไปด้านข้าง
เขาเป็นผู้ชายหน้าตาเหมือนออกมาจากนิยายเกาหลี แต่ที่สะดุดใจไม่ใช่หน้าตากับส่วนสูง
เป็นวินาทีที่ได้สบตากับดวงตาสีดำนิ่งสนิทคู่นั้นต่างหาก
รู้สึกดึงดูด เหมือนตาของเขาเป็นประจุบวกและตาของฉันเป็นประจุลบ  "คลิก" "ลงล็อค" อะไรทำนองนั้น
ที่ข้างหลังเขาว่าง ฉันจึงเดินไปนั่ง ตลอดทางความรู้สึกตอนสบตานั้นมันยังค้างอยู่ใจ
พอถึงท่าเรือที่ต้องลง เขาลุกขึ้นมา หันหลัง หน้าของเขาหันมองลงมาทางฉันที่นั่งอยู่ข้างหลังพอดี
ฉันเงยหน้าขึ้น สบตากับเขา ทันทีที่ได้สบตาสีดำสนิทคู่นั้น ความรูู้สึกเหมือนตัวฉันไม่ได้อยู่ที่นี่แต่ได้ถูกย้ายไปอยู่อีกโลกหนึ่งที่แสนสงบและอบอุ่นมาก

แล้วเขาก็ลงจากเรือไป เราลงท่าเดียวกัน แต่ฉันเดินช้ากว่า และเขาเดินไปอีกทาง

ฉันชอบความรักที่เกิดจากการสบตา เพราะการสบตาแล้วดึงดูดมันไม่สามารถบังคับได้
ไม่เหมือนความรักที่เกิดจาก หน้าตา บุคลิก การพูดจา ความสามารถ นิสัย ฉันรู้สึกว่าสิ่งเหล่านั้น เราสามารถบิ้วตัวเองให้รักได้ แต่สบตาเพียงวิเดียวกับความรู้สึกที่พุ่งเข้ามานั้น เราบิ้วไม่ได้

บ้านของฉันอยู่แถวนี้ ถ้าเขาเป็นนักท่องเที่ยวที่มาพักแถวๆนี้ล่ะ ?
เราจะมีโอกาสได้เจอกันอีกมั้ย?

สำหรับเขา มันอาจเป็นเสี้ยววิที่ตอนนี้เขาคงลืมไปแล้ว

แต่ฉันยังไม่ลืม ความรู้สึกตอนสบตานั้น ความรู้สึกที่บอกว่านี่แหละ "คนที่ใช่"
ไม่ต้องพูดมาก ไม่ต้องเอื้อนเอ่ย ไม่ต้องเอื้อนกาย ไม่ต้องอะไรเลย แค่เพียงสบตาวิเดียวก็รู้ได้
ฉันไม่เคยเชื่อในพรหมลิขิต
แต่ครั้งนี้ฉันภาวนาขอให้พรหมลิขิตมีจริง
ให้ฉันได้เจอกับเขาอีกซักครั้ง
เพราะตอนนี้ฉันรู้สึกคิดถึงคุณทุกวันเลย....



SHARE
Writer
Violetgraper
Writer,Reader
I always sink into deep.

Comments

Circle1
2 years ago
เคยรู้สึกแบบเดียวกับเจ้าของกระทู้เลยแต่นานมาแล้วมันจะรู้สึกหน่วงๆหน่อย ที่เราคิดและรู้สึกดีอยุ่คนเดียว 
Reply
rainforest
2 years ago
ภาคต่อไปเป็นไงมาเล่าต่อนะคะ
Reply